Iyon ang huling sinabi ni Gabriel bago ako naputulan ng dila at tuluyang hindi nakapagsalita. Inabala ko na lang din ang sarili ko sa pagkain hanggang sa matapos kami ay wala pa rin akong imik, samantala ay tinatantya naman nito ang emosyon ko.
Kasabay nito ay ang pagrespeto niya sa katahimikan ko. Ilang minuto pa ang nakalipas, namalayan ko na lang din na nakarating na kami sa unit nito. Bitbit ang ilang grocery bag ay dinala ko iyon sa kusina, si Gabriel naman ay iginigiya ang mga trabahador kung saan ay buhat ang ibang furniture.
Pinababa na lang iyon ni Gabriel sa gilid at nagpasyang siya na lang din ang mag-aayos kung kaya ay madali ring nakalabas ang mga trabahador. Mayamaya pa nang pabagsak kong isinandal ang sariling likod sa marbled counter top mula sa kusina ni Gabriel, saglit
