CHAPTER 47: Ian!
Ang dilim. Ang tahimik. Pinilit kong huwag makalikha ng ingay pero palakas ng palakas ang aking paghikbi.
Ang sakit. Ramdam ko pa rin ang malakas na sampal na binigay ng mommy ni Stephen. Hindi lang isang malakas na sampal kundi maraming sampal. Sinabunutan niya rin ako, na sa tingin ko ay maraming buhok ang nahiwalay sa aking anit.
Mas sumasakit pa rin ang ulo ko dahil tumama ito sa lamesa kanina at naglikha ng pasa sa parte ng noo ko. Nalalasahan ko rin ang dugo sa aking labi.
Hindi pa man lang naawa si Ian sa akin. Si Shaira kanina na nakatingin lang ay hindi pa nakontento. Sobrang hapdi at masakit ang kamay ko. Parang hanggang ngayon ay naluluto ito dahil sa init ng tubig na binuhos ni Shaira.
P'wede niya naman pagtimplahan ng matahimik at maayos na kape ang
