Chapter 42
The street is bustling from afar. Bahagyang makulimlim ang langit at may bahagyang silip ng araw sa likod ng mga ulap. I placed both of my hands in front of my crouch, natatakot sa maaaring marinig… takot sa maaaring mangyari. He’s mad. The way how he crossed his arms tightly, both of his eyes were screaming for answers. Para akong inilagak sa hot seat. Sa paraan pa lang kung paano niya ako tingnan ay nalulula na ako. We stayed silent as we’re standing here in the parking lot. Dalawang sasakyan lang ang narito at nagkataong mga kotse pa namin. Hindi ko alam kung siniguro ba niyang pumuwesto kami sa pinakadulong parte upang malayo sa mga apartments. Sakto ang pagkakaharang ng mga sasakyan upang hindi ganoong kita mula sa view kung saan naiwan si Jen. “I dwell for answers yet you
- Writer
