The Way You Loved Me

C15: Seducing the Fragile

Chapter 15 - SEDUCING THE FRAGILE

Sandara’s POV

“Argh! What a hell day?! It’s boring!” I scornfully said.

Then a smirk drawn to my lips as someone popped on my mind. I smiled. “Alam kong ikaw lang ang magpapasaya ng araw ko ngayon,” sabi ko.

Naisipan kong puntahan ang pinakamatalik kong kaibigan, si Wilb. Nagulat ako nang makita ang pamilyar na sasakyan pagdating ko sa apartment building kung nasaan siya nakatira.

“Bakit kaya siya nandito?” natanong ko, nagtataka.

Pagkalabas ko ng sasakyan ay umakyat ako sa ikaapat na palapag ng building na tinutuluyan ni Wilb. Pagdating ko sa pintuan ay may narinig akong nag-uusap sa loob. It’s from someone’s familiar voice. With my curiosity, I knocked thrice on the door before it was finally opened.

Bumungad sa ‘kin ang lalaking bukam-bibig palagi ni Lhorr. Si Jorge nga ang kausap ni Wilb at hindi ako nagkamali. At hindi ko alam kung paano sila nagkakilala. Only Wilb can answer my question. Sinubukan kong sirain ang modo ni Jorge para kaagad na makaalis ito.

I have a business to do with Wilb. He’ll just a thorn to my plans.

Hindi naman ako nagkamali nang umalis siya na may halong pagtataka. Wala rin naman akong pakialam kahit na isumbong pa niya kami kay Lhorr. After all, it’s not my biggest fear, perhaps Wilb is redoubtable. Bakit?

Una, marupok at mahina si Lhorr kaya madali ng paikutin ang ulo niya. Iyon ang rason kung bakit hindi ko siya maturing-turing na kaibigan. Maybe a nanny or a slave is the most appropriate term for her existence in my life.

Kung hindi ko lang talaga siya maaasahan sa mga pinapagawa ko sa kaniya, hindi ako magtitiis sa amoy basura. She’s a trash, anyway.

Pangalawa, hindi lang naman ang imahe ko ang masisira at wala akong pakialam do’n. Si Wilb ang dapat kabahan. At si Jorge? Tiyak na ikagagalit niya rin kapag nalaman niyang may inililihim din ito sa kaniya.

Lastly, I don’t mind if she will get mad at me. Perhaps, it will be my greatest pleasure. Mamatay siya sa inggit.

Narinig ko kanina ang pinag-usapan nila ni Wilb. Imbes na magpakasaya ang pinunta ko sa apartment ni Wilb, I have a new plan to accomplish. Kailangan ko makuha ang bracelet ni Lhorr kay Wilb na ipinagkatiwala sa kaniya ni Jorge.

“He’s bodacious yet irascible. Well, he’s cute and that’s his only charm.” I won’t deny that I find him attractive; especially when I saw him at the cafeteria after his argument with Lhorr.

“Ano bang kailangan mo?” tanong kaagad ni Wilb.

“Hey, kumalma ka muna. Kakapasok ko pa nga lang dito, ‘yan na kaagad ang tanong mo? Hindi ka naman ganyan sa akin dati ha,” nanunudyo kong sabi.

Napapitlag siya sa kaniyang kinatatayuan. Dumeretso ako sa sofa at inilapag ang aking bag sa mesa.

“Ano bang pinag-usapan niyo ng lalaking ‘yon?”

“It’s none of your business.”

“Hmm. Are you sure? Your business is my business, at alam mo ‘yan, Wilb.”

“Fine.” Sumuko rin siya.

“Good boy,” I said, teasingly.

“Pinakiusapan niya ako kung…” napahinto siya.

“Kung ano?”

“Kung puwede ko siyang tulungan sa project nila.”

I stared at him seriously. I saw how his face shifted from perturbation to fidgety. Kahit kailan ay hindi nakakatanggi sa’kin si Wilb. I am the queen of the game, and I have the ace to make him my slave. Alam kong natatakot s’yang malaman ni Lhorr ang ginawa namin sa kaniya.

I know how Wilb value the trust of Lhorr to him. And by his wrong move, I have the power to break it and make him caitiff to Lhorr’s eyes. ‘Yon ang ayaw ni Wilb mangyari.

