Maaga na naman akong nagising kinabukasan dahil bibiyahe na ako pauwi sa amin. Nilabas ko na lahat ng aking dadalhin sa pqg-uwi ko at nagtaka pa sila kung bakit ang dami kong dala. Nagpalusot na lang ako at sinabi na lumang mga gamit ko ang nga ito na hindi ko na ginagamit pa, at naglalaman ng pasalubong na rin para sa aking mga magulang. I was relieved dahil nukhang naniwala naman silang dalawa. Binaba nila ang mga ito alhabang ako ay nagbibihis naman. Nang masigurado ko na wala na sila, kinuha ko ang letter na sinulat ko noong isang araw. Huminga ako ng malalim at pinigil ko ang aking sarili na huwag maluha. Ito na lang ang naisip kong paraan para sabihin sa kanila na tapusin na ang lahat. Masakit man at alam kong masasaktan din sila, sana ay maibtindihan nila ito. Kasama naman nila ang
