Dumating kami sa isang maliit, masikip ngunit malinis na bahay. Totoo ngang sa ilalim ng tulay siya nakatira, nag dadalawang isip kami ni Rigo kung tutuntong kami sa bahay dahil manipis lang ang kahoy na sahig at tubig na hanggang kalahati ng binti ang ilalim.
"Tuloy kayo, anak. Wag kayo mag alala, mukha lang marupok ang bahay ko ngunit matibay ito. Ang yumao kong asawa ang nagtayo ng bahay namin.." Ngumiti siya at hindi nakalusot sa mata ko ang dumaan na kirot sa kanyang mata.
Naramdaman ko ang tingin sa'kin ni Rigo, lumingon ako sa kanya at sinenyasan niya akong pumasok sa loob ng bahay.
"Sige na, pasok na kayo..." Sinenyasan niya kami gamit ang kanyang kamay, wala na lang akong nagawa kundi pumasok.
Hindi ko alam kung bakit kailangan pa namin pumasok dito dahil hinatid lang naman ta
