Raptures of Love

Chapter 59

Felia

Mabuti na lamang ay hindi na sumunod pa sa akin si Levy. Kung ganon man ay talagang madadagdagan na naman ang pag kainis ko sa kaniya. Maraming studyante ang lumabas. Agad akong lumabas walang paki alam sa mga studyanteng naka tingin sa akin. Nakita ko agad ang kotche ni Africa. Naka park lang sa kabilang side ng kalsada. Tumawid ako at basta nalang pumasok.

Pinatay niya ng tuluyan ang musikang nang gagaling sa speaker ng kotche niya. Inilock niya ang kotche at humarap sa akin at umayos siya sa pag kakaupo. Seryuso siya ng tignan ako. Kinuha ko ang inilahad niyang maliit na plastik.

"What's this? " tanong ko sa ibinigay niyang maliit na micro chip. Nakalagay iyon sa maliit na plastik at talagang para sa akin iyon dahil may pangalan ko pang nakalagay. Maliit lang iyon na hindi mo basta bastang makikita.

"Hindi ko alam, pero basi sa nag nang bigay niyan ay alam kung napaka importante ang anumang nakalagay diyan!" ani niya.

Kumunot ang nuo ko.

"Sinong nag bigay nito sa'yo?" tanong ko.

"I mean nag iwan!" wika niya.

"Saan mo ba nagkita ito?" tanong ko habang tinitignan ang micro chip. Hindi basta bastang nakalagay ito sa plastik at hindi ordinaryong plastik lang ang pinag lagyan, halatang mamahalin pa.

"Nakita ko lang yan sa lamesa mo sa Aritiza, kung hindi pa ako nag linis duon ay hindi ko makikita para ngang ilang araw na iyan duon!" sabi niya. "Tinignan namin sa cctv footage pero wala naman kaming nakita, kung sino ang nag lagay niyan sa lamesa mo at wala din kaming napansin na kakaiba para pag hinalaan na pwedeng mag lagay niyang sa lamesa mo. " dagdag niya pa.

"Magaling siya kung ganon!" ani ko.

"Ngayon mo na ba titignan o mamaya na?" tanong niya. Inilabas pa nito ang laptop niya. Kung sakali ay yon ang gagamitin ko.

Malalim akong napa buntong hininga. Palaisipan sa akin kung sino ang nag iwan nito sa lamesa ko at kung ano'ng laman nito. Makakapag hintay naman siguro ito. Pasimple akong lumingon sa side mirror nang may mapansin.

"Pupunta nalang ako sa Aritiza mamaya at duon ko na lamang titignan, dapat lagi kayong alerto at handa hindi natin alam kung ano ang susunod na mang yayari," ani ko at binuksan na ang pintuan at bumaba.

Yumuko ako at pumalimbaba sa bintana ng kotche ni Africa. "Mag ingat kayo sa grupo ng mga Terig nararamdaman kung may plano sila!" ani ko. Tumango naman siya. Tinapik ko ang bobung ng kotche niya at tumalikod na ako. Narinig ko nalamang ang kotche ni Africa na humarurot pa alis.

Papasok na sana ako ng biglang may Van na tumigil sa harapan ko. I smirked. Sininyasan ko ang guard na wag ng lumapit. Bumaba sila Ben at ang mga tauhan niya. May mga dala pa itong mga base ball bat na pinaikot-ikot nila sa ere at ang iba naman ay bahagyang pinapalo palo sa kanilang mga palad.

"Ganitong tanghaling tapat niyo pa naiisipang bisitahin ako, hindi pa nga ako nana-nang halian masiyado naman kayong nakaka abala!" nanunuyang anang ko.

"Long time no see Felia!" nakangising anang ni Ben. "Kumusta ang pamamasyal niyo sa Palawan nag enjoy kaba? hindi kaman lang nag yaya!" tumatawang ani niya

"Ayaw kitang makita kaya hindi talaga ako nag papakita at isa pa Subrang nag enjoy kami sa bakasyon naming iyon sa Palawan dahil hindi kita nakita I naalala man lang, and maybe I invite you next time... Pero hindi ang mag relax! Saan mo ba gustong mag pagaling sa ospital o sa mental?" walang reaksiyong anang ko. "Pwede namang mauna muna sa Ospital at sa susunod sa mental kana for ever!"

