The Sub Rosa [Completed]

TSR 12

I closed my eyes, trying to get off my mind what happened back there—on the island where I stayed with three people I thought I knew well.

I made a mistake too, and it hurts them. I'm guilty of it, so I sincerely apologize, but what they did to me was not acceptable either.

I guess what Confucius said was the right explanation for why my polyamorous relationship ended.

Don't do to others what you don't want done to you. What a great quote!

All my life, I never tried to book a flight on economy. But I felt relaxed sitting with a loud passenger at my side.

It was their way to get even with my father.... when justice is hard to get, specially since my father was an influential governor.

I paid for the sins he had committed.

When the plane landed, I wanted to get out as fast as I could.

I'm disgusted. I felt used. I felt dirty around the men who made me believe they were into me.

Mom was waiting at the entrance, so I ran towards her, and I burst out in tears when I finally felt her warmth.

Hindi ko kailanman makakalimutan ang nangyari kahapon.

Awkward. Iyan ang pakiramdam ko habang masayang nagkwekwentuhan ang apat. If Azrael, Lysimachus and Ptolemy are oblivious with the stares Seleucus is giving to me, ako hindi ko matagalan.

I'm scared for this feeling...

Nagpaalam ako saglit para pumunta sa kusina at uminom ng malamig na malamig na tubig. Patayin mo Amastrise ang kung ano mang mayroon diyan na dapat sa tatlo mo lang nararamdaman!

Agad kong binuksan ang fridge para sa isang bottled water. Halos ubusin ko na ang laman. Natapon ang ilan sa sahig, damit ko at tumalsik.

"Are you avoiding me?" Nanigas ako sa boses ng lalaking nasa likod ko. Pumikit ako ng mariin. Masisira ang pinaghirapan ko kung nandito siya!

"No. What the hell are you doing here?" Mahinang tanong ko at hindi natutuwa sa ngiti niyang pinapakita.

"Don't you miss me? Because I missed everything about you." Humakbang siya sa akin palapit pero umatras ako. I should've listened to Khalista when she told me to stay away from him. Dahil hindi niya raw mabasa ang pinsang lalaki.

"No I don't. Go home Seleucus!" Kinakabahan ako na baka sabihin niya sa tatlo ang mga ginawa namin noon. Na kaya nawala ang long time girlfriend ni Azrael dahil sa kagagawan naming dalawa.

Nanginginig ako ng magbago ang tingin niya mula sa masaya ay pumait ang ngiti nito sa akin. Sobra na kitang nasaktan, bakit hanggang ngayon hindi mo parin ako kalimutan.

"Why? Bakit hindi mo ako nagawang mahalin?" Gumaralgal ang boses niya. Hindi ko siya masagot dahil natatakot akong sabihin ang rason.

Kasi yung time na kaya na kitang mahalin pabalik dahil akala ko ayaw talaga sa akin ni Azrael, nawala ka. Hindi mo naman obligasyon ang samahan ako sa lahat ng problema ko. Pero hinanap kita ng mga panahong wala talaga akong masandalan. Selfish ako kaya sguro lumayo siya.

Kinagat ko ang labi dahil naiiyak ako. Mas naguilty ako sa pamumula ng mata niya. His blood shoot eyes telling me that I hurt him so much.

"Umuwi kana!" Kasi pag nagtagal ka pa rito alam ko sa sarili kong magkakasala na ako sa tatlo. For months I've trying to forget him dahil nasa akin na ang tatlo. I should be contented!

"Nahuli na naman ako diba? Umalis ako dahil hindi ko kayang tanggapin na you accepted my brothers. You didn't considered my feelings but you considered Lysimachus. We live together! You response every kissed we shared! I felt that you have something for me too but you're holding back." Puno ng hinanakit na sabi niya. Noon baka pwede pa kami pero ngayon hindi na.

Kinakabahan ako na baka marinig ang pagtatalo namin sa labas. They know that Seleucus and I met before pero ang tumitira siya ng limang buwan sa flat ko in new York. No. They don't know.

"I always asked myself, "What's wrong with me?" "Why can't she love me back?" I know I can't force myself to love you, just as I can't force someone to love me back. But I hope Amastrise. Ang hirap mong kalimutan." Lumabo ang paningin ko dahil sa luhang nag-uunahang pumatak. Hindi ko kayang tanggapin ang mga hinanakit niya dahil may parte sa puso kong nandito siya.

