HINDI magkamayaw ang pagdagsaan ng mga tao upang salubungin at ipagbunyi ang pagdating ni Arun sa kanilang lugar.
Ang karamihan sa kanila ay lumuhod pa habang umuusal ng panalangin at pasasalamat.
Ang iba ay napapaluha sa malabis na kagalakan habang magkasalikop ang mga palad at nagpupuri sa inaakalang anghel na bumaba mula sa langit.
"Ito! Ito ang pangarap ko! Ito ang nais ko! Ang sambahin ng lahat ng mga tao!", masayang-masayang sabi ni Arun sa sarili.
Bahagya pa nitong ibinuka ang pakpak upang ipamalas sa lahat ng naroroon ang angking kagandahan at kinang na pinakaiingatan.
Lalong namangha ang mga tao!
Nasasalamin sa mga mata ang nag-uumapaw na paghanga sa napakaganda nitong anyo at napakaamong mukha.
"Ah!", daing ni Arun nang mapwersa ang pakpak na may bali.
Nataranta ang mga
