Wala ako'ng iba'ng masabi sa kaibigan ko, kun'di iyon lang. Talagang wala kami'ng iba'ng magagawa kun'di ang umasa at manalangin na sana buhay pa nga si Mia.
Sapo na naman nito ang mukha at yumuyugyog pa rin ang balikat. Heto ako, walang iba'ng magawa kun'di ang pagtapik at paghaplos lamang sa likod niya ang nagagawa.
"P're, tama na 'yan. Makasasama sa'yo ang laging malungkot. Alalahanin mo'ng kakagising mo lang. Baka paano ka pa. Tatagan mo ang loob."
"Gusto ko'ng magpakatatag, P're, gusto ko'ng isipin na maayos ang lagay ng asawa ko, ngunit sa tuwing maisip ko na kasama niya si Romeo, hindi ko mapigil ang mag-isip ng masama. Nagawa na niyang saktan ang asawa ko noon at naulit pa iyon no'ng dinukot niya kami!" Kasunod ng mga sinabi niya ang pigil na paghagulgol.
Nadantay ko na lama
