CHAPTER 20: Crazy
Umuwi muna ako sa amin para maibalik ang aking mga bagahe. Hapon na nang makarating ako sa bahay at sakto rin ang pagdating ni Tita. Nagtaka siya at malungkot. Sa tingin ko akala niya siguro hindi ako pinayagan na sumama.
Masaya kong sinabi sa kaniya na tuluyan na nga nagising si Stephen. Nang tinanong ko si Ian kung anong oras siya nagising kanina ay sabi niya madaling araw daw, mga alas-singko. Nagpasalamat ako sa kaniya dahil nando'n siya ng mga araw na iyon.
Mabuti nga nagising siya kasi maaga daw sana siya ililipat sa ibang bansa. Hanggang ngayon ay masaya ako lalo na't alam kong hindi siya galit sa akin.
Nang matapos na kami kumain ni Tita ay nandito ako sa aking kuwarto. Nakatitig lang ako sa kisame at inaalala siya. Kung gaano ka ganda ang kaniyang mga mata