"Hindi nga tayo pwede! Mahal ko sila." Sorry Seleucus pero tama naman ang mama mo na hindi ako kailanman makakabuti sayo. I will always be the daughter of the man who wronged your family.

"Hinanap kita dahil sabi ko subukan natin dahil may gusto na ako sayo pero nawala ka! Akala mo ba madali rin sa akin? Na kung kailan may nararamdaman na ako sayo saka ka nawala! Handa na akong kalimutan si Azrael nun para sumama na sayo pero hindi kana umuwi ng gabing iyon! Ako yung pinaasa mo!" Niyakap niya ako at hindi ko mapigilang humikbi sa dibdib niya.

Umuulan nun at gabi na wala parin si Seleucus na sabi ay uuwi ng maaga mula sa trabaho. Hinanda ko ang table tapos niluto ko ang favorite niyang pagkain. Ngayong gabi kasi ako aamin para sa kaniya. Narinig ko ang sunod sunod na katok sa pinto.

Binuksan ko ang pinto sa pag-aakalang siya ang kumakatok. Bumungad sa akin ang striktang mukha ng mama niya.

"Don't you have a shame? You're following my nephew like a dog then you're living with my son?! Kagaya ka ba ng tatay mong walang hiya?!" Napalunok ako sa galit na galit na mama ni Seleucus.

"Tita-"

"Don't call me that! Ikaw pala ang inuuwian niya! Inuuto mo ang anak ko! Ginagamit mo ang kabaitan niya para mapalapit sa pinsan nito. Ganiyan ka ba pinalaki ng mga magulang mo? Lumandi ka ng iba huwag ang pamilya ko!" Nanubig ang mata ko sa mga sinasabi niya dahil may katotohanan naman pero itatama ko ngayong gabi!

"Hindi po sa ganun Tita Thrace." Naiyak na ako sa harapan niya.

"Sinisira mo ang buhay ni Seleucus! You're not good for him!"

"Sguro masaya kang paikutin sila sa palad mo kagaya ng mapagkunwari mong ama! Manang mana ka. Pati ang mga panganay ko nabihag mo sa mapanlilang mong mukha. Kung may natitira ka pang hiya sa katawan. Layuan mo ang mga anak ko!" Nanghihina akong napaupo sa sahig at ninamnam ang masasakit na salitang para sakin.

Hindi siya umuwi ng gabing iyon kahit na sumunod na mga araw. Naghintay rin ako hanggang sa makilala ko rin ang kambal na pinsan ni Azrael at mga kapatid ni Seleucus.

Hindi ko alam kung sino ang nanay ng kambal at lately ko lang nalaman sino.

Sa lahat ng paninirang binabato sa akin ng mga taong sa isang bagay lang sila tumama na "malandi" nga ako dahil apat yung taong mahal ko. Pilit ko mang itago na ang taong nasa harapan ko ay wala lang para sa akin lalabas parin ang totoo.

Takot akong aminin sa sarili kong mahal ko si Seleucus. Natakot akong ipaglaban siya dahil ng mga panahong iyon sariwa pa ang ginawa ni Dad sa kanila. Umalis rin kasi siya kaya para sakin noon tama lang na hindi ko sinabi. Hindi ako matatanggap ng mama nila.

"That night when I didn't come home to you, naghintay ka ba sakin?" Mas lalo akong umiyak at humigpit ang yakap niya sa akin. I miss him so much, pero na kami pwede.

"P-pag sinabi ko dapat layuan at kalimutan mo na ako." Nangako ako sa tatlo na no other man than them pero may mahal pa akong Isa. Ang landi mo Amastrise! Hindi ka totoo sa kanila at sa sarili mo!

"Mangako ka!" Narinig ko ang mahinang paghikbi niya. The unsaid words must be said para matapos na lahat.

"I promise." Huli na ito. Isang mahigpit na yakap.

"I waited... For a year." He hugged me so tightly and pressed his lips on my head. Umiiyak parin ako sa bisig niya.

"What the f**k is going on here?!" Agad akong bumitaw kay Seleucus para harapin ang ngayong galit na galit na si Azrael.

Kinabahan ako sa nakakamatay nitong binibigay sa katabi ko. Hindi sila pwedeng magpatayan. Pinunasan ko ang luha sa mukha bago sinubukang lumapit Kay Azrael.

