Broken Soul (OneShot)

Broken Soul (OneShot Story) "Disclaimer" This is a work of fiction. Names, characters, businesses, places, events, and incidents are either the product of the author's imagination or use in a fictitious manner. Any resemblance to actual person, living or dead, or actual events is purely coincidental. Do not disturb publish, transmit, modify, display or create derivative works from or exploit the content of this story in any way. Please obtain permission. Warning⚠️ Plagiarism is a crime. ~This story is UNEDITED, expect a lot of typographical and grammatical error. Read at your own risk. Don't copy my story (nakamamatay) *** "D-dad, tama na po. Hindi ko na kaya." Pagmamakaawa ko sa aking ama. Pero dapat ko nga ba siyang tawaging ama? Lagi na lang niya akong sinasaktan. "Manahimik ka!" At nakatanggap na naman ako ng napakalakas na sampal. Halos mahimatay na ako sa sobrang panghihina. "B-bakit mo po ba ako laging sinasaktan?!" Halos tumama ang ulo ko sa sahig nang itulak niya ako ng malakas. "Iyan ay itanong mo sa nanay mong walang kwenta!" At nakahinga ako ng maluwag nang umalis siya dala ang isang bote ng alak. ~~~~~ "Bakit nga ba niya ako laging sinasaktan? Hindi ko pa rin maintindihan. Pagod na pagod na ako." "Baka may problema lang ang daddy mo," sagot ni Kalil habang pinupunasan ang mukha ko na puno ng pasa. "Sayang ang katawan mo, sayang ang makinis mong balat, at ang maganda mong mukha kung palagi ka lang ginaganiyan." Nakatitig lamang ako sa kaniya. Ang lalaki na kasama ko ngayon ay ang lalaking palagi kong karamay sa buhay. "S-sumama ka na lang kaya sa'kin. Nasa tamang edad na tayo, Fel. Pwede na tayong magpakasal at magsama." Napakunot naman ang noo ko do'n at agad hinablot ang kamay ko na hawak niya. "Alam mo ba ang sinasabi mo, Kalil? Mapapatay tayo ni daddy. Natatakot ako." At muling tumulo ang luha ko. Gusto ko ng tumakas sa magulo kong buhay. Gusto ko ng tumakas sa masasakit na karanasang ito, pero natatakot ako. "No, hindi 'yon mangyayari. Hindi ako papayag. Ako ang bahala sayo. Just trust me... please?" Wala na akong ibang ginawa kun'di ang yakapin siya ng mahigpit. "I trust you, Kalil. I-ilayo mo na ako sa magulong buhay na'to." "I will. I will, Felicity." *** 2 years later. "Good morning, hon." Binigyan ako ng isang matamis na halik ni Kalil, pero hindi lang pala isa dahil may kasunod pa. "Ohhh, you're so yummy talaga, Fel." Yinakap ko siya ng mahigpit nang dumampi ang kaniyang mga labi sa aking lieg. "Ahhh! K-kalil--- Ahh!" Halos mapadaing ako ng malakas nang maramdaman ang kaniyang kamay sa aking p********e. Unti-unti ko nang nararamdaman ang kaniyang mahabang espada. "Oh gosh!" Napakapit ako ng mahigpit sa kanyang braso nang ipasok niya ang kanyang mga daliri sa loob ko. It makes me cry, it makes me moan. "Ahhh, be gentle." Bigla niyang ibinuka ang aking mga hita. Bibigay na sana ako pero nahinto iyon nang bumalik sa akin ang mga alaalang hindi ko pa rin makalimutan. /*Flashback This is our first anniversary. Ang saya ko dahil sa wakas ay nakalaya na rin ako sa mapait kong nakaraan. May dinner date kami ni Kalil at ngayon ay narito na ako sa isang mamahaling restaurant at hinihintay siya. Nasa trabaho pa kasi siya kaya't nauna na ako dito. Sabi niya 30 minutes pa akong maghihintay pero halos isang oras na ang nakakalipas. Tiniis ko ang paghihintay dahil ngayon lang kami may oras para dito. "Where are you, Kalil?" Ilang tubig at wine na ang nainom