LUCIFER KINGDOM SERIES 3: TWO OF US

This is a work of fiction. Names, characters, places, businesses, events, locales, and incidents are either the products of fictitious manner. Any resemblance to actual persons living or dead, Distributing or copying of this story without the author's permission is strictly prohibited. ayieshien "HAVE you ever told your wife about a divorce paper?" "Not yet." "Hihintayin mo pa bang ako mismo ang susupalpal sa pagmumukha niya ng papel?" "Please, ako ang gagawa nito humahanap lang ako ng tamang panahon. Alam kong masasaktan siya at ayokong mangyari 'yon." "Natural!" nagtaas ang boses niya sa kabilang linya. "Huwag mo sasabihin sa akin hindi mo kaya dahil may kaonting pagmamahal pa diyan sa puso mo." "Wala na at ikaw ang mahal ko, Shariffa." "Good, mabuti nagkakaunawaan tayo. I have to go papatayin ko na marami akong gagawin today magkita tayo mamaya." "Bye." ARAW ng lunes pero wala akong gana lumabas ng bahay ang gusto ko lang ay hintayin ang oras na magkikita kami ni Shariffa. Wala rito si Shien, ang asawa ko. Bumalik siya sa pagtra-trabaho sa store matapos nito ipanganak ang anak namin. Habang si Pauline nasa lolo at lola niya. Hindi namin gaano natutukan ito dahil pareho kaming abala sa maraming bagay. Sa kabila ng kaabalahan namin hindi ko lubos maisip na mawawala ng ganoon lang ang nararamdaman ko para kay Shien. Sinisisi ko siya. Oo, tama siya naman itong may kasalanan. Hindi ako sang-ayon sa pagtra-trabaho niya pero masyado siyang mapilit. May mga bagay na hindi namin mapagkasunduan at ito na 'yong iwan niya ang dalawang anak ko para lang maghanap-buhay. Then I tried, ah hindi ginawa ko na pala. Hindi sinasadyang nagmahal ako ng ibang babae habang hindi iniisip na tali ako sa asawa ko. Walang bukambibig ang isipan kong 'siya may kasalanan nito.' "Peps." bumalikwas ako sa pagkakaupo. "Anong ginagawa mo rito?" "Anong klaseng tanong 'yan? natural dito ako nakatira." hagis nito sa bag. "Bakit ang aga mo? sinundo mo ba sina Pauline at ang bunso natin ha?" "Hindi pa dahil kailangan natin mag-usap." ngayon lang ulit kami nagtitigan ng matagal pero hindi tulad dati na may pagmamahal ngayon ay awa na lang. "Ano pag-uusapan natin bakit kailangan umalis ka sa oras ng trabaho mo?" Sarkastikong sabi ko. "Hindi naman ito mahalaga. Gusto ko lang sana ipaalala sa iyo na may asawa ka at mga anak." "Oh tapos?" Sa gigil nito hinampas ang table, "Tapos huwag na huwag ka susubok makipagrelasyon sa ibang babae." "Nandito na naman tayo." "Hindi ka ganyan dati, Peps. Pero ngayon pakiramdam ko napakalamig ng pakikitungo mo sa akin dahil ba---" hindi niya maituloy parang may dapat siyang itago na hindi dapat ipagtapat. "Come on, Shien." Hamon ko. "Peps," iritable na naman siya. "Shien ano na ba nangyayari sa relasyon na ito?" "Ikaw pa may gana magtanong ng ganyan?" "And why not?" "Akala mo ba hindi ko…" napahilamos sa mukha. "Babalik na ako sa trabaho. Magkikita kami mamaya ni Reign sa labas kami kakain ng hapunan." "Paano 'yong dalawang bata?" "Kukunin ko sila." "Unahin mo naman mga anak natin kaysa sa ibang tao!" "Hindi ibang tao si Reign." "Tama na." Nilapitan ko sabay gigil. "Umalis kana." Naiinis talaga ako. Ito 