I Thought She's a Boy

Chapter 27 - Hidden

Artemis' P.O.V

Naalimpungatan ako dahil sa maliwanag na sikat ng araw na nakatutok sa mukha ko. Pagdilat ng mata ko ay ramdam ko ang pag-ikot ng paligid. "I swear, I will never drink alcohol again," I mumbled while going to the CR. Naghilamos ako at nakita ko ang itsura ko. Mukha akong extra sa Kingdom shems. Nagkalat yung eyeshadow ko sa mukha. Pagkatapos ko maghilamos ay lumabas na ako sa sala.

"Ms. Parker how do you feel?" sambit ni Ms. Nami habang naka-apron Napansin kong nasa hapag na ang mga pagkain.

"Medyo masakit pa rin po yung ulo ko. Pano po pala tayo nakauwi?" saad ko pagkaupo sa dining chair.

"Grabe ang daming nangyari kahapon kasi bigla kang nawala. Nag-panic talaga kami ni Krista." medyo natatawang ani nito.

"Hala sorry po sa abala! By the way asan po pala si Krista?" ani ko at luminga-linga sa sala para makita kung natulog din ba si Krista dito.

"Actuall--" hindi pa tapos magsalita si Ms. Nami nang may narinig kaming mag-doorbell.

"Speaking of the devil," I chuckled. "Ako na po magbubuka," saad ko at binuksan na ang pinto.

"Omaygash sis! Ang daming kong kwento today!" Tili ni Krista at bineso ako.

"Ang aga-aga ang fresh mo naman," pansin ko sa kumikinang niyang balat. "Anong secret?" pang-aasar ko sa kanya habang naglalakad papuntang dining table.

"Hotdog," she said.

"Hotdog?" kumunot ang noo ko. "Yung kinakain?"

"Yes sis! I-i mean. Wow ang sarap naman ng fried hotdog. Pakain naman dyan!" sambit nito at umupo na dining chair.

"Good morning Krista. Kain ka. Pang tatlo talaga yung niluto ko e," paghalakhak ni Ms. Nami.

"Yey! Thankie Ms. Nami!" parang batang saad nito.

Galit-galit muna ang peg namin sa pagkain halatang mga gutom yung kasama ko. Hindi rin ako makakilos pa masyado dahilo umiikot talaga yung paningin ko.

"Ako na po maghugas ng plates," ani ni Krista at nagtungo na sa kusina.

"Okie sis. Ako naman next time," then i wink at her. Ganun ang gawain namin sa dati kong condo tuwing nag-o-overnight siya.

Umupo kami ni Ms. Nami sa malambot at malaking sofa sa sala. Napansin kong  naka-silky pajama na terno si Ms. Nami na color pink. Ako naman ay nakasuot ng ternong pajama na blue. Wait kailan ko sinuot to? "Ms. Nami ask ko lang po, kayo po ba yung nagpalit sa'kin kagabi?" nahihiya kong wika.

"Ah oo. Nasukahan mo kasi yung damit mo. Tatanggalan din sana kita ng make-up kaya lang nakapadapa ka matulog. Ayaw ko namang magising ka," saad nito at kita ko ang pag-alala sa kanayang mata.

"Hala sorry po sa abala!" sambit ko habang hinihilot ng mabagal ang sentido ko. "Wala talaga kong maalala kahapon shems!"

"Naparami ata yung inom mo e. Buti na lang hinatid ka ni Blake kagabi sa parking lot."

Nanlaki ang mata ko. "What?! Hinatid ako ni Blake? Why can't I remember anything!" sambit ko habang nakasabunot na sa ulo ko. I should thank Blake later.

"Sorry din po kung nasukahan ko man kayo." namumula na ang mukha ko sa mga kahihiyan.

"Don't worry, hindi naman ako yung nasukahan mo." she laughed.

"Hala!" nanlaki ang mata ko. "Sino po yung nabiktima ko Ms. Nami?" I said in a frustrated voice.

" Tinulungan kasi ako ni Mr. Del Reo dalhin ka dito kaya siya yung nagbuhat sa'yo mula parking lot-"

"Tapos saan ko po siya nasukahan?" pag-entra ko sa pagsasalita ni Ms. Nami.

"Nasa elevator tayo nun. Tapos nung umandar na pataas yung elevator doon ka na nasuka sa balikat niya."

