“Huwag nga kayong maarte diyan. Masarap naman kahit sunog.”
Nahihiya ako. Si Luke lang ang kumakain ng sinaing ko. Nasunog kasi talaga hanggang ibabaw ang kanin.
“Sorry talaga. Hindi na ito mauulit. May hinahanap po kasi ako,” Napayuko ako habang humihingi ng tawad sa kanila. “Promise sa susunod kong saing hindi na ganito. Babantayan kong maigi.”
“This is no big deal, hija,” ani Tita Leona.
No big deal daw pero hindi naman niya kinakain ang kanin na niluto ko. Huhuhu.
“Sorry po talaga,”
“Lira, I think we have to eat these foods. Sayang ang effort ni Ate Adira mo kung hindi natin ito kakainin.”
“But Mom,”
“No buts. Wala tayong sasayanging pagkain tonight. Let’s eat. Huwag ka munang pihikan sa pagkain.”
“Ate Adira. Huhuhu.”
“Sorry Lira, pagtiyagaan mo muna ngayong gabi la
