Beg For Pleasure

Chapter 5

Sa pangalawang araw ng medical mission ay lalong naging maayos ang lahat. Mas maaga kaming nag simula ng operasyon dahil target naming I accommodate ang lahat ng naka pila ngayon dahil bukas ay naka schedule kaming mamahagi ng additional na gamot at hygiene kit sa mga residente bago bumalik sa Manila.

"Okay ka lang anak? Masakit ba? hayaan mo anak, lalagyan natin ng gamot na bigay ni doktora ang sugat mo ah, para gumaling agad okay? Sandali lang ah, ibibili ka ni nanay ng ice cream diba gusto mo ng ice cream?"

Puno ng pag aalala ang ina habang inaalo ang anak sa pag iyak.

"Napaka swerte naman ng batang yon, may roon siyang ina na nag po protekta at nag mamahal sa kanya"

malongkot na naisip ko.

Marahang hinaplos ni Nurse Mylaang likod ko na agad na nakapag balik sa akin sa kamalayan,

"okay ka lang doc?" Nag aalalang tanong ni Nurse Myla

"okay lang ako, may naalala lang ako" wika ko, saka mabilis na bumalik sa booth para ituloy ang trabaho.

Mabilis na natapos ang maghapon at nag tagumpay kami na ma accommodate ang lahat ng mga residenting nais mag avail ng libring tuli. Bago mag uwian ay muli kaming naka tanggap ng imbitasyon mula sa mga womans Planters ng barangay para doon mag haponan, nag harvest daw kasi sila ng kanilang tanim na gulay at prutas nag handa daw sila ng masarap na hapunan bilang pasasalamat sa amin.

'Sya nga po pala, bukas ay napag kasundoon po naming mag luto at magkaroon ng simpling salo salo sa labas ng bahay na tinotuloyan nyo doc, pasasalamat po sa inyong lahat sa malaking tulong sa amin marami pong mga kabataang lalaki at adults sa aming barangay at karatig barangay na hindi pa tuli dahil sa takot."

Masayang wika ni kapitan. "Ay, wala pong anoman kapitan, masaya po kaming naka tulong, nakagiting wika ni Doc. Bea salamat din po sa masasarap na pagkaing inihahanda nyo sa amin araw araw! Gusto ko na nga pong tumira dito, kasi bukod sa libre na ang pag kain ay palagi pang sariwa at masarap! Kaya busog na busog ako lagi!"

Masayang wika ni Nurse Nora na hinihimas ang tiyan saka sila nag tawanan.

"Okay ka lang po ba doc.?"

Nag aalalang tanong ni Jenilyn, ang anak ni kapitan ng tahimik lang ako at hindi nakikipag tawanan.

"Ah, oo okay lang ako,"

matipid na sagot ko, "haynako! Naging emotional na naman kasi yan si doktora ng makitang inaalo ng isang nanay ang umiiyak na anak, siguro eh, naalala na naman niya ang kanyang ina."

Mahabang wika ni Nurse Nora, "maaga po kasing naulila si doc. Sa kanyang mga magulang," agad na salo ni Nurse Myla.

"Siguro napaka bait at mapag mahal ang mga magulang mo, lalo na ang nanay mo doc. Sayang nga lang at maaga silang nawala" nalolongkot na turan ni kapitan, "hayaan nyo po doc. Sigurado akong balang araw ay darating ang taong tinadhana para sayo, ang taong mag mamahal sayo at aalagaan ka, at sigurado din akong magiging mabuti kang ina pag dating ng araw dahil napaka buti mong tao, ipag darasal ko yan doc." wika ni kapitan na hinawakan ang mga kamay ko. "Salamat po kapitan, saka mapait akong ngumite."

Hindi na kasi ako umaasang magkakaroon pa ng sariling pamilya, ang tanging nasa isip ko ay makapag higanti at papagbayarin ang mga taong lumapastangan sa akin, ang hangarin kong makapag higanti ay syang naging dahilan ko para lumaban at magpa tuloy sa buhay dahil hindi ako papaya na hindi mag dusa at hindi mag bayad ang mga taong lumapastangan sa akin.

"Anong karapatan mong tawaging mabuti at mapagmahal na ina? Ni hindi ka nga naging mabuting ina sa akin!". wika ko, na nakatitig sa salamin habang nasa isip si mama, saka muling namombalik ang alaala ng aking nakaraan.

Tatlong araw na mawawala si Ninong Harry, kaya binilin niya ako sa isa sa kanyang mga tauhan para ihatid at sunduin ako sa school.

"Ibaba mo ako sa mall," utos ko sa driver.

