**Third person POV ******
"Miss, Isang serve ng ramen dito." Tawag ng isang 'di katandaang lalaki kay Rain.
"Right away sir." Nakangiti namang sagot nito.
Tamang tama may, naluto ng ramen. May nagpaluto kasi kanina na bigla nalang umalis, akala niya masasayang na naman ang ramen niya. Madalas kasi ang mga ganung pangyayari, lalo na't may emergency, sa work or what so ever. Buti naman ngayon ay may nag order na kaagad. Madalas naman may nag o order, pero yung mga ramen na naiiwan di mabigay dahil nagiging saggy na ito. Kaya natatapon.
Pagkatapos niyang templahan ang ramen ay agad na niya ito esenerve sa lalaking nag order. At binigay niya na rin sa ibang customer ang order nila. Bumalik naman agad siya sa counter.
Her late mother owned this ramen house. After she died 5 years ago siya na ang namahala dito. May alam naman siya kunti kasi pag weekend, nag papartime siya dati sa Ramen house ng Mommy nya. Yung ibang hindi niya alam inaral niya na lang.
Isang taon niya pa lang itong pinamahalaan. After they died, her life was uneasy. Though, she has educational plan naman ang dad niya para sa kanya, hanggang sa makapag tapos siya. May mga savings rin na napupunta lahat sa kanya. Pero aanhian niya iyon kung ganitong nababalot ng lungkot ang buhay niya. 2 years siyang nag stop sa college 2nd year na siya at that time.
Sobrang sakit ng nangyari sa kanya, yung tatlong taong mahal na mahal niya, ang daddy niya, ang mommy niya at ang bunso niyang kapatid na si Althea ay sabay na nawala sa buhay niya.
Dalawang taon niyang ikinulong ang sarili sa bahay nila. Dalawang taon bago niya na realize na dapat ipagpapatuloy niya ang buhay dahil yun ang gusto ng magulang niya. Malulungkot sila pag nanatili siyang ganun. At ang nagpa realize sa kanya no'n ay ang kaibigan niyang si Chelly. She never left her alone. She's always there, para damayan siya until now. She started to stand alone. Nagtapos niya ang pag-aaral sa kursong Business Administration at ito nga binuksan niya ulit ang ramen house niya at muling binuhay ito.
"Hoi, Amerain Velasco, halika na bilisan mo jan magsisimula na ang concert ni Papa Gab." Halos tumalon na si Chelly dahil sa pagtawag nito kay Rain.
Ang ingay ingay talaga ng babaitang ito. Nagsasara pa siya ng tindahan. Malapit na kasing mag alas 6:30 ng gabi. Which is 6:30 magsisimula ang concert. Kadalasan kasi 5:00 pm palang sarado na siya. Eh, ngayon maraming customer, kasi diyan lang sa kabilang kanto gaganapin ang concert ni Gabby Morin.
Kahit na she don't like him ay thankful parin naman siya rito dahil daming kita today.
Pagkatapos niyang ma-double check ang lock ng pinto ay agad na siyang hinila ni Chelly. Hayy naku. Kung hindi lang niya ito kaibigan. Sasamahan niya lang naman ito kahit na hindi niya naman talaga gusto. Mahihindian niya ba ito?
"Hoy dahan dahan naman." Reklamo niya dahil kinakaladkad na siya ng bruha niyang kaibigan.
" Bilisan mo kasi, marami ng tao ngayon, ayaw kong sa hulihan pumwesto no. Ikaw rin di mo makikita ang drumer crush mong Si elton." Panungunsinsiya nito. Eh siya lang naman nagsasabi na crush ni Rain si Elthon.
Binilisan na lang rin nito ang paglalakad.
Si Elton Belmonte, ang drumer ng sikat na banda ng SKYLINE BAND. Super gwapo niya kaya crush niya na lang rin ng kunti as in kunting kunti. Na hawa lang siya kay Chelly.
Si Gabby naman bagay sa kanya ang apelyedo niyang Morin, dark and swarthy. Strikto pa nga eh. Siya ang vocalist ng grupo.
Oo maganda ang boses niya pero , feeling ni Rain may kakaiba rito na hindi niya alam kong ano. Basta feeling niya lang. Feeling niya lang talaga siguro.
"Papa gaaaaabbbb!!!" Sigaw ni Chelly . Habang winawagayway ang dalang glow in the dark na mahaba at payat na ballon na kulay pula.
Nakarating na sila sa venue. Marami ng tao, nagsisimula na rin ang pagtutug ng banda.
May pa concert ang may ari ng bagong open na Z Mall sa area na ito. At ang SKYLINE BAND ang kinuha nila since sikat naman talaga.
Sumiksik pa sila sa nagkukumpulan sa mga nauunang tao. Gusto kasi nitong Bff niya na talagang mauna. Die hard talaga ito sa SKYLINE Band lalo na kay Gabby.
Hindi alintana nito ang mga matang nakatitig sa kanila ng mga taong nababangga nila dahil sa kakasingit.
"Chell, hinay hinay naman, baka batukan tayo dito." Sigaw ni Rain para marinig siya ng kaibigan dahil malakas na ang hiyawan ng mga nagwawalamg fans. Pati boses niya hindi na niya halos marinig.
