Aoi
MABILIS ang naging kilos ko nang makarating kami ni Kell sa ospital na pinagdalhan ni Toyang kay nanay.
Hindi ko alintana ang paligid, maging ang aking dinaraanan dahil sa aking mga nararamdaman. Sa gulo ng aking isipan ay tila hindi ko na alam ang gagawin mula nang marinig ko ang masamang balita galing sa aking kaibigang si Reen.
Hindi ko lubos maisip kung ano, paano, at bakit ito nangyari dahil sa buong buhay ko ay ngayon
lamang itinakbo ng ganito sa ospital si inay.
Dama ko ang pag-alalay sa akin ni Kell hanggang makalapit kami sa himpilan ng mga nurse, hindi ko alam kung bakit tila ayaw bumuka ng aking bibig habang nakaharap sa mga ito. Oo, hindi ko na nagawa pang umimik. Siguro ay dahil sa pangunguna ng aking pag-aalala at takot. Idagdag pa ang isiping hindi kami okay, bago