"Pero ma’am, ka bilin bilinan po saakin ni ninong na ihatid daw po kita sa school," tangi ng driver.

"At nakalimotan mo din ba na sabi din ni ninong ay sundin mo ang ipag uutos ko?!"

" Eh, opo,"

alanganing sagot ng driver.

"Pwes, ang utos ko, ay ibaba mo ko sa mall!" Mataray na wika ko sa driver na walang nagawa kundi sundin ang utos ko. "Oh, ano pang tinatanga tanga mo? Umalis ka na!"

"Pero ma’am,"

umalis ka na! "si, sige po ma’am, pero anong oras ko po kayo susundoin?" Magalang na tanong ng driver, "wag mo na akong sundoin ako na lang ang uuwing mag isa,"

"pero ma’am,"

"Ang sabi ni ninong, sundin mo ang utos ko! At ang utos ko, umalis ka na, at wag mo na akong sundoin pauwi dahil may pera akong pamasahe, at hindi na ako bata, at higit sa lahat, kaya ko ang sarili ko at kaya kung umowing mag isa!"

Sigaw ko sa driver na napapakamot sa ulong walang nagawa kundi umalis na lang dahil pinag titinginan na kami ng mga tao.

Pag alis ng driver ay agad akong pumara ng taxi para maka layo, ito na ang hinihintay kong pagkakataon para makatakas ako ki Ninong Harry, abot abot ang kabang nararamdaman ko habang mariing nananalangin na sana ay hindi ako makita ni Ninong Harry o kahit sino man sa mga tauhan niya.

"Lord tulongan nyo po ako, iligtas nyo po ako Dios ko, para nyo na pong awa, gabayan nyo po ako, sana po ay makatakas po ako at maka uwi na po sa amin, ayoko na pong bumalik sa *mpyern*ng bahay ni Ninong Harry Dios ko, tulogan nyo po ako, maawa po kayo." Umiiyak na panalangin ko.

"Ma’am? May problema po ba kayo?" Hindi naka tiiis na tanong ng driver ng taxing sinasakyan ko habang naka silip sa review mirror ng taxi.

"Wala po kuya, excited lang po talaga akong maka uwi sa amin at makita ang nanay ko, miss na miss ko na po kasi talaga siya wika ko,"

"matagal po ba kayong hindi naka uwi sa inyo ma’am?" Usisa pa ng driver, "opo kuya, nag working student po kasi ako kuya, kaya hindi po ako nakaka uwi sa amin." Pag sisinungaling ko, "wag po kayong mag alala ma’am, makaka uwi po kayo ng ligtas wika ng driver"

"salamat po kuya,"

tugon ko na muling lumingon sa likod. Nagpapasalamat ako dahil wala akong nakikitang naka sunod na sasakyan sa amin.

Ng sa wakas ay makarating kami sa bahay, agad akong bumaba at iniabot ang 1,000 pesos sa driver ng taxi, “keep the change kuya” wika ko at nag mamadaling nag lakad papunta sa sa bahay,

"ma, ma!"

Hindi ko na napigilan ang aking emosyon ng makita ko si mama, "ma! Umiiyak akong niyakap si mama."

"Charmaine? Anong ginagawa mo dito?" Gulat na tanong ni mama,

"ma, ayoko na po doon sa bahay ni ninong, inaaboso po ako ni ninong maaaa! huhuhuhu…. Ayoko na po doon ma!"

Humahagolgol ako habang mahigpit na yakap si mama. Pakiramdam ko ay safe na ako, wala nang pweding manakit sa akin dahil nandito na si mama ko, naka uwi na ako.

"Pumasok ka muna," nagmamadaling pinapasok ako ni mama saka isinara ang pinto.

"Berna, sino ba yang?" Hindi na naituloy ni Tiyo Raynan ang kanyang tanong ng makita ako.

"Ma? Bakit po nandito pa si Chong? Akala ko po pinalayas mo na siya? Pinag tangkaan niya akong masama ma!" Umiiyak na sigaw ko.

"Tumigil ka nga sa kaartihan mo Charmaine!"

Sigaw ni mama na labis kong ikinagulat.

"Diba iniwan na kita kay Ninong Harry mo? Bakit bumalik ka pa?"

Ma, inaaboso po ako ni Ninong Harry ma! Ayoko na po doon! Pariho po sila ni Tiyo Raynan, pariho po silang hay*p!"

Pak! Malakas na sampal ang natanggap ko mula ki mama, na labis kong ikinagulat.

"Dapat matagal ko nang ginawa sayo yan!

Wala kang karapatang pag salitaan ang Tiyo Raynan mo ng masama matapos ang lahat ng sakripisyong ginawa nya sayo! Wala kang utang na loob!"

