SA PATAG...
"Bwisit na ulan 'to, ayaw tumigil! Hindi tuloy ako makalabas at makapaglaro. Nakakainip dito sa loob ng kapilya! Wala akong mapaglibangan!", naiinis na bulong ni Arun sa sarili. Nakasungaw ito sa malapad na bintana ng silid at panay ang pisik na animo may kagalit. Hindi namamalayan ang dalawang bubwit na naghahabulan sa ilalim ng inuupuan. Hanggang sa mismong sa paa nito tumuntong ang isa sa dagang maliit.
Laking gulat nito sa nakita!
Napaigtad!
"Nyaaaah...!", palahaw nito sa takot at pandidiri kung kaya agad na nakasampa sa pasimano ng bintana at napatalon palabas.
Nangangalisag ang pinong balahibo nito sa mga braso at tila masusuka. Huli na nang malamang basa na ang buong katawan.
Sandali pa ay nasisiyahan na nitong dinama ang patak ng ulan. Nawala na ang pandidiring na
