Pagsapit ng pasado alas tres ng hapon, wala akong gaanong option sa mga damit na isusuot ko. Kaunti lang naman kasi ang damit na dinala ko at marami roon ay pinaglumaan na. Ano’t ano pa man, hindi ko na ito masyado pang pinroblema. Okay na sa akin itong checkered shirt at denim pants.
Maliban sa pagsusuklay, hindi na rin ako masyadong nakapag-ayos. Sapat na sa akin ang hindi magpahid ng kung ano-anong mga kolorete sa mukha. Palagay ko nga ay sasaglit lang talaga kami roon. Kailangan ko lang talaga magpakita upang tumupad sa usapan. Gaano man kasama ang naging tingin ko sa kaniya ngayon, ang pangako ay mananatiling pangako.
Pagkalabas ko ng kubo, inilibot ko ang aking tingin upang hanapin si Carlo. Umaliwalas ang mukha ko nang makita sila ni Runo sa bukirin, malayang naghahabulan at