Sigaw ni mama.

Hindi ako makapaniwala sa mga pinag sasasabi ni mama.

"Ma, pinagtangkaan po ako ng masama ni chong ma! Pinag tangkaan nya po ako! Diba Nakita nyo? Maaa!"

Disperadang wika ko na hindi makapaniwala sa mga pinag sasasabi ni mama, "

"sinongaling ka! Inakit mo ko! At kaya nandito ka ay dahil gusto mo ulit akong akitin! At sigurado akong inakit mo rin si Ninong Harry para makuha ang lahat ng gusto mo! Tapos bumalik ka dito? Para ano? Para sirain ang masayang pag sasama naming ng nanay mo?! Ngayon napatunayan kong hindi ka lang ambisyosa, malandi ka din!"

"Hindi totoo yan! Sinungaling ka!"

Nanginginig ako sa galit kay Tiyo Raynan.

"Ma, halika na po, umalis na po tayo dito, may naipon po akong kunting pera dito, pwede po natin tong gamitin para makapag simula, halika ka na po ma, umalis na po tayo dito ma." Pag mamakaawa ko ki mama.

"Tumahimik ka! Malandi kang babae ka!

Talagang bumalik ka pa dito para akitin ang asawa ko! Gusto mo ang asawa ko? sige, halika dito!"

Saka marahas na hinablot ni mama ang buhok ko at kinaladkad ako papasok sa kwarto.

"Ma hindi po, nagsisinungaling lang si Tiyo Raynan ma, ako ang paniwalaan mo ma!"

Pag mamakaawa ko habang pilit na tinatangal ang kamay ni mama na naka sabunot sa buhok ko, saka sapilitan akong pinahiga at hinawakan mga kamay ko.

"Raynan! Halika dito! Ibigay mo ang hinihingi ng maland!ng babaeng to! ng matahimik na at ma kuntinto kay Ninong Harry!" Sigaw ni mama.

"Ma wag po! pakawalan mo po ako ma! Maawa kayo sakin ma!"

Pero tulad ni Ninong Harry ay tila bingi si mama sa pag mamakaawa ko.

Samantalang mabilis na nag h*bad si Tiyo Raynan at punong puno ng pag n*n*sa ang mga matang lumapit sa akin.

"Wag! Wag! Ayoko! Wag! Tulong! Tulongan nyo ko!" Sigaw ko na pilit na nagpopomiglas subalit wala akong magawa dahil hawak padin ni mama ang mga kamay ko.

Nag tagumpay si Tiyo Raynan na abosuhin ako.

Ang sakit na naranasan ko sa pang aaboso ni Ninong Harry ay walang wala kung ikokompara sa sakit na nadarama ko mgayon. Dahil sa kagagawan ni mama, ang taong tinatawag ko sa tuwing aabosohin ako ni Ninong Harry, ang inang inaasahan kong mag tatangol at mag liligtas sa akin ay siya palang nag dala sa akin sa *mpyernong kinasasadlakan ko!

"Wala kang kwentang ina! Hay*p ka! Hay*p! Ahhhhhhh! Boong lakas na sigaw ko upang ilabas ang galit at sama ng loob na nararamdaman ko.

"Doktora!?"

"Doktora!?" Sunod sunod na katok ang nagpa balik sa kamalayan ko. Agad kong pinahid ang mga luha at binoksan ang pinto ng banyo.

"Doc. Anong nangyayari? Okay ka lang?" sunod sunod na tanong ni Nurse Myla nang mabuksan ko ang pinto, kasama ang iba pa naming kasamahan at bakas na bakas sa kanilang mga mukha ang pag aalala.

"O… okay lang ako, may lumipad kasing malaking ipis. Dumapo iyon sa ulo ko at nang hinampas ko ay lumipat sa mukha ko kaya napa sigaw ako sa takot." Pag sisinongaling ko.

"Sorry, naistorbo ko ang pag papahinga nyo."

"Nako! Okay lang po yon doc! Kahit ako man eh, kung makakita ng ipis na lumilipad ay titili din ako! Lalo na kong dadapo iyon sa mukha ko. Oh, no! kadiri! Maarting wika ni Nurse Jen."

"Oh, sige na, mag hihilamos muna ako at matutulog na din ako, magpahinga na din kayo. Pasensya na kayo sa storbo" muling kong hingi ng paumanhin sa mga kaibigan ko.

"Okay ka lang ba talaga dok?"

Nag aalalang tanong ni Nurse Myla

"oo okay na ako, Salamat" saka muli kong isinara ang pinto ng c.r isa isa namang nag sibalikan ang mga kaibigan ko sa kanilang kwarto upang makapag pahinga.