7

1034 Words

"Whatever. Are we done strolling? Can I take a rest now?" Sa totoo lang masakit na ang paa ko, sa tagal naming naglakad ako lang ang nangalay ang paa dahil wala naman siya non. Yung small device ang automatic na naglalakad para sa kaniya. Lugi ako. Dapat sinakay niya man lang ako sa strolling bike or something. "You always want to rest whenever you're with me. Am I that bad to make you feel tired? Am I that boring to be left behind?" "No. You're actually entertaining," I can't be guilty. He's still smiling and I don't know if he was joking or not. "Then stay with me more. Don't make me feel extraneous. At least make my last hour unforgettable. This will be our last meeting, Adira." Well, he has a point. Pero sa totoo lang, wala kasi talaga akong maisip na gawin. Isa pa, wala sa isi

Free reading for new users
Scan code to download app
Facebookexpand_more
  • author-avatar
    Writer
  • chap_listContents
  • likeADD