Chapter 100

1507 Words

Luna's POV* Napamulat ako dahil tumama ang araw sa mukha ko at nakahiga ako sa isang higaan na hindi pamilyar sa akin na kwarto. Maliit lang ito at mukhang nasa isang yatch ako dahil ganito din ang kwarto sa Yatch namin pero alam ko hindi ito ang Yatch namin. Tiningnan ko ang paligid kung kaninong kwarto ang tinutulugan ko ngayon pero hindi ko talaga alam kung kanino. Hinawakan ko ang bulsa ko at wala ang cellphone ko at wala talagang laman ang bulsa ko. Blanko ang isipan ko at kailangan kong aalahanin kung nasaan ako ngayon. Inalala ko kung ano ang nangyari bago ako nawalan ng malay at nanlaki ang mga mata ko dahil naalala ko na may rebeldeng kumuha sa akin at pinatulog nila ako at naalala ko din na binubugbog nila si Dylan. Sana ayos lang si Dylan. Di ko kakayanin kung ano ang mangya

Free reading for new users
Scan code to download app
Facebookexpand_more
  • author-avatar
    Writer
  • chap_listContents
  • likeADD