Chapter 27

2274 Words

Lubog na lubog ako sa kahihiyan. Saan ba ako nakakuha ng kapal ng mukha para sabihin iyon? At talagang kay Iso pa na sinasabing may gusto raw sa akin? What the heck?   Lumipas ang mga sandaling tinawanan lang niya iyon. Kunwari’y wala sa akin pero sa kaloob-looban ay pinagsisisihan ko. I should’ve been more careful about what I say. Mahirap na at baka magbago ang tingin niya sa akin.   Habang tinuturuan niya ako magbalat ng rambutan, dama kong naiilang siya. Bahagya pa siyang lumayo at nabatid kong naging conscious na siya sa distansya mula sa akin hindi kagaya kanina. Nahirapan nga lang siyang turuan ako dahil hindi naman ganoon kalakas ang daliri ko upang ibuka nang walang kahirap-hirap ang gitnang parte ng prutas. Sa huli ay hindi ko nakayanan at siya na mismo ang gumawa nito para s

Free reading for new users
Scan code to download app
Facebookexpand_more
  • author-avatar
    Writer
  • chap_listContents
  • likeADD