Kabanata 22
"Anak, may problema ba?" tanong ni Tatay sa akin nang maabutan niya akong malalim ang iniisip habang nagkakape.
Ni hindi ko man lang namalayan ang paglapit niya. Masyado akong nalunod sa mga bagay na iniisip ko lalo na ang tungkol sa sitwasyon namin ni Khalil.
I straightened my back and felt the warmth of my coffee cup. "Si Khalil ho kasi, 'Tay, nag-aalala ako sa kanya."
Kumunot ang noo ni Tatay. "Bakit? Napaano si Khalil?" tanong niya. Bakas ang pag-aalala palibhasa ay napalapit na sa kanya si Khalil.
Bumagsak ang aking mga balikat. "Nakikitira lang ho kasi siya ngayon sa condo ni Lee. Iniisip ko ang pag-aaral niya." Tinignan ko sa mga mata si Tatay. "Pakiramdam ko, 'Tay, malas ako at ang pagmamahal ko sa kanya kaya nangyayari ito."
Bumuntong hininga si Tatay saka niya
