Mabigat ang dibdib ni Celestine nang unti-unti siyang mag dilat ng mga mata pero muli din ipinikit ng masilaw sa liwanag . Dahan-dahang iminulat niya muli ang mga mata at agad na bumungad sa kanya ang nakayukong anyo ni Teo, nakaupo sa paanan ng kama. Nanginginig ang mga balikat nito habang mahigpit na nakatukod sa kama ang isang kamay… duguan, sugatan, parang may sinuntok ito ng paulit-ulit ang matigas na bagay. Umuuga ang balikat nito at dinig niya ang mahinang pag hikbi nito, napalunok si Celestine parang mas sumakit ang ulo niya. Ang sakit makita ang mga luha ni Teo, bigla niyang na alala kung paano niya ito nasaktan noon ng malaman nitong sinukuan na niya ang buhay niya patuloy na dumadaloy at bumabagsak sa sahig.
Parang binuhusan ng yelo si Celestine. Bigla siyang kinilabutan, tila
