SISENTA
EUGENIO DIMALUPIG
MADILIM NA PALIGID at mahihinang paghinga ang tanging nangingibabaw sa loob ng silid ni Arie. Mga hinihingal na paghinga na tanging maririnig mo sa kwartong ito. At ng pagmasdan ko ang babaeng nakahiga sa harap ko na halos hindi na makahinga sa sobrang pagod ay parang nag-iinit na naman ang pakiramdam ko. Ang isipin pa lang na ganito siya dahil sa akin ay kakaiba na ang binibigay na kiliti sa katawan ko. Kiliting bumbuhay sa bawat parte ng katawan ko na parang isang nakakaadik na inumin.
Hindi ko mapigilang mapangiti ng hampasin niya ako sa dibdib bago nagtalukbong ng kumot. “Tired? I can do more,” nakangisi kong tukso sa kanya.
“Fvck you!” sagot niya bago ako tinalikuran.
Nilingon ang orasan na nasa side table niya. Sa sobrang abala namin sa isa’t isa
