Bagsak na siguro ako sa kinatatayuan ko kung nakamamatay lang ang gulat.
I mean, seryoso? Nagsasabi ba talaga ng totoo ang batang ito?
“Oh narito pala si Daffodil!”
Habang humahakbang, napalingon ako sa bandang kanan kung saan naroon pala ang nanay nina Igor at Iso. May tangan din itong basket kung saan makikitang may mga prutas ng nakapaloob doon.
Pilit akong ngumiti kahit halata sa mukha ko ang ekspresyon naukit nang marinig ko kanina ang sinabi ni Igor.
“Magandang umaga po!” malakas kong bati saka kumaway. Lalong sumilay ang kaniyang ngiti saka tumango bago ipinagpatuloy ang pamumulot. Nais ko sanang lumiko ng daan patungo sa kaniya para naman makahugot muna ako ng lakas ng loob bago humarap kay Iso. Pero ang labo na para mangyari ito. Batid ko kasing mahahalata niya
