Nagkatitigan kaming dalawa ni Diego ng ilang segundo. Hindi siya nakapagsalita kaya hindi rin ako nagsasalita. Hindi ko alam kung ano na ang tumatakbo ngayon sa utak niya lalo na at napaiwas na rin siya nang tingin sa akin.
Pakiramdam ko ay hindi ko na kailangan pa na marinig ang sasabihin niya kaya naman mabilis ko nang kinuha ang bag ko at saka walang salita na tumayo.
Awtomatikong napa-angat ang paningin niya sa akin dahil sa ginawa kong pagtayo kaya naman agad na nagkasalubong ang mga mata naming dalawa.
Tumikhim muna ako nang mahinang pag-ubo saka ako nag-umpisa na magsalita, "Alam kong nakakabigla ang sinabi ko sayo and I'm really sorry for that. Maiintindihan ko kung hindi mo na ako papansinin pa kaya naman, let's end everything here," mahinang saad ko habang diretso lang ako n
