Ang pag iibigan ni Ginoong Marasigan at ni Helen
Kabanata 1
Martha,Martha sana ba ako sa iyo ehh di ba naghahanap ka ng trabaho sa lungsod sama na ako sa'yo. Wala din naman akong trabaho dito sa bukid . Ehh payag ba naman ang mga magulang ehh 17 ka pa lamang ahh. Sasabihin ko papayag din iyon. O sege hihintayin kita bukas ng ala una ng hapon sa aming bahay. Kapag hindi ka dumating aalis na ako. O sege, darating ako pangako yan!
Sana naman pumayag sina tatay at nanay na mamasukan ako sa lungsod para naman May maitulong ako sa kanila. Naglalakad si Helen papunta sa kanilang bahay habang kinakausap niya ang kanyang sarili. O Helen anak andito kana pala kumusta ka naman saan ka ba galing ha? Ahh nay doon po kina Martha kasi po nais ko po sanang sumama sa kanya bukas sa lungsod ehh kasi mamamasukan po siya doon. Ha ganun ba ehh itanong mo muna sa iyong tatay kung siya ba ay papayag sa iyong nais. Opo inay, inay asan po ba si itay inay bakit hanggang ngayon wala pa siya . Ha andun pa yun sa laot baka hindi pa tumitigil yun sa panghuhuli ng mga isda.
Andito na ako! Waw ang dami po ng isda nahuli niyo Tay, nay halika po rito tingnan niyo andami po ng isda na dala ni tatay. May ulam na po tayo. Tuwang tuwa si Helen sa kanyang itay dahil nagdala ito ng maraming isdang kanilang uulamin. Agad nilang nilinis ang mga isda upang maluto na agad ito. Naku ang tataba ng mga isda tiyak busog na busog tayo ngayon. Mahirap man sila ay masaya ang kanilang pamilya. Hindi nila alintana ang hirap dahil mas mahalaga sa kanila ang pagmamahalan sa isa't isa.
Nay gising na ako maliligo muna ako nay magluto at pagkatapos ay kakain saka aalis. Nay mag ingat po kayo rito palagi ni tatay ha. Magpapadala po ako ng pera sa inyo palagi para po May magamit kayo rito. At saka uuwi po ako rito buwan buwan upang makasama ko po kayo.
O sege anak salamat sa iyong pagmamahal sa amin at talagang pinagpala kami sa iyo
Pumunta na si Helen sa bahay ni Martha at doo'y nadatnan pa niya ito.Tala na Martha umalis na tayo dumako na tayo sa lungsod upang mapuntahan ba natin yung ating mapapasukan. O sege tara! Sila'y pumunta na sa lungsod at doo'y naghanap ng mapapasukan. Naku ibang iba talaga dito sa lungsod kaysa doon sa atin . Tingnan mo naman ang mga naglalakihang mga gusaling tila hinahabol ng mga mata ng tao sa taas nito. Oo nga naku ganito talaga dito sa lungsod Helen Marana talagang mga gusali dito kasi karamihan naninirahan ang mga mayayaman. Punta tayo banda roon upang tumingin tingin pa ng mga nakapaskil na " naghahanap kami ng kasambahay" Tara! Sabay sabi ng dalawa at tumawa sila dahil magkasabay magsalita ng tara.
Huminto ang dalawa sa May labas ng malaking gate . May nakasulat kasi roong "naghahanap ng kasambahay" Heto na yun tingnan mo Martha naghahanap sila. Tara manao tayo . Tao po Tao po, ay May doorbell o pindutin natin para hindi tayo sigaw ng sigaw dito. Rolan, tignan mo nga sa labas parang May tao, tumutunog yung doorbell. Opo Ginoo. Dali daling lumabas si Rolan upang tingnan kung sino ang mga nag-doorbell at laking gulat niya ng makita ang dalawang magagandang dilag. Naku mga tsikita pala ito ang gaganda pa. Ano po ang atin mga binibini?.