ko kakahintay sa kaniya. "Ma'am, o-order na po ba kayo?" tanong sa akin ng isang waiter. "Puro kasi alak at tubig lang, eh." Napakamot pa siya sa kaniyang ulo. Itinaas ko ang kanang kamay ko at sinenyasan siyang umalis na at hayaan muna ako dahil wala pa akong gusto kainin. Maybe Kalil, siya na lang ang kakainin ko. Halos makagat ko ang aking labi dahil sa naisip ko. Nasasabik na ako at naiinis na rin. Hindi ko alam kung hanggang kailan pa ako maghihintay dito. Muling lumapit sa akin ang waiter after a few minutes. "Ma'am, tatlong oras ka na po dito at malapit na po kaming magsara. Mukhang hindi na po darating ang hinihintay niyo. Pasensiya na po." Nakayukong umalis sa harap ko ang makulit na waiter. Yeah, tama naman siya. Tumayo na ako at lumabas ng restaurant habang nagtitipa sa cellphone ko. Nakailang text at tawag na ako kay Kalil pero ni isang reply ay wala akong natanggap. At hindi rin siya sumasagot sa mga tawag ko. Halos maibato ko pa ang cellphone ko sa inis dahil biglang umulan at kamalas-malasan ko pa dahil wala akong dalang payong. Wala ring dumadaang sasakyan. Tumakbo na lang ako sa waiting shed malapit dito upang sumilong. Urghh! Kalil, nasaan ka na ba?! Basang-basa na ako at nilalamig na rin. Humanda talaga sa'kin 'yang Kalil na 'yan. Ilang minuto na naman akong naghintay bago tumila ang ulan. Naglakad na lang ako patungo sa paradahan ng jeep dahil mukhang wala ng dadaang taxi dito. Habang naglalakad ako ay napadaan ako sa isang bar. Hindi ko alam pero para akong biglang kinabahan. Hindi ko nais pumasok pero may parang kung ano sa loob na dapat kong matuklasan. Napakaingay na tugtogin ang bumungad sa akin pagpasok ko. Napakaraming babae nag nakakandong sa mga lalaki sa bawat lamesa at sa stage naman ay may mga babaeng halos mag hubad na. Ano ba 'tong pinasok ko? Nagpatuloy pa ako sa paglalakad hanggang makarating ako sa bandang dulo kung saan madilim at may ilang maliliit na silid. Para saan naman ito? "Ahh! Yes, baby! Sige pa-- Ohh!" dinig kong pagdaing ng isang babae mula sa isa sa mga silid at napagtanto kong ang silid na 'yon ay ang nasa harap ko. Sh*t! Para ba sa ganitong kababalaghan ang mga silid na ito?! Aalis na sana ako pero halos hindi ako makagalaw sa kinatatayuan ko dahil sa sumunod na narinig. "Ah! Ang galing mo pala, Kalil. Ohhh!" Tama ba ang narinig ko? Kalil?! Dahan-dahan akong lumapit dito at hinawi ang kurtina saka binuksan ang pinto. Isang malaking pagkakamali ang iwang hindi nakakandado ang pinto. "H-hon?! Sh*t!" Halos matumba ako dahil sa nakita ko. Hindi. Hindi ito totoo! "At sino ka naman?!" mataray na tanong ng babaeng kumot lang ang tabon sa katawan. Hindi ko ito pinansin. Nagdidilim lang ang aking paningin. "Ah, H-hon. Anong ginagawa mo rito?" "Ikaw ang dapat kong tanungin niyan!" Napatingin ako ng masama sa babae na masama rin ang tingin sa akin. "Ikaw na babae ka ang landi-landi mo!" Agad akong lumapit sa kaniya at sinabunotan siya. "May asawa itong lalaki ng kinakalantari mo! Takam na takam na ba 'yang p********e mo, huh?!" Walang ibang pumapasok sa isip ko kun'di ang saktan ang malanding babaeng ito. "Fel, tama na 'yan. Nakakahiya, marami ng nanonood sa 'tin!" Binitawan ko ang buhok ng malanding babae at halos matumba naman ito at agad na tumakbo paalis. Hinarap ko si Kalil. "Ikaw ba hindi ka nahiya sa ginawa mo?!" Hindi siya nakasagot. Dali-dali akong umalis at iniwan siya. Ang sakit. Sobrang sakit na makita mo ang lalaking mahal mo na