Huminto si Chelly saka ngumiti ng tumingin ito sa kanya.
" Pag may tiyaga may nilaga." Anito sabay kindat.
ADIK!
Napakamot nalang si Rain dahil sa gesture ni Chelly. Sira!
Hindi man lang napansin ni Amerain na nasa unahan na pala sila ng crowd.
Hindi magkamayaw ang sigaw ng mga tao ng bumaba si Gabby sa entablado , at nakipag kamayan sa mga tao roon.
May nakaharang na railings kaya naman hindi ito ma dumog ng mga tao, kahit halos akyatin na ng mga tao buti na lang may mga guards na nagbabantay. Para namang may Epelipsy itong kaibigan ni Rain dahil animo nangingisay sa kilig ng kamayan siya ng crush niya. Nagtagal pa ang pakikipag kamay nila.
Huminto ang masayang tugtugin at pinalitan ng sweet music.
At this time nakatitig ang mga mata ni Gabby Morin kay Amerain. Napayuko siya dahil hindi niya kinaya ang mga titig na iyon. Habang nagsisimula ng kumanta.
N0 0n3 3v3r s4w m3 lik3 y0u d0
4ll th3 th1ng5 th4t I c0uld 4dd up t0o
Sinimulan na nito ang kanta. Habang patuloy parin ang mag titig kay Amerain. Panay pa ang siko ni Chelly sa kanya at impit ng tili nito .
I n3v3r kn3w just wh4t a smil3 w4s w0rth
But y0ur 3y3s s4y 3v3rything with0ut 4 singl3 w0rd
'C4us3 th3r3's som3thin' in thel3 w4y you l00k 4t m3
Napapalunok ng maramraman ang lyrics ng song cover ni Gabby,. It's like that song is for her. Hindi niya mapigilan na hindi mag angat ng mukha, dahil animo namamagnetize siya sa mga titig nito. She saw he's eyes nailed to her.
It's 4s if my h43rt kn0ws you'rel3 th3 missing pi3c3
Y0u m4k3 m3 b3li3v3 th4t th3r3's nothing in this world I c4n't be
Nagsimulang lumakas ang t***k ng puso ni Rain ng mga sandaling iyon. Wari'y sila lang dalawa ang naroroon. Wala na siyang naririnig na tilian. Wala na siyang nararamdaman na tao sa paligid niya. Hindi na niya rin nararamdaman ang paninilo ni Chelly. All she heared at this moment ay ang malamig na boses nito. Masarap sa pandinig, animo dinuduyan siya sa alapaap.
I n3v3r kn0w wh4t you s3e
But th3r3's som3thin' in th3 w4y y0u look at m3
If I could fr33ze a mom3nt in my mind
It'll b3 th3 s3cond th4t you touch your lips to min3
Wala siyang ibang nararamdaman kun'di ang malakas na pagtibok ng puso niya
I'd lik3 to stop th3 clock, mak3 tim3 stand still
'Caus3, baby, this is just th3 w4y I 4lw4ys w4nna f33l
at ang malamig at malambot na kamay nito na lumapat sa likod ng palad niyang nakahawak sa bakal na railings. Naramdaman niya ang pag takbo ng kuryente sa buo niyang katawan na naging dahilan ng pagwawala ng sistema niya.
'C4use th3re's somethin' in th3 w4y you look at m3
It's 4s if my h3art knows you're the missing pi3c3
You mak3 m3 b3liev3 that there's nothing in this world I can't b3
I n3v3r know wh4t you s33
But th3r3's som3thin' in the way you look at m3
Wala siyang ibang naririnig kundi ang mga liyrics ng kanta nitong parang sinasabi sa kanya.
I don't kn0w how 0r why I f33l diff3r3nt in your 3y3s
All I know is it happ3ns 3v3ry tim3
'C4us3 th3re's som3thin' in the way you lo0k at m3
It's 4s if my h34rt knows you'r3 th3 missing pi3c3
Ilang beses pa siyang napalunok ilang beses pa siyang napakurap, ng sumilay sa mga labi nito ang magandang ngiti.
You m4ke m3 b3liev3 th4t th3re's nothing in this world I can't b3
I n3v3r know what you se3
But th3r3's som3thin' in the way you look at m3
The w4y you lo0k 4t m3
Yes there is something on him noon pa man, there is something on his eyes , na hindi niya mabasa kung ano. There is something na everytime napapako ang paningin nito sa kanya o di kaya magkakasalubong ang mga mata nila. There's something on him na pilit niyang binabaliwala pero sa tuwing nakikita niya ito , there's no definition. This is the reason why she don't like him.
Isang patak ng malamig na tubig na lumapat sa braso ni Amerain ang nagpagising sa kanya sa isang malalim na pagpapantasya.
Nasundan ang patak na iyon. At habang unti unti at sunod sunod na ang patak ng tubig ulan ay ang unti unting pagkabuhay ng sakit sa puso nito.
Sunod sunod ang naging paghinga niya. Kaya naapahawak na siya sa puso niya.
