Chapter Twenty- Seven
JOB
"RAMDAM mo na ba yung sakit?" tanong niya saka niya ako tiningnan sa side mirror ng kanyang motor habang binabaybay namin ang daan pauwi sa bahay.
Tumango na lang ako dahil nahihiya akong magsalita.
"Okay ka lang ba? Bakit hindi ka na nagsasalita diyan?"
"Wala. Masakit lang yung paa ko," pagdadahilan ko.
Nahihiya nga kasi talaga ako tapos kinakabahan pa ako dahil baka magalit sina Mama at Papa.
Ang dami niyang kwento pero ngumingiti na lang ako dahil wala naman akong masabi.
Nalaman ko rin na wala na pala ang kanyang ama. Kaya siguro ganoon na lamang siya sa school dahil siya ay may pinanghuhugutan.
"Ituro mo na lang kung saan ang bahay niyo," aniya nang makarating kami sa aming mismong barangay.
"Di-dito na lang ako sa kanto Philip. Maglalakad na lang a