"Why are you shouting? Are you crying baby?" Hindi pa ako nakakaalis nang pumasok si Ptolemy. Nag-aalala siyang lumapit sa akin.

Parang hangin sa bilis si Azrael at inundayan ng suntok si Seleucus. Napa sigaw ako kaya pinipilit sila pinaghihiwalay ni Ptolemy.

Napaiyak ako sa nangyayari.

"Azrael! Fuckin stop punching my brother! Hey!" Awat niya sa parang walang naririnig si Azrael at gigil na sinusuntok si Seleucus. Para akong hihimatayin nang nagpapalitan sila ng malakas na suntok.

"You're that f*****g guy! You're paying my men not to report your identity to me! I avoided Amastrise because I thought she's with someone else at hindi ko malaman kung sino!"

"Kung hindi ako nawala! You're not with her right now! You're stupid!" Nagugulahan na si Ptolemy at mamaya malalaman na niya.

"What did you say?" Makikisama pa ata sa si Ptolemy.

Ako pala ang makakasira ng relasyon naming apat.

Pumasok si Lysimachus kasunod ang Isa pa nilang pinsan na si Kuya Dima. Tumingin ito sa akin na para bang alam niyang ako ang sanhi ng kaguluhan.

Naawat na sila kaya napakagat ako sa labi ng madiin dahil nabangasan ang mukha nila.

"Tumigil kayong dalawa! Para kayong mga bata! Ito ang baril mag p*****n kayo sa harapan ko!" Nilapag ni Kuya Dima ang Dalawang barili sa lamesa.

Masama narin ang tingin ng dalawa pa Kay Seleucus. Hindi ko mabasa ang nasa mata ni Azrael dahil nakatingin lang ito sa akin.

"Hurt her and I'll forget that we shared the same blood." Nagbabantang sabi ni Seleucus.

"Do you like him? Amastrise." Mahinang tanong ni Azrael at hindi pinansin ang pinsan. Tumingin siya sa mata ko.

"Wrong question. Do you love him?" Si Ptolemy na nalaman na lahat kanina. Hindi ako makasagot kaya yumuko nalang ako.

"Of course she love him." Napapikit ako sa tila may inis sa paraang pagsabi ni Lysimachus.

Isang nakakabinging katahimikan ang bumalot sa living room. Kung una palang sana ay sinabi ko na ang tungkol kay Seleucus.

"I'm sorry." For all of the things I've done.

"Please Amastrise don't say sorry for loving me." Bubuhos na naman ang luha ko pero last na dahil uuwi na ako mamaya.

"She should be! Kaming tatlo lang, bakit nasama ka?" May galit sa boses ni Ptolemy.

"If didn't stay away from her! Hindi ka niya makikilala."

"Then you should kept your distance away! I don't know what's your reason for coming here!"

"Get your goddamn men and your ass out of my property."

"Tama na, huwag na kayong mag-away." Paki-usap ko para hindi na humaba pa.

"Huwag ka munang magsalita Amastrise. Mamaya tayong apat mag-usap." Pagputol ni Lysimachus sa kung ano pang sasabihin ko.

"Tumahimik ka saglit Amastrise."

"Ikaw ang tumahimik Azrael!" Pagtatanggol ni Seleucus sakin.

"You can't be part of her life, kung may past kayo then it should be stay like that!"

"I'm just here to talk to her! Don't tell me to stay away from Amastrise! Don't f*****g command me and forget that you both abandoned your brother and sister! We've suffered a lot! While the both of you are living your best life, Arsinoe and I are striving to live!" May diin at galit sa bawat salitang binibitawan ni Seleucus.

"Bullshits! You decline our father's help." Ptolemy equal the dark and dangerous stare his brother giving to him.

"Why would I accept it? when, in the first place, he denied us as his offspring! He made our mother his baby-making machine, but he doesn't have the balls to be a man and a father to me and Arsinoe. You and Lysimachus are his only children; don't dare add me or my sister because we don't need a father." Ramdam ko ang galit niya para sa kanilang ama. I dunno. How they survived.

"Then go, Amastrise doesn't need you here." Si Azrael.

"Kakausapin ko lang siya, takot ba kayong may sabihin ako sa kaniya at gustong gusto niyo na akong paalisin ngayon?" The three move with a bit uneasiness. Pero hindi halata dahil sa seryosong postura.