Napangiti ako sa biglang nagsalita sa aking isip. “How pathetic you are, Lhorr. Kawawa ka naman at hindi mo man lang alam kung paano ka niloloko. Kahit kailan, bobo ka talaga.”

“Ano ba talaga ang sadya ng lalaking ‘yon dito, Wilb?” tanong ko ulit.

“’Di ba sinabi kong wala,” pagtanggi niya.

“Magsasabi ka ba ng totoo o hindi?!” pagtataas ko ng boses. Naiinip na ako sa pagsisinunggaling niya.

Napalunok siya. “May ibinalik lang sa akin na gamit. Ayos na?”

“At ano naman ‘yon?” pag-uusisa ko pa.

“Nakita niyang nahulog ko ang gamit ko kanina. Ibinalik niya lang sa akin.”

I smiled again. “Okay,” sagot ko.

He is always trying to deceive me, but doesn’t thinking his facing a b***h. Alam kong nagsisinunggaling siya sa akin dahil dinig ko kanina ang pag-uusap nila. Nakita kong itinago ni Wilb ang bracelet sa kaniyang bulsa. Makukuha ko rin ang bracelet na iyon.

“Nainuman niya ba ito?” Turo ko sa baso sa mesa.

“Hindi.”

“Sayang. I thought it was my chance to have our indirect kiss, how lucky he was then if it happens, right?”

Hindi umimik si Wilb sa sinabi ko. Pero alam kong nagseselos siya. Sa ganda ko ba naman, sinong hindi magseselos kung binibiro ko. Alam kong mahal na mahal ako ni Wilb. Hindi niya lang talaga sinasabi. Pero base sa kaniyang reaksiyon, halatang nagseselos siya.

“Don’t worry, Wilb, I’m all yours,” nakangiting sabi ko.

Kailangan kong makahanap ng paraan kung paano ko naman kukunin ang bracelet na hawak niya. I have to get his attention first before doing my plan.

Ano nga bang halaga ng bracelet na ‘yon kay Lhorr? Wala akong pakialam. Basta ang alam ko ay ikakasira niya ng bait kapag nalaman niyang sira na ito. I thought of throwing it in the river, but instead of doing it, I rather destroy it before I return to her.

Madali lang naman gumawa ng kuwento at alam kong paniniwalaan niya ako. I am her bestfriend which made me irritated every time I say it. But I need to pretend so I could play tricks on her and seeing how idiot she was.

Tumayo ako sa aking kinauupuan. Lumapit ako kay Wilb na ngayo’y abala sa pagtimpla ng kape. Hindi siya kaagad nakapaghanda nang hilahin ko siya papasok ng kaniyang kwarto.

I turned off the light of his small living area. Itinulak ko siya sa kanyang higaan. Bakas sa mga nito ang pagkabigla niya sa ginawa ko. Hindi na ako nag-aksaya ng oras. Kailangan ko nang gumawa ng paraan kung paano kukunin ang bracelet sa kaniyang bulsa.

Kaagad kong hinubad ang aking damit pang-itaas sa kanyang harapan. I saw how he got frazzled. As if hindi pa niya nakikita ang hubog at kinis kong katawan.

I sat down on his thigh while touching his perfect jaw. Inilapit ko naman sa kaniya ang aking dibdib. Nakadikit na ngayon ang aking bra sa kaniyang labi. Hindi naman siya nakagalaw sa ginawa ko.

“Did you miss it?” I said, seducing him.

“Ano ’tong ginagawa mo, Sandara? Alam mo namang mali ‘to, ‘di ba?”

Tatayo na sana siya ng bigla ko siyang itinulak pabalik hanggang sa mahiga ito sa kama.

“Hindi ka na makakatakas sa akin, Wilb. Hindi ba ito naman talaga ang gusto mo?”

“This is wrong, Sandara. Please stop it,” may pagbabanta niyang sabi.

Hindi ako nakinig sa kaniya. Agad kong iginapang ang aking mga kamay sa kanyang dibdib. Damang-dama ko ang matitigas na umbok sa kaniyang katawan. Kahit kailan hindi talaga siya nakakasawang kasama sa kama. It was like he served different dishes every time we make fun on his cozy bed.

