Chapter Twenty-Eight

2034 Words

          ISANG simpleng shorts at t-shirt lang na pambahay ang suot ni Javier. Malayo sa pormal na damit na nakasanayan niyang isuot araw-araw. Hapon na ng mga sandaling iyon, alas-kuwatro y medya, malamig at mabango ang simoy ng hangin. Amoy probinsiya. Ang mga dumadaan na kapitbahay nila Regina ay ngumingiti at kumakaway sa kanya.           Nagpapasalamat siya dahil nirerespeto ng mga ito ang pribadong oras niya. Na-miss niya ang ganoon simpleng buhay. Hindi tuloy niya maiwasan maalala ang dating buhay niya sa Quezon Province, ang bayan kung saan siya lumaki. Nang mamatay ang mga magulang niya, binenta na lang niya iyon at sa Maynila na nanirahan.           Ganoon dati kasimple ang buhay niya noong binata pa siya. Tahimik. Walang gulo. Walang ingay. He missed that kind of life, ngay

Free reading for new users
Scan code to download app
Facebookexpand_more
  • author-avatar
    Writer
  • chap_listContents
  • likeADD