"Go upstairs Amastrise." Lumapit si Ptolemy sa akin para hilain ako paakyat. Anong sasabihin? mahigpit ang hawak niya kahit anong pilit kong alisin.

Walang emosyon ang mata niyang nakatingin sa akin.

"Huwag niyo siyang bilugin sa islang ito! I'm late, yes, pero totoo ang intensyon ko sa kaniya."

"Shut the f**k up!" Galit na sabi ni Ptolemy bago lumapit sa akin.

"Let's go Amastrise." Malakas kong hinila ang braso sa kaniya para malaman ko ang sinasabi ni Seleucus.

"Baby don't listen to him he's lying." Halos buhatin na niya ako paalis. May tinatago rin sila sa akin. Hindi lang pala ako.

"Ano yung dapat kong malaman?" Buong lakas na hinila ang katawan palayo sa kaniya.

"Seleucus sabihin mo na!" Masakit mataguan diba Amastrise? Deserve mo.

"Amastrise." Ang bilis ng balik sa akin, Hindi ko pinansin ang mahinang tawag ni Ptolemy.

"It's not important, we'll talk later." Umiwas ako sa hawak ni Azrael. Ano yung dapat kong malaman.

"Planado nila lahat Amastrise, They used you to get revenge for what your father did to my sister an---." Tears pooled my eyes.

"Bab-" Azrael tried to interrupt his cousin.

"Tumahimik ka! Ituloy mo." Pinunasan ko ang sariling luha na bumabasa sa pisngi. Hindi lang pala ako ang may tinatago.

"Our father was furious, Hindi matanggap na nawalan ng pagkabata si Arsinoe dahil sa Dad mo Amastrise. Wala kaming hustisya na nakuha dahil sapilitang kinuha si Arsinoe ng mga grandparents namin. They're protecting your father not to be locked up in jail." Nanginginig ako at nanghihina sa mga sinasabi niya.

"You're always following Azrael kaya naging madali lahat lalo na ang paglapit ni Ptolemy at Lysimachus. " Lahat pala peke! Bakit naman ganito!

"They do to you what your father did to Ars-"

"Enough! let us explain Amastrise." Isang malakas na sampal ang binigay ko kay Ptolemy nang sinubukan niya akong hawakan ulit.

Kahit patayin na nila ako sge lang!

Nanlulumo ako dahil sa paglilihim ko pero ang sakit naman malaman na hindi ka pala talaga nila mahal dahil lahat ng ginawa namin ay para pala sa panghihigante.

"Ano pa Seleucus! Sabihin mo na lahat lahat!" Marahas kong pinalis ang luha ko.

"Use your body... Take your innocence.. I'm afraid they all recorded it." Napatakip ako sa bibig sa pandidiri sa sarili, sa bawat galaw ba naming apat ng nakaraan ay kinukuhanan rin nila? Yung katawan ko ginamit lang pala nila!

Walang totoo sa lahat ng pinakita nila. Hindi nila ako mahal! Ginawa nila akong laruan!

"Totoo ba?! Kasi nandidiri ako sa katawan ko. Bakit niyo nagawa sa akin iyon!" Hinampas ko sa balikat si Lysimachus. Umiiyak akong binulyawan sila.

When they popped my cherry was it recorded too? Ginusto ko ang lahat ng nangyayari sa aming apat pero ang kuhanan ako against my will at lalong hindi ko alam ay nakakagalit!

"Ang bawat parte ng katawan ko kinuhanan niyo rin ano?! Sumagot kayo!" Walang sumagot sa akin dahil nakayuko silang nakatayo. Another tears flow at talagang nanlabo ang paningin ko.

"Sa mga pagkakataong ginagawa natin wala kayong pinalagpas? Mga baboy!"

Sa ganuong tagpo pumasok muli ang pinsan nilang si Kuya Dima. Walang lingon na sumama ako sakanila ni Seleucus paalis sa isla. Naging bingi ako sa paki-usap nila Azrael, Lysimachus at Ptolemy na mag-usap muna kaming apat.

"Baby that was before." Humabol si Azrael pero hindi ko kayang humarap sa taong ginamit ako. Physically at mentally.

"We truly love you."

"Believe us, nagbago lahat when we came here."

Kahit ano pang sabihin niyo hindi ko na kayang manatili pa at pakiharapan kayo.