"What the hell! Oh no! I'm so sorry!" Napahiga na ako sa malambot na sofa at tinakpan ang mukha kong ng malaki na throw pillow. Shocks Caleb puro pwerwisyo na lang talaga nadudulot ko sa kanya! I can't imagine the smell of my vomit. Yuck!

"Don't worry It's fine." nakita ko ang mala-anghel na mukha ni Ms. Nami. Bakit ang bait niya?

"Hey what's the tea mga sis?" pagentra ni Krista at umupo sa ka-adjacent na upuan ng sofa. Kaya naman nagkakakitaan kaming tatlo.

"Nakakahiya sis! Binuhat daw ako ni Blake pa parking lot tapos nasukhan ko sa balikat si kuy- I mean Caleb sa balikat!" 

"Freaking hell sis!" at malakas itong humalakhak. "Tinorture mo naman sa suka mo si Ms. Nami at fafi Caleb mo!" namumula na ang mukha niya kakatawa. 

"Oo na! Nahihiya na nga ko e!" sambit ko habang pinapalo ang malambot na throw pillow. "By the way sis saan ka pala galing?" 

"Guys! May himalang nangyari kagabi!" nagniningning ang mata nito.

"Ano yun?" curios kong wika.

"Naka one night stand ko si fafi Eros kagabi!" pagtitili nito sabay pagbabato sa amin ni Ms. Nami ng mga throw pillow sa side niya. Naiwan kaming nakanga-nga ni Ms. Nami. 

"Sure ka ba ma hindi lang panaginip yung sinasabi mo sis?" I ask habang nakataas ang kilay.

"Ito yung proof sis oh!" sabay pinakita niya sa cellphone ang picture ng dark brown coat ko na nakapatong sa magandang kama at halata na pangsosyal yung kwarto. Parehas kaming lumapit ni Ms. Nami sa kanya para titigan ang litrato.

"Hala ayan yung coat ni Ms. Parker na nawawala kahapon," ani ni Ms. nami habang nakahawak sa bibig.

"Oh anong connect ng coat ko kay Eros sis?"  halata ang pagkasabik sa mata namin ni Ms. Nami. Kwinento ni Krista ng detalyado mula umpisa. Naiwan kami ni Ms. Nami na namumula ang mukha at at naiwang nanlalaki ang mata.

"What the heck sis! Ang galing naman ng coincidence na yun!" I blurted out.

"So bale akala ng receptionist, si Eros yung hinahanap mo tapos binigyan ka ng key card?" ani ni Ms. Nami.

"Yes! Tapos yun doon na nangyari ang mainit at pinaka memorable na gabi sa buhay ko. All thanks sa mahiwang coat ni Artemis! " sambit nito at kulang na lang ay maging hugis puso na ang mata nito. "Dream come true talaga."

Agad kong kinuha ang notebook ko at nagsulat. "Shocks bigla akong may naisip na new plot!" sambit ko at nagtawanan sila. "Tapos anong nangyari next?" excited kong saad, 'ganun din ang mukha ni Ms. Nami.

"Anong next? Yun na yun. The end. Wala ng kaduktong," ani ni Krista.

"Ha?" kumunot ang noo ko. "Hindi na kayo nag-usap after 'nun?"

"Nag-usap naman habang kumakain. Tapos nung pauwi na tinanong niya ako kung anong name ko," normal na saad ni Krista.

"What?! May nangyari sa inyo tapos di niya pa alam name mo nun?!" ramdam ko ang pag-init ng ulo ko. What the hell Eros? My friend deserve better. I knew it.

"Normal naman yun sis minsan kapag one night stand. Saka wala akong balak na maduktungan pa 'yun, you know I don't do relationships. Basta ako pwede na ko kunin ni Lord ngayon dahil natupad na ang bucket list ko! Yummy te!" at tinaas pa nito ang dalawang kamay niya.

"Gaga ka!" at pinalo ko siya ng malabot na unan. "Akala ko ba tutulungan mo pa ko as personal assistant s***h editor?"

"Ay oo nga pala! Joke lang 'di pa pala 'ko pwede mamatay." biglang paghalakhak nito. Nagulat kaming lahat nang biglang mag-ring ang phone ni Ms. nami. Tumahimik muna kami.

"Yes okay. I will visit." sambit ni Ms. Nami sa telepono. Napansin namin bumagsak ang mukha ni Ms. Nami.