'yong parte na kapag nag-uusap kami palagi wala sa hulog ang usapan. Kung saan-saan mapupunta tapos hindi ko alam kung ano pa ba pinag-aawayan. Makakaya kong sabihin dito na makikipaghiwalay na ako pero sa tuwing binabanggit niya ang mga bata ay parang umaatras ang dila ko. Siguro dahil natatakot din ako sa mga posibleng mangyari. "Shariffa," hagkan ko sa aking kasintahan ng magkita kami sa isang hotel. Hotel na malapit sa tabing-dagat. Accurate. "Mahal, miss you so much." "Namiss din kita." "Paano ka nagpaalam sa asawa mo?" Kandong nito. "Hindi niya alam na umalis ako ngayong gabi baka tumawag 'yon at tanungin kaagad ako kung uuwi ako o ano." Then matapos kong magsalita tumutunog ang phone ko. "See?" sinagot ko ang cellphone. "Where are you?" "Hindi ako uuwi." "I said, where are you?!" "Hay, nandito ako sa business meeting." "Meeting ng ganitong gabi? Sabihin mo kung saan 'yan at susunduin kita." "Oh please Shien bakit gagawin mo ang bagay na 'yan? Uuwi ako kung kailan ko gusto. Ang mga bata ba nakuha mo na?" "Kanina pa, pinauna kong kumain ang dalawa pero ako mamaya kakain pag-uwi mo." "Hindi nga ako uuwi dahil may business meeting. Baka next week pa ako umuwi." "Next week??" "Oo bakit may nakakagulat ba sa sinabi ko? ganito naman talaga business meeting hindi ba?" "Make it sure business meeting nga talaga 'yang pinuntahan mo dahil hindi ako magdadalawang-isip patayin 'yang babae mo!" Kaagad-agad niya kong pinatayan ng cellphone. "Ang tapang." Natatawang sabi ni Shariffa ng tingnan ko. "Matapang talaga 'yon pero sa totoo lang mahina ang loob pagdating sa mga anak namin." "Kapag naghiwalay na kayo ng tuluyan isama mo si Pauline." Lumayo para magsalin ng wine sa glass. "Si Pauline lang?" "Anak niya ang bunso ninyo." "Pero anak ko rin siya." "Si Pauline lang gusto ko saka baka hindi sumama sa atin ang bata dahil alam niyang si Shien ang nanay niya." "Kung sa bagay…" "Kaya ayusin mo na ang divorce paper atat na atat akong ikasal sa iyo." Muling kandong saka ako pinainom. "Maghintay ka lang after niya pirmahan saka tayo mag-aasikaso ng kasal." "Invite mo ang mga kaibigan mo." "Ang Lucifer kingdom?" "Yes." "Susubukan ko." "Dapat mo akong ipagmalaki sa mga kaibigan mo dahil mas hamak na maganda at fresh ako sa asawa mo." "Alam ko..." Hinalikan ko sa leeg. "Kaya nga minahal kita." "Sus," kagat-labi niyang hinubad ang t-shirt ko. "Kung ganoon, eh sige tara?" Binuhat ko ito papasok sa kuwarto. Sa tuwing nagkikita kami ni Shariffa hindi maiwasan walang mangyari. Of course masyado siyang aggressive kumpara yata sa akin. Ewan ko ba kung bakit ganito ito patay na patay sa akin. I still remember where and when we met. Siya ang pinaka magandang babae sa party ng gabing 'yon. Hindi ako nagdalawang-isip lapitan siya at bigyan ng alak. Then after that nagkuwentuhan at nag-abutan ng cellphone number. Matagal kami nagkakausap sa phone pero hindi pa rin nagdududa ang asawa ko marahil iniisip nitong trabaho ang inaasikaso ko tuwing hawak ang phone. Until naramdaman kong nanlalamig na ako kay Shien at unti-unting nahuhulog kay Shariffa. Pakiramdam ko gusto kong magsisi. Magsisi kung bakit binalikan ko pa si Shien kung darating sa buhay ko si Shariffa.