Tahimik na nagwawalis si Ruby habang pinagmamasdan ang kanyang Lola Florinda na ngayon ay nag-aayos ng mga damit, humahanap siya ng tyempo para kausapin ito.
Sina Madison at Egypt ay kakauwi lang, nanatili muna siya roon dahil wala rin naman si Samael sa bahay nito. Ang balak niya ay hintayin ang pagtawag nito sa kanya, hindi rin kasi niya maintindihan ang nangyari sa kanila kaninang madaling araw.
“La,” pagtawag niya rito.
Lumingon ito kaya huminga muna siya ng malalim bago tumabi rito, ang bunsong kapatid ay natutulog sa mahabang sofa sa sala. Mamaya ay ililipat niya ito sa higaan.
“Bakit, apo? May sasabihin ka ba?” tanong nito.
“Uh, La. May naalala lang ako,” panimula niya. “‘Yung tinutukoy niyo na Giovanni na nakilala ninyo noon sa Italy, ano ang itsura niya?”
Kumunot ang noo ng