Ahh nabasa po kasi namin sa labas po na naghahanap kayo ng kasambahay. Ahh oo naghahanap nga yung amo ko ng makakasama namin dito. Sakto lang ang dating ninyo kasi andito pa amo ko hindi pa umaalis. Halikayo pasok kayo rito upang makilala ninyo ang amo ko. Ginoong Marasigan naghahanap po ang mga dalagang ito ng trabaho, saktong nabasa po nila ang nakapaskil sa labas. Ahh okay sege paupuin mo sila . Kumain na ba kayo? tanong ni Ginoong Marasigan sa mga dalaga.
Ahh opo nananghalian na po kami. Pwede niyo akong sabayan kumain. Ahh sige po Ginoo salamat po. Heto ko o kumain kayo ng saging. Ahh sege po salamat. Kumain ng saging ang dalawa at habang sila'y kumakain ay nagsimula na sa pagtatanong tungkol sa kanilang mga buhay si Ginoong Marasigan. Ahh itatanong ko sana kung May mga magulang pa ba kayo o May sarili ng mga pamilya. Unang sumagot si Helen. Ginoo, ako po ay May kumpleto pang mga magulang ngunit wala po akong nga kapatid ako lamang po ang nag iisa nilang anak. Ako po ay 17 anyos pa lamang.
Alam ko Pong ako'y isang menor de edad pa lamang subalit nais ko kasing tumulong sa aking mga magulang. Ahh ganun ba. Ikaw naman Martha, Ahh ako po ay wala ng mga magulang at nag iisa na lamang sa buhay dahil malayo po ang aking mga kapatid sa akin.At sila po ay May mga pamilya niya bali pito po kaming mga magkakapatid. Mula po ng sila'y nag asawa ay wala na po akong balita sa kanila. Ahh ganun ba okay pwede na kayong magsimula sa ngayon. Iakyat niyo na ang inyong mga gamit sa itaas at magpahinga muna kayo sapagkat alam kong pagod kayo mula sa inyo.
Umakyat na ang dalawa sa itaas at saktong andun din si. Rolan. Itinuro ni Rolan ang kanilang kwarto. Diyan sa pinakadulo diyan ang inyong kwarto. May dalawa iyang kamang magkatapat at May banyo na rin upang magamit niyo agad. Waw ang ganda naman dito . At May aircon yan pwede niyo paandarin kapag naiinitan kayo. Waw. Pero ako hindi ako sanay sa aircon nasanay kasi ako sa bundok na May sariwang natural na hangin. Naku manginginig siguro ang aking katawan kapag nag aircon ako. Ako rin kaya magbukas lang táyo ng bintana kapag tayo'y matutulog upang May pumasok na hangin.
Kayo na ang bahala basta hindi ipinagbawal sa inyo ang paggamit ng aircon. O gumagabi na pwede na kayong magpahinga ako na ang magbubukas ng gate pagdating ni Ginoong Marasigan. Sege salamat Rolan. At lumabas na ng silid si Rolan at bumaba na ito. Hindi pa ito natutulog sapagkat hinihintay pa nito ang kanyang amo. Umalis kasi si Ginoong Marasigan upang pumirma ng kontrata sa kanyang kliyente para sa ipapatayong Kondo. Alas dyes na subalit wala pa rin si Ginoong Marasigan at patuloy na naghintay si Rolan. Maya maya pay tumunog ang selpon ni Rolan at May isang mensaheng dumating mula kay Ginoong Marasigan. Wag muna akong antayin Rolan dahil dito ako matutulog kayong gabi sa hotel. Hindi pa kasi ako tapos. Pagkabasa ni Rolan sa mensahe ay agad itong nagreply ng opo Ginoo, matutulog na ako. At umakyat sa itaas si Rolan upang matulog na .
Natulog na si Rolan. Tulog na silang lahat.
Kinabukasan ay maagang nagising ang tatlo at naligo muna sila. Magkasabay na naligo sina Martha at Helen dahil kapwa sila babae at si Rolan naman ay naligo rin sa kanyang banyo sa loob ng kanyang kwarto. Pagkatapos nilang maligo ay bumaba silang tatlo upang nagpakulo ng tubig at maghanda ng almusal. Si Helen ang nagpakulo ng tubig samantalang si Martha naman ay nagsaing. Si Rolan naman ay maagang naglinis sa mga sasakyan ni Ginoong Marasigan. Abalang abala ang tatlo at pagsapit ng limang minuto ay kumulo na ang tubig at sabay na silang nagkape.
