Paulit-ulit kong naririnig ang huling sinabi ni Hero bago sila lumabas ng aking kwarto.
Ilang luha pa ba ang kailangan kong gawin para mawala ang sakit na aking nadarama?
"Laykienne, magagawan mo ba ng paraan na makalabas-labas ako na walang nakakakita sa akin?" tanong ko sa aking kapatid.
Inabutan niya muna sa akin ang papel at ballpen na ginawa niya.
Oo nga pala, gagawa pa pala ako ng liham para kay Hero.
"Pag-aaralan ko po iyan sa lalong madaling panahon," sagot ni Laykienne.
May tiningnan siya sa kaniyang kamay. Halatang nagmamadali siya sa kaniyang kilos.
"Mukhang hinahanap na ulit ako. Tapusin mo na iyan, Ate. Babalikan kita bukas. Magkakakain ka, baka lalo ka na namang mamayat niyan," paalala pa niya.
Hinalikan niya ako sa aking pisngi, ganoon din ang ginawa ko sa kani
