“Sandali lang, Anak. Baka si Tito Marco mo na ‘yan, bubuksan ko lang.” Tumango si Sacrlet kaya lumabas na si Hope ng kwarto.
Binuksan ni Hope ang pinto at bumungad sa kanya ang gwapong si Marco. Agad itong ngumiti nang makita siya.
“Good morning, Hope.”
Napangiti siya dahil napakagiliw ng binata. “Magandang araw din sa ‘yo, Marco. Tuloy ka muna.” Pinapasok niya ito sa bahay. “Sandali lang, hindi ko pa kasi tapos bihisan si Scarlet.”
“Sige.”
“Maupo ka muna.” Tinuro niya ang sofa saka pumasok sa kwarto. “Bilisan na natin, Anak, kasi nandiyan na si Tito Marco.”
“Opo, Mama.” Tinulungan niya ito sa pagsuot ng damit nito saka sinuklayan ang mahaba at kulot nitong buhok.
“Ayan, tapos na. Tara na.” Hinawakan niya ang kamay nito saka lumabas. Agad namang tumayo ang binat