" Uulan, Amy. Ang payong mo!" Nagpapanic na sabi ni Chelly.
Mabilis niyang hinalungkat ang bag ng kaibigan dahil hindi na ito makagalaw. At sunod sunod na pumatak ang luha nito. Mabilis na binuksan ni Chelly ang payong.
She have a rain phobia!
Naramdaman pa niya ang mahigpit na paghawak ni Gabby sa kamay niya na nakakapit sa bakal na hindi pa pala nito inaalis. Napatingin siya sa mga mata nito. May pag tatanong roon. May pag aalala.
Pero mabilis na siyang tumalikod at hinila ang kamay niya mula sa pagkakahawak ni Gabby para umalis, dahil unti unti ng pinipiga ang puso niya. At nahihirapan na itong huminga.
" Relax Rain. Hindi pa naman lumalakas." Pagpapatahan ni Chelly rito.
Laking pasasalamat niya dahil naging best friend niya si Chelly, she knows all about her. At kahit gaano pa ka importante sa kanya ang ginagawa she always choose her over everything. Kaya mahal na mahal niya ito.
Pareho nga pala silang walang magulang, lumaki si Chelly sa bahay ampunan. Kilala naman niya ang relatives niya. Pero mas pinili niya sa bahay ampunan. Baka raw kasi pahirapan siya ng tiyahin niya na hindi naman alam ni Rain kung magagawa ba talaga iyon ng tiyahin na pahirapan siya, nakikita naman nito ang pagmamahal sa pamangkin nito. Palibhasa praning kakanood ng Cinderella.
"Taxi." Tawag niya sa papalapit na taxi. At kumaway kaway ito.
"Sa Green Hills Village block 16 po." Aniya pagkatapat ng taxi sa harap.
Pumasok na sila sa sasakyan. Sa bahay narin siya ni Rain nakatira. Ayaw naman kasing iwan nito ang bahay kahit na kinakalaban na so Rain ng tiyahin niyang mukhang pera. At sa kagustuhan nitong samahan siya ay doon na siya pinatira.
Tumigil narin si Rain sa kakaiyak ng makapasok sila sa kotse.
" Ok kana?" Tanong ng kaibigan. Mababakas sa mukha nito ang pag-aalala.
Tumango lang ito.
"Pasensya ka na kasalanan ko to eh. Hindi ako nag check ng weather update kanina, sa kamamadali kong makalabas ng opisina." Paninisi nito sa sarili.
" Don't blame yourself, Chell. Im okay now. At saka, ako dapat manghingi ng pasensya kasi naudlot pa iyong pag e-injoy mo." sabi nito habang nakatitig lang sa bintana ng taxi, at nakatingin sa ulan .
"Naku 'wag mo nang isipin, mas mahalaga ka kaysa kay Gabby no." Anito.
Napangiti naman siya sa tinuran nito. Hindi niya kakayanin kung mawawala ang babaeng ito.
Kinapa niya ang bintana na nababasa ng tubig ulan mula sa labas.
She misses her mom, her dad, her little sister Althea her super cute sister.
**Flashback **
AMERAIN POV***
"Ate , habulin mo ako." Masayang sigaw ng kapatid ko habang naliligo kami ng ulan sa labas ng bahay.
Sobrang kulit ng batang ito, kahit na pinagbawalan ni mommy, ako pa ang ginawang pain para payagan siyang magpaulan kaya ito kami ngayon nagtatampisaw sa ulan. Masayang masaya.
" Humanda ka na andyan na si ateeee." Sabi ko at kunwaring hinahabol siya.
Tawa ito ng tawa habang tumatakbo.
" Tama na nga yan kayong mga bata kayo, kanina pa kayo diyan magkakasakit kayo!" Sigaw ni mommy.
Huminto si Althea kaya nahuli ko siya niyakap ko siya tapos may binulong ako sa kanya.
Nakangiti naman itong tumango.
Saka tinungo namin si mommy.
Nang matapat na kami kay mommy na noo'y nasa veranda ay hinila namin siya palabas ng veranda.
"'Waag, mababasa ako ang lamig…..!!" Tili ni habang pinagtutulungan namin siyang hilahin.
At success nga nabasa sya sa ulan.
"Habulin mo kami mommy, " sabay pa naming wika ni Althea.
Saka tumakbo, hinabol nga kami ni mommy.
" 'pag nahuli ko kayo lagot kayo sa akin." Kunway galit na sabi nito. T
umawa lang kami ni Althea.
At masayang nag hahabulan sa ulan.
Nang mahuli kami ay kiniliti niya kami. Napapahiga pa kami sa bermuda grass.
" Pasaliiiiii!!"
Isang malaking boses ang nagpatigil sa amin.
It's dad running towards us, wearing a summer short. Malapad ang mga ngiti nitong tumatakbo.
Nagtawanan kaming tatlo.
Family day kasi namin ngayon. At rest day ng dalawa. Weekend rin kasi, at dahil maulan hindi kami makapunta labas parq mag family date, dito na lang. But it's okay we're still happy under the rain.
Sobrang saya na ayaw ko nang matapos . Pero ang pinangarap kong walang katapusang saya ay may hangganan pala.