(Naya's POV)
Its deja vu I can feel it, ganitong ganito din ako noon, ganitong ganito ang pakiramdam ko noon, pakiramdam parang gusto ko lang matulog maghapon at walang gawin, gusto ko lang na mahiga at wag ng bumangon.
Pakiramdam ko kasi pag tumayo ako dito magagalit ako na naman ako sa mundo, magagalit na naman ako sa lahat at baka masaktan ko na naman sila, ewan. Hindi ko na naman alam ang gagawin, I felt like I am lost to neverland again, ganito naman ako araw araw di ba? Pero bakit parang iba to ngayon? Bakit parang hindi ako nasasanay?
Bakit parang I knew how to live my life but I never knew how to continue, pakiramdam ko para akong robot na paulit-ulit lang ang ginagawa, walang bago. I thought I am ready, pero pagpasok ko dito sa DRU parang nawala ang lahat ng lakas ng loob at ta
