Chapter 47

1809 Words

Nagulat din si Ninong nang mahalikan ko siya sa labi niya. Ngunit agad din niyang binawi ang tingin nito. "Saka na lang ito Eva. Can't wait this to do this to you." Sabay ngisi nito. Tipid akong ngumiti rito. Paulit-ulit kong tinitigan si Ninong habang naka-yakap ako sa kanya. Hindi pa rin kasi ako makapaniwala na nandito agad siya. Palagi niya kasi akong naililigtas sa kapahamakan. Yung mga sandaling nasa moment na kami kanina ay bigla siyang nataranta nang bigla akong mahilo. Dinala agad ako ni Ninong sa hospital kasama si Lida upang maagapan ang tama ng bala sa aming mga paa. Habang nagpapagaling kami ni Lida sa hospital ay hindi man lang nawala sa paningin ko si Ninong. Halos nakabantay lang siya sa akin. Hindi ko nga rin alam kung nakakatulog ba siya ng maayos. Hindi ko rin alam kun

Free reading for new users
Scan code to download app
Facebookexpand_more
  • author-avatar
    Writer
  • chap_listContents
  • likeADD