Hindi na siya nakapalag pa. Ilang pang-aakit na lang at alam kong bibigay na siya. Nang itutulak niya ako para makaalis sa kaniyang katawan ay kaagad kong dinakma ng halik ang kanyang bibig. Sinubukan kong ipasok ang aking dila ngunit nagmamatigas ito.

Mas lalo akong naging agresibo na mapasok ang kaniyang bibig. Hindi rin nagtagal at bumigay nga ito. Rumesponde na rin siya sa pakikipaghalikan sa akin. Alam ko talaga ang kahinaan niya bilang isang lalaki. Alam kong gustong-gusto rin naman niya ang ginagawa naming dalawa.

Habang patuloy sa paggapang ang aking kamay sa kaniyang dibdib, naisip ko ang bracelet. Iginapang ko ang aking kamay sa kanyang bulsa upang makuha ang bracelet ni Lhorr.

Agad ko naman itong nakapa. Nagpatuloy lang ako sa aking ginagawa upang hindi niya maramdaman na kinukuha ko ang bracelet sa kaniyang bulsa. Hindi ko siya tinigilan sa aming ginagawa. Nakuha ko rin ang bracelet ni Lhorr sa kaniyang bulsa. Mabilis ko namang itinago ito. Bumangon na ako mula sa pagkakapatong sa katawan ni Wilb.

Tapos ko na ang misyon ko. Hindi ko na naramdaman na gusto kong maging masaya sa araw na ito. Taking Lhorr’s bracelet is more than enough to make me eternally happy. Nakuha ko na ang gusto ko kaya nawalan na akong ng gana sa ginagawa namin.

“Bakit ka tumigil?” nagtatakang tanong niya.

“Nawalan na ako ng gana, Wilb. Kasasabi mo lang din ‘di ba na ayaw mo naman? Don’t worry next time, matutuloy na ang kasiyahan na gusto mo.”

Pinulot ko ang aking damit sa sahig at muli itong isinuot. Iniwan ko si Wilb na nakahiga pa rin at nakahubad pang-itaas. Lumabas na ako sa kaniyang apartment at muling kinuha ang bracelet sa aking bulsa.

I grinned. “Humanda kayo sa’kin. Ito na ang ikakasira niyong tatlo.” Natawa na lang ako sa naiisip kong bagong plano. I guess, I won this game.

“Mga uto-uto.” I laughed.

Wilb’s POV

Naiwan akong nagtataka pa rin dito sa sofa. Nagulat ako sa ginawa ni Sandara dahil alam kong hindi siya titigil sa kaniyang pantasya kapag nagsimula na siya. Wala naman akong nagawa kundi ang pumatol sa bawat galaw ng dila niya sa aking bibig.

Wala na akong nagawa kundi ang sumabay sa gusto niya. Hindi ko alam kung bakit siya tumigil. Sisiraan niya ako kay Lhorr kapag tinanggihan ko siya. Ngunit laking gulat ko ng mapansin kong nakalabas na ang lalagyanan sa ’king bulsa.

“Teka! Ang bracelet ni Lhorr!” sabi ko, puno ng kaba.

Bigla kong naisip ang ginawang pagkapa ni Sandara kanina habang magkadikit ang aming mga labi. Napakabilis talaga ng kamay ni Sandara at hindi ko lang man ‘yon kaagad namalayan.

“F*ck! Lagot na!” mura ko.

Napalingon ako sa mesa ng kwarto nang biglang tumunog ang aking cellphone. Kinuha ko ito at agad na binuksan. I saw her name on the phone screen as she left a message. Binasa ko ito.

From Sandara: Sorry, Wilb! I won again. Hahaha!

“Sinasabi ko na nga ba! Kahit kailan talaga hindi kita mapagkakatiwalaan!” inis kong sabi.

Kailangan ko ‘yon makuha kay Sandara bago pa siya makalapit kay Lhorr. Nag-isip ako ng paraan kung paano. Hindi dapat malaman ni Lhorr ang lahat. Matagal na rin akong nagtitimpi kay Sandara. Kailangan ko na siyang patigilin sa kalokohang ginagawa niya. Pagkatapos niyang sirain ang relasyon namin ni Lhorr, ako naman ulit ang sisira sa kaniya.

“Makakaganti rin ako sa’yo, Sandara. Malapit na.”

@phiemharc – C15