Hindi kami pumasok ni Jupiter kinabukasan. Pinilit ko siya na ipatingin sa totoong doctor ang tama ng baril sa tagiliran niya, noong una ay ayaw niya pa dahil ayos na naman daw pero wala rin siyang nagawa dahil hindi ko siya tinigilan.
Ang isang bagay lang na hindi ko siya napigilan ay ang pagmamaneho niya ng sasakyan niya, ginamit namin iyon para makapunta ng hospital.
Napatingin ako kay Jupiter nang sabihin ng doctor na maayos ang naging pagkakatahi pero mabuti na lang ay pinatingin namin dahil hindi masyadong nalinis ang loob kaya inulit ang lahat.
Sa totoo lang ay sanay naman ang katawan ni Jupiter sa gano'n, pero dahil ospital ito ay kailangan malinis na malinis ang lahat.
Iiling-iling habang pumapalatak pa siya habang kinakalikot ng doctor ang butas sa tagiliran niya. Siguro ay i