"What happened Ms. Nami?" I asked.

"Ah wala naman. Pinauuwi lang ako sa bahay. Father's day pala ngayon." madilim ang ekspresyon sa mukha ni Ms. Nami.

"What?!" gulat na saad ni Krita. "Shocks I forgot! Kasabay ng birthday ni papa yung Father's day e!" ani ni Krista at tila ba may ini-i-scroll sa phone niya.

"Sorry guys. Need ko na umuwi. See you tomorrow na lang kasi start na ng shoot niyo para sa music video," sambit ni Ms. Nami

"Hala ako din Artemis sorry! Nawala talaga sa isip ko," ani ni Krista.

"Okay lang guys!" I smiled brightly. "Ingat kayo ha!" Bineso ako ng dalawa bago sila umalis.

Bumalik ako sa sala at umupo sa malambot na sofa. Tila ba nabibingi ako sa sobrang katahimikan. I am alone again. "Tawagan ko kaya si kuya Lyric?" I mumbled in myself at hinawakan ang phone. Binitawan ko din ito agad dahil baka nagpapahinga ngayon si Kuya. Binuksan ko ang TV at humiga sa malambot na sofa.  Puro pang-family ang show ngayon. Naka ilang switch na ako ng channel at puro pinapakita ang video ng batang may nanay at tatay. Naramdaman ko ang pag-init ng aking mata. Kasunod nito ang pagpatak ng mainit na luha. Pinunasan ko ang ang mukha ko gamit ang damit ko at niyakap ang malaking thow pillow.

 "Ma bakit mo ko iniwan mag-isa?" ramdam ko ang pagkirot ng puso ko. "Bakit wala akong tatay?" pagbulong ko sa sarili ko habang umaagos ang aking luha sa pisngi. "Kuya Lyric...." I want to call kuya Lyric and tell him I miss him so much and I'm so sad.... Hindi ko na kaya.

Nagulat ako nang biglang tumunog ang phone ko. 

"Hey Artemis!" masayang saad nito sa linya. 

I cleared my throat. "Hello kuya!" aniya ko sa kunwaring masayang tono.

"Kamusta ka dyan?"

"Okay lang naman ako kuya. N-nandito sila Krista pati Ms. Nami," sambit ko at agad hinawakan ang bibig ko.

"Ganun ba. Buti naman may kasama ka dyan..."

"Ikaw kuya Lyric? Kamusta ka na dyan?"

"Ito okay naman. On going pa rin ang treatment." I heard him yawn. Madaling araw sa kanila ngayon pero tinawagan pa rin niya ako. "I'm sorry Artemis... It's really my fault. You can stop pretending maging ako kung nahihirapan ka na. Okay lang magbayad ako ng malaking halaga saka masira career ko. Mas importante yung kalagayan mo little sis..." ramdam ko ang sensiridad sa boses ni kuya. I can't stop my tears.

"A-ano ka ba kuya Lyric! Parang ewan naman to!" I faked laugh. " Hindi ako nahihirapan dito. Hindi ko nga na-feel na wala ka dito e kasi laging may taong bumubisita sa'kin." I lied. " Magpagaling ka na lang dyan habang ineenjoy ko yung mga free foods dito," ang bigat ng nararamdaman ko.

"Ganun ba? Sure ka okay ka lang dyan ha?" Hindi ko mapigilang maiyak sa boses ni Kuya Lyric. Siya na lang ang meron ako sa mundong 'to. I miss him so much. Gusto kong umuwi na siya dito. Pero ayokong masira ang pinaghirapan niya para lang sa isang walang kwentang katulad ko.

" Oo nga pauli-ulit. Sige goodnight na dyan kuya. Madaling araw na dyan diba?" Ramdam ko ang bigat ng mata ko.

"Okie little sis. Ingat ka dyan palagi ha. I miss you. Goodnight."

"Miss you too," at pinutol ko na ang tawag. 

Ang bigat ng ulo ko at nabibingi ako sa katahimikan ng paligid. Binuksan ko ang TV kahit hindi ako manonood. Humiga ako at niyakap ng mahigpit ang malaking unan. "I can do.....this..." ang tanging salita ko bago ako kunin ng antok.

TO BE CONTINUED

 ----

A/n : No soft copies. Plagiarism is a crime.