“Masyadong masaya?” tanong ni Emil na tila ‘di malaman ni Chanel kung nangingiti o inaatake na naman ng pagiging simangot nito.
Natawa naman si Chanel at umikot-ikot pa sa ulanan. Malalaki ang patak ng ulan at medyo nakasasakit ‘yon sa balat pero natutuwa siya. Natutuwa siyang maranasan ‘yon. Mababasa lang siya sa ulan kung biglaang bumagsak ang ulan pero kaagad din siyang mapapayungan. Pero ngayon, naranasan niyang maulanan.
Nang tingnan niya si Emil ay inihihilamos nito ang palad sa mukha. Marahil nahihirapan ‘tong makakita sa laki ng mga patak.
Pinagkatitigan ‘to ni Chanel.
Ito ang lalaking nagpapasaya sa kanya. Hindi lang ‘yon, lahat ng bagay na nakasasama niya ‘to ay nagbibigay sa kanya ng kasiyahan.
Kung sana lahat ng masasayang oras kasama ‘to ay hindi magtapos.
Pero katu