may nilalanding iba. Ganiyan ba lahat ng lalaki? Hindi marunong makuntento sa isa. Akala siguro nila relief goods ang mga babae na basta-bastang ipinamimigay lang sa kanila upang gamitin at... At kainin! Ilang araw kong hindi kinausap si Kalil, akala ko ay matitiis ko siya pero nagkamali ako. Ang rupok ko eh. *** Days had past but that memory still remain in my mind and in my heart. "K-kalil, stop. Please stop!" "W-why?" Agad akong bumangon sa kama at sinuot ang bathrobe ko saka dumeretso sa banyo. Ang hirap palang kalimutan. Akala ko madali lang. Ilang minutong nakatitig lang ako sa salamin at lumabas lang nang katokin ako ni Kalil. "What happened?" nag-aalalang tanong ni Kalil pag labas ko. "N-nothing. Pagod lang ako at saka puyat," pagdadahilan ko. "Ilang araw ka ng ganiyan, Fel. Nasasabik na'ko. Just please tell me what's wrong?!" Waring hindi na siya makatiis. Hindi ko ata kaya. Hindi ko na kayang makipagtalik sa kaniya lalo na't lagi kong naaalala 'yon. "Wala ito. Hayaan mo na lang ako." "What are you saying? Are you insane?! D*mn! Hindi na ako papayag this time!" Agad niya akong itinulak sa kama at pinaghahalikan. "Kalil, please stop! Stop!" Pilit ko siyang pinipigilan pero parang wala siyang naririnig. Itinulak ko siya dahilan para makatayo ako. Lalabas na sana ako ng kuwarto pero naabutan niya ako. "Asawa mo'ko, Fel. Dapat lang na pagbigyan mo'ko!" Hinila niya ang aking buhok at iniharap sa kaniya saka muling isinandal sa pader. "Masamang hindi ako pagbigyan. May kalalagyan ka!" Pinagbabantaan niya ba ako? "Please, stop! Hindi ko kaya. Ayaw ko na! Hindi ko na kayang makipagtalik sayo sa tuwing naaalala ko ang mga ginawa mo!" umiiyak na paliwanag ko. "So please, stop." Binitawan niya ako at halos maupo naman ako. "Sobrang sakit pa rin, eh." "Sh*t!" nagulat na lang ako ng suntokin niya ang pader kaya't nagdurugo ang kaniyang kamao. "Wala akong pakialam! Ang gusto ko ay gusto ko!" Akala ko ay maintindihan niya ako. Ngunit akala ko lang pala. Pilit niyang pinunit ang suot ko habang ako naman ay pilit na pumapalag. Mariin niya akong isinandal sa pader at halos buhatin na niya ako habang hinahakikan ang aking lieg. Iyak lang ako ng iyak at walang magawa. Mukhang nasisiyahan siya sa ginagawa niya habang ako naman ay nasasaktan. Bakit ganito? Masayang buhay ang hinahangad ko hindi kalbaryo. *** Dalawang linggo na ang nakalipas at sa loob ng dalawang linggo na 'yon ay puro pasa ang inabot ko. Kakapalag ko ay nagawa na niya akong ikulong sa loob ng kuwartong ito habang nakaposas. Hindi ko na talaga kaya. Paano ko ba matatakasan ang karanasang ito? "Oh, kumain ka na para may lakas ka mamaya. Para hindi nakakatamad!" Inilapag niya sa side table ang isang plato ng pagkain. Hindi ko rin naman kakainin 'yan dahil wala na akong lakas at wala na akong gana. "Kung umayos ka sana, e'di hindi ganiyan ang aabutin mo!" Umupo siya sa tabi ko. Then suddenly, some happy memories came back. "Dati-rati si daddy ang nananakit sa akin at i-ikaw ang t-tagapagtanggol ko." Nagsimula ng tumulo ang mga luha ko. Nakikinig lang sa akin si Kalil pero alam kong naiinis siya. "I-kaw ang gumagamot sa mga sugat ko at ikaw ang dahilan ng paghilom ng mga ito. Ngayon ay sayo na nagmumula ang mga pasa sa katawan ko." patuloy ko pa. Hindi niya ako pinipigilan at ito lang ang pagkakataon ko upang ipaalala sa kaniya ang lahat, baka sakaling magbago siya. "B-bumalik ka na sa dati." Napatungo na lang ako at napahagulgol. "Hindi