49: Painful Acceptance
I can't barely live. Ang dami kong nare-receive na calls and messages galing sa mga kaibigan ko pero hindi ko chine-check ang phone ko. Tinatadtad din ako ng tawag ni Jin at Art. Kanina pa may doorbell nang doorbell sa labas pero hindi ko pinagbubuksan.
Saturday naman ngayon kaya okay lang na magkulong ako sa kuwarto. Hindi na ako makaiyak, naubos na yata ang luha ko. Natulala nalang ako habang di makakain nang maayos. But of course, I helped myself. Bumangon pa rin ako at kumain. Hindi naman puwedeng mamatay ako sa gutom dahil dito.
My phone rang, Art is calling again. Pang-isandaang beses na tawag na niya yata 'yan. Tinitigan ko muna ang screen bago sagutin ang tawag.
"V-Vienxieren..."
I didn't answer him.
"S-sorry... Please forgive me.. f**k, it hurts." Nari