Ang mga studyanteng palabas sa gate ay nag tatakbuhan pa. Mabilis na umiiwas at tumatakbo dahil alam nila kung ano'ng pwedeng mang yaring gulo dito. Dahil kung hindi sila iiwas ay masasanay sila at wala along panahon para iligtas sila.

I crossed my arms tumunog pa ang pagka ngisi ko. Ma angas ang tingin sa akin ni Ben habang may nginunguya itong bubble gum. Ang mga kasama niya ay handa ng sumugod, hinihintay nalang ang utos ng kanilang amo.

"Alam mo mas bagay mong mamasyal sa ospital at sa Mental dahil sa ugali mong yan, napaka yabangn!" medyo inis nang saad ni Ben.

"Ikaw talaga Ben subrang galing mo sa dada, ikaw din naman nasubrahan na ang iyong pagka mayabang, subrang bilib na bilib ka din sa iyong sarili... Ni hindi mo nga kayang maipadapo yang anumang parte ng katawan mo sa balat ko! Sa Race nga hindi mo pa ako matalo talk, Napaka yabang takot naman," nakangising anang ko.

Nawala ang nakaka lukong ngisi niya, naging seryuso siya. Matalim ang tingin sa akin. Basta nalang nito na idinura ang Buble gum na nginunguya niya. Biglang nag karoon ng tension. Gustong gusto ng sumugod ang mga kasama niya. Isang utos lang ng kanilang amo ay susugod na sila.

"Ang lakas pa ng loob mo, dito pa talaga sa harap ng gate ng school na teritoryo ko, at dito pa sa maraming taong makaka kita sa pag kahiya mo!" ani ko. Mas inaasar siya. Ngumisi ako ng umigting ang panga niya.

"Talagang sumusubra kana! huliin niyo siya at ipasok sa loob ng Van! tignan natin kung ano pa ang magagawa mo kapag nahuli kita!" galit na anang niya.

"Na uh! Tss. Wala ka talagang isip noh. Talagang kikidnapin mo ako sa tang haling tapat at sa maraming nakakita pa

.. Alam mo ako nasubrahan sa kayabangan pero ikaw tangina nasubrahan ka sa katangahan padoktor ka Kaya noh, mas maganda kung pumunta ka sa hardware bumili ka ng tornilyo at duon mo na din ipakabit at sabihin mo higpitan na ang pag kakakabit!" saad ko.

"Huliin niyo siya," sigaw niya. Mabilis na lumapit ang mga kasama niya. Ngumisi ako. Nilingon ko ang guard.

"Isara mo ang gate, at wag na wag kang mag papalabas ng kahit na sino!" sigaw ko sa kaniya at mabilis na iniwasan ang mga lalaking nag tangkanv hawakan ako.

Sinapa ko ang isa. Lima silang lahat at sabay sabay pang sumugod. Sinipa ko ang dalawa sa kanilang bur kaya napa higa sila sa sakit. Mabilis akong yumuko para iwasan ang pag hampas ng isa sa akin. Sinipa ko ang paw at tagiliran niya. Narinig ko ang pag mumura ni Ben. Kaya nilingon ko siya. Matalim ang titig niya at mukhang kinakabahan na dahil iisa nalang ang natitira sa kasasama.

Kinuha ko sa bulsa ko ang nag iisang lollipop na kinuha ko sa kotche ni Africa kanina. Binalaan ko iyon habang iniiwasan ang pag hampas ng baseball bat ng lalaki. Nang mabuksan ay agad ko iyong sinunod atsaka ko ainalag ang hampas ng lalaki. Kinuha ko sa kaniya ang baseball bat at sinapak siya ng ilang beses.

Lumapit ako kay Ben habang pinaikot ikot ko sa ere ang baseball bat na hawak ko. Mabilis na pumasok sa loob ng Van ang isa niyang kasama. Tumigil ako sa harapan niya.

"Paano ba yan, ikaw nalang ang natitira!" I said. While looking at him playfully.

"Felia!" sigaw ni Levy. Hindi ko siya nilingon. Alam ko namang galit na naman siya sa akin pero wala akong paki alam.

"Bakit hindi ikaw ang makipag laban sa akin? Ikaw ang leader ng Elfredo, ano nga ba ang ipinag yayabang mo, bakit hindi mo ipakita ng malaman ko! Hindi ka naman siguro mapupunta diyan sa posisyon mo iyan kung wala silang kakaibang nakikita sa'yo hindi ba!" mahinang usal ko habang nilalaro ang lollipop sa bibig ko.

