Kinabukasan nang magising ako, hindi ko alam kung anong oras na dahil wala akong mahagilap na orasan. Gumalaw ako, pero kaagad ding napatigil nang ma-realize ang pwesto ko. Mula sa harapan ko ay nakita ko ang katawan ni Gabriel.
Doon lang ulit pumasok sa utak ko na rito na nga pala ako nakatulog sa sofa kasama siya, nasa ganoong pwesto pa rin kami at himala na hindi ako nahulog sa sahig. Kung sabagay, magdamag niyang yakap-yakap ang baywang ko bilang suporta.
Sa natantong posisyon namin ay umalpas ang masayang ngiti sa labi ko, napansin ko pang mahimbing pa ang tulog nito kung kaya ay dahan-dahan ko siyang tiningala. Ang maamo niyang mukha ang bumungad sa paningin ko.
Literal na maamo siya kapag tulog, pero kapag gising naman ay akala mong palaging nang-aakit at may balak. Humaba ang ng