na ako babalik sa dati dahil wala naman talagang dati, eh." Napatingin ako sa kaniya. "Ganito ang tunay na ugali ko. Ang you know what, Fel? Hindi naman talaga kita minahal. At alam mo rin ba kung bakit kita pinakasalan at inilayo sa ama mo? Iyon ay upang makaganti. Your dad is a lawyer, pinagkatiwalaan siya ng pamilya ko for my brother's case. Pero ano? Nakulong ang kapatid ko at nabalitaan ko na lang na napatay siya sa kulongan na hindi naman dapat mangyari. Tsk! Walang kwentang lawyer!" Tama ba ang narinig ko? Hindi ko alam ang tungkol don. Kaya pala nagawa niya akong pagtaksilan. Hindi ko na talaga kaya ang mga nararanasan, nalalaman, at nararamdaman ko. Gusto ko na lang sumuko. Wasak na wasak na ako. Durog na durog na ako. *** Isang buwan na at hindi ko pa rin magawang takasan ang mundong ito. Ang mundong walang ibang ginawa kun'di ang saktan ako. Hindi ko na rin talaga ramdam ang pagmamahal ni Kalil. Siguro nga ay hindi niya talaga ako minahal. Sumapit na naman ang gabi at naghanda na ako dahil alam kong uuwing lasing si Kalil at gagamitin niya akong muli. Pero hindi ako nag handa para do'n kun'di naghanda ako upang tumakas at gumanti. Hindi ko na hahayaang habang buhay akong ganito. Ilang oras na lang. "Huy! Buksan mo ang pinto!" Sigaw ni Kalil mula sa labas ng pinto ng kuwarto. Agad naman akong tumayo at pinagbuksan ito. "Aba, mukhang handang-handa ka ngayon ah. Natauhan ka na ba?" Tanging ngiti lang ang naisagot ko sa kaniya. Isang malawak at makahulugang ngiti. Humiga na siya sa kama at pumatong naman ako sa kaniya. Galanteng hinalikan ko siya sa kaniyang labi. "I love you!" mariing sabi ko. "I love you for the last time." Nakangiti lamang siyang nakatingin sa akin habang ako naman ay dahan-dahang kinukuha ang patalim sa aking likod. "Mali na nag tiwala ako sayo, mali na sumama ako sayo, at mali na minahal kita. Maling-mali!" Nanlaki naman ang kaniyang mga mata nang makita 'yon. Isasaksak ko na sana ito sa kaniya pero nagawa niya akong pigilan. Napakahigpit ng hawak niya sa kamay ko at pilit pinipigilan ang gagawin ko sa kaniya. "Walanghiya kang babae ka! Wala kang utang na loob. Kung hindi dahil sa akin ay baka napatay ka na ng tatay mo!" Sobrang galit ang naramdaman ko. Ang pananakit sa akin ng sarili kong ama. Ang panloloko sa akin ni Kalil. Ang pagmamaltrato sa akin ng sarili kong asawa. "Huwag kasing maliitin ang kakayahan ng babae. Baka sa huli, ikaw rin ang magsisi." Ang lahat ng iyan ay pumasok sa isip ko at wala na akong iba pang ginawa kun'di ang hablotin ang lampshade sa gilid ay inihampas 'yon kay Kalil kaya't nabitawan niya ang kamay ko. Dahil dito ay nakakuha ako ng pagkakataon upang saksakin si Kalil. Dumanak ang dugo at ang mga luha ko ay sunod-sunod na tumulo. Tapos na, tapos na ang kalbaryo ko. Sana ay tuluyan na akong makawala sa masalimuot na karanasang ito. Hindi na ako mahina. Kaya ko ng lumaban. *** Breaking news! Isang bangkay ng lalaki ang natagpuan sa loob ng kuwarto sa loob ng isang subdivision. Ayon sa imbistigasyon ay nagtamo ito ng limam'pong saksak sa iba't ibang parte ng katawan na naging dahilan ng kaniyang pagkamatay. Ngunit hanggang ngayon ay hindi pa rin nahahanap kung sino ang salarin ng naturang pagpatay. Ito ang narinig ko sa balita. Sumimsim ako ng mainit na kape at saka sumandal sa kinauupuan ko. "Hahahaha!" /*Evil laugh "You will never find me." Nilaro-laro ko pa ang kutsilyo sa kamay ko habang masayang pinapanood ang balita. _Wakas_