Ang sarap dito Rolan.Oo talagang masarap ang buhay dito sapagkat mabuti ang amo natin. Hindi ako magtatagal dito kung salbahe siya. Oo nga . Pagkatapos magkape ng tatlo ay agad silang pumunta sa Kani kanilang mga gawain . Si Helen ay nagwalis samantalang si Martha ay nagdilig ng mga halaman at si Rolan naman ay umalis upang mamalengke.
Dumating na si Rolan mula sa palengke. May dala itong isda, gulay ,bigas at iba pa. Agad niya itong inilagay sa kusina. Nilinis agad ni Rolan ang mga isda. At si Helen naman ang nagluto nito.
Pinaandar ni Helen ang de kuryenteng kalan at inilagay ang kaserola upang magpakulo ng tubig . Naghiwa naman si Martha ng mga sahog sa tinola. Inilagay na ni Helen ang isda dahil kumukulo na ang tubig at si Martha naman ay inilagay ang mga sahog at malunggay. At ng maluto na ito ay agad itong kinuha ni Helen at inilagay sa mesa upang makakain na sila.
Nagsama ng kumain ang tatlo at habang sila'y kumakain biglang May dumating na sasakyan. Ang dumating pala ay si Ginoong Marasigan bumisita ito ng isang beses at agad namang binuksan ito ni Rolan. Magandang hapon sa inyo. Magandang hapon din Ginoo bati ng dalawa sa amo nila.
Kinuha ni Helen ang kaha na Atatse mula kay Ginoong Marasigan at sinabihan naman siya nito na ilagay ito sa itaas doon sa kwarto niya. Umakyat si Helen sa itaas at inilagay ang hawak na Atatse doon sa kwarto ni Ginoong Marasigan at ng palabas na sana ito'y nasagi ng mataas nitong palda ang lagayan ng bulaklak at nabasag ito. Agad na umakyat si Ginoong Marasigan upang tingnan kung anong nangyare kay Helen. Ano yun? Parang May nabaság Ginoo. .Akyatin ko muna sabi ni Ginoong Marasigan. Helen halika rito maupo ka muna sa kama. At tinulungan nito si Helen na tumayo upang maiupo sa kama. At pwede nagpipigil si Helen sa sakit. Naku Helen dumudugo !. Nagkasugat ang kanang Paa ni Helen dahil tumalsik dito ang basag na lagayan ng bulaklak.
Kukuha muna ako ng tubig at tela upang ipunas dyan sa Paa mo. Iangat mo muna ang iyong palda upang aking magamot. Ginamit ni Ginoong Marasigan ang Paa ni Helen subalit ang hita nito'y nagdurugo rin. Hindi napigilan ni Ginoong Marasigan na maakit sa hita ni Helen na makinis at maganda. Ginamot ito ni Ginoong Marasigan.Pwede napalunok pa itong si Ginoong Marasigan sa nakitang Paa ni Helen. Ang ganda pala ng Paa ng babaeng ito, wari'y ni Ginoong Marasigan sa sarili.
Tinanggal ni Helen ang palda niya dahil May dugo ito at añg natira na lamang ay ang doo'y nitong maiksi na manipis. Muling napalunok ng tingin si Ginoong Marasigan sa ganda ng puwit at hubog ng katawan ni Helen.
Ginoo salamat po lalabas na po ako. Salamat po sa paggamit niyo po sa akin.
Sege walang anuman Pumunta si Helen sa kwarto niya upang maligo. Pagkatapos nitong maligo ay nagsuot ito ng pulang damit na hanggang hita. Lumabas ang ganda nito. Paglabas nito sa kwarto ay siya ring paglabas ni Ginoong Marasigan at natulala ito sa kanyang nakikita. Ang ganda niya talaga ang sarap pang tingnan.