Titig na titig parin siya sa akin. Kumunot ang nuo ko. Bahagyang lumayo ako sa kaniya. Inilagay ko ang hintuturo ko sa sintido ko. Bahagyang lumaki ang mata ko ng may naisip.

"Kung ganon ano ba ang nakikita mo sa akin?" ani niya.

"Isa kang Fake, peke nag papanggap na mahina pero ang totoo ay malakas!" sabi ko.

"Tumpak Felia, Akala ko ay hindi mo na napapansin iyon pero ikaw nga pala ang leader ng Blade Monster ang nangunguna sa pinaka malakas sa mundo ng Gang."

"Ano ba, lalabas ako!" rinig kung anas ni Levy. Nilingon ni Ben kung nasaan si Levy.

"Bakit hindi mo palabasin ang pinaka mamahal mong boyfriend? E. Gusto ka niyang iligtas mula sa akin!" nakangising anang niya.

"Lol, bobo mo talaga Kita mong ikaw nalang ang natitira talagang nakuha mo pang magyabang sa akin. Para namang kayang kaya mo akong saktan!" I crossed my arms.

"Kayang kaya Kitang saktan ng walang kahirap hirap—"

Napatigil siya sa pag sasalita ng lumapit ako sa kaniya. Bahagya kung inangat ang baseball bat sa ere para hampasin siya agad siyang lumayo siya ng ambahan ko na Naman aiya ng hamapas. Nahawakan Niya iyon. Ngumisi siya pero ganon nalang mabilis ang kamay ko at ainakal aiya ng isanh kamay ko.

"Gotcha!" naka ngising anang ko.

Pulang pula na siya ngayon at pilit na inaalis ang kamay ko na mahigpit na naka kapit sa leeg niya. Nakakatuwang nakikita ko siyang ganito. Hinawakan ni Levy ang kamay ko. Padabog ko binitawan si Ben. Umuubo ubo pa siya at mabilis na lumanghap ng hangin habang hinahaplos niyo ang leeg niya.

"Tss. Andito kana naman!" asik ko kay Levy.

"Hindi tama yang ginagawa mo—"

"Kailan ba naging tama sa'yo? tss. Palibhasa napaka santo mo!" inis na anang ko.

"You deserve that, humanda ka sa gagawin ko sa'yo!" huling sabi ko kay Ben.

Tinalikuran ko siya at nag lakad na papasok sa school. Nandon lahat ng mga kaibigan ko at sila Miguel, Kim at Gabby may iilan ding mga studyante.

Basta ko nalang silang nilagpasan. Nakasunod lang sila sa akin. Eksaktonh nag ring ang bell. Hidyat na tapos na ang lunchtime at umpisa na ang oras ng unang klase sa hapon.

"Mauna na kayo!" sabi man hindi sila nililingon.

"Okay!"

"Sige kami na ang bahala kapag hinanap ka!"

Sabi nila at agad na nag tungo sa unang bahagi ng daan.

"Wag mo na nga akong sundan!" inis kung anang kay Levy. Naamoy ko ang pabango niya kaya alam kung nasa likuran ko lang siya.

"Hindi Kita sinusundan!" sagot niya.

Nag patuloy lang ako sa paglalakad hanggang sa makapasok na ako sa loob ng cafeteria. Nag lilinis na sila. Agad along nag tungo sa Counter. Mabuti nalang at si Gelbert ang naroon. Nakangiti siya.

"Good afternoon!" anang niya.

"Isanh order ng two piece chicken with 2 cups of rice, isang coke soda at isang slice ng strawberry cake." sabi ko at agad na inilabas ang card ko.

Pero kinuha lang iyon ni Levy at ang card niya ang ibinigay kay Gilbert.

"Ako ang kakain kaya ako ang mag babayad!" Salubong ang kilay na anang ko.

"Alam ko!"

"Then bakit ikaw ang nag babayad?" naka cross ang brasong tanong ko.

"Kasi gusto ko!"

"Ang Kaso ayaw ko!"

"Hindi ko na problema iyon!" sabi niya at kinuha ang card niyang kabibigay ni Gilbert.

Inis akong pumunta sa lamesa.

Itutuloy—