Kinabukasan, maagang pumasok si Kaylyn sa factory. Bagama’t puyat at pagod mula sa pagbabantay sa ospital, kailangan niyang ipakita na tutupad siya sa usapan. Huminga siya nang malalim bago dahan-dahang pinihit ang pinto ng opisina ni Russo.
Ngunit agad siyang napatigil at nanlaki ang mga mata sa kanyang nadatnan. Si Russo ay nakatayo sa gitna ng silid, nakatapis lang ng tuwalya sa kanyang bewang. Tumutulo pa ang tubig mula sa basa niyang buhok patungo sa kanyang matitikas na balikat at dibdib.
"S-sorry! Akala ko kung ano..." mabilis na tinalikuran ni Kaylyn ang boss at akmang lalabas na sana siya.
Pero bago pa niya mahawakan ang seradura, mabilis na nakalapit si Russo. Hinarang ang kanyang kamay sa pinto, kaya nakulong si Kaylyn sa pagitan ng pader at ng matipunong katawan ng lalaki.
