My Miss Sexytary

CHAPTER 7

Chapter Seven

A LONG silence. After we ate our dinner, Jessa went to my room and currently taking a bath now, pinahiram ko na siya ng iba kong damit na kakasya sa kaniya. While Stanley, well, he's now busy watching my favorite TV evening show, hindi ko alam kong nananadya ba siya na hindi lumingon sa akin, I've been telling him for almost ten times na umuwi na siya dahil pumapatak-patak na naman ang ulan, and it's getting late.

"S-Stanley?" Mahina kong tawag sa pangalan niya.

He didn't bother to glance at me, prente lang siyang naka-upo sa pang-isahang sofa habang tutok na tutok ang mga mata sa TV.

I sighed and looked at the clock hanging just at the side of the TV. It's already eight thirty PM.

Frustrated kong ginulo ang buhok ko at muling bumaling sa kaniya na walang kagalaw-galaw.

"Boss? Sir?"

Naisipan kong tawagin siya nang ganu'n, I saw how his lips protruded but he managed to not take a single glance at me.

"Hindi ka pa po ba uuwi? It's getting late na, masama pa ang panahon. Baka abutan ka po ng malakas na ulan sa daan."

He wet his lips before taking a glance at his wrist watch. Inayos niya ang magulong damit bago naka-ngusong humarap sa akin.

"Ayaw mo bang mag-stay ako dito?"

Napakamot ako sa nangati kong kilay bago siya pinagtaasan ng kilay. "Alam mo, Sir." I even emphasized the last word. "I'm just your secretary, plain and simple, so, dapat wala na po tayong communication outside the office, besides, malapit na ang Pasko, wala nang gaanong tatrabahuhin."

He raised one of his eye brows before looking at my lips. "Not until you kiss me." Kumikindat nitong saad.

Napa-ubo ko at sandaling binasa ang labi. "Nah, remember, secretary mo lang po ako."

Sumeryoso ang mukha nito. "Maria." Paos niyang tawag sa pangalan ko. "This is crazy but...I think you bewitched me, I feel like I am under your spell, nonetheless, I don't wanna escape this kind of spell."

Nagkaroon ng kakaibang kislap ng emosyon ang kaniyang mata, his manly face still screams how serious he is, but when I looked at his ocean deep blue eyes, I felt like I'm already drawn.

"You always make me fluttered, Sir." Bulong ko.

Lumapit siya sa akin bago hinawakan ang kamay ko at dinala iyon sa kaniyang dibdib.

"Feel the beating of my heart." He said huskily. "It's beating so fast, and that's because of you." Bulong niyang dugtong.

Tama nga siya, ramdam ko ang bilis ng t***k ng puso niya, parang mas mabilis pa sa t***k ng akin.

Binasa ko ang aking labi bago marahang tinanggal ang kamay ko sa dibdib niya. "Uwi ka na po." I murmured.

He sighed. "Allright. I feel so tired too, bukas ko na lang babawiin ang mga violations mo sa usapan nating one wrong call of my name, one kiss. Wala na kasi ata akong lakas para diyan." Then, he teasingy bit my earlobe making me jump.

"Sir!" Gulat na gulat kong saad.

"Seven." He murmured against the skin of my ear.

"Huh?" Lito ko siyang tiningnan. May nabanaag akong pilyong kislap sa kaniyang mga mata.

"Seven violations, maghanda ka na bukas, mag-iipon rin ako ng lakas." Kagat-labi niyang saad.

Napa-ayos ako ng upo. "Alis ka na S-Stanley."

"Akala ko magkakamali ka ulit."

I rolled my eyes heavenward. Nang makita kong naghikab na siya ay pinilit ko na talaga siyang umuwi. Halos ayaw pa nga niya, but when I told him that I'll be resigning, mabilis pa sa kidlat ang takbo niya papasok ng kaniyang sasakyan. And now, I'm currently on a hot seat, and my bestfriend is the judge.

"Sabihin mo na kasi sa akin, Maria. This is just the two of us. Nahuhulog ka na ba kay Stanley White?"

Napabuntung-hininga ako at kinagat ang hinliliit kong daliri bago yumuko. Pareho na kaming nakapag-shower at alam kong hindi ako nito titigilan kapag hindi ako nagsabi ng totoo.

"Matulog na lang tayo, bukas na natin pag-usapan iyan."

"No!" She grabbed one of my pillows and placed it on her lap. "I ditched Doc for this, kaya dapat walang masasayang na oras, hindi pa nga tayo nagu-usap tungkol doon sa lalaking nakita mo kanina, kaya bago pa ako kumuha ng kape sa baba, sagutin mo na ang tanong ko, okay?"

Nag-angat ako ng ulo at ginaya ang ginawa niya, inabot ko rin ang malapit sa aking unan at inilagay ito sa aking kandungan, kasalukuyan kaming naka-upong magkaharap sa kama ko at naka-suot ng pantulog, pinahiram ko na sa kaniya ang hindi ko pa nagagamit na damit panloob at damit pantulog.

"Kasi naman...Stanley was giving me hopes...you know what I mean."

She tapped her fingers on the pillow. "Hopes? Like what?"

Pinaglaruan ko ang nakalugay kong buhok bago sumagot. "He said that he likes me." My voice weakened.

"Sinabi niya ng diretsahan?"

"H-hindi." Ani ko.

"Then, maybe there was a mistake. Baka nami-missed interpret mo lang iyong mga sinasabi niya at mga ikinikilos niya."

Bigla akong napa-simangot. "Kanina, kilig na kilig ka, tapos ngayon, parang sinisiraan mo na si Stanley sa akin."

Itinigil niya ang pag-tap sa unan. "You know, I realized one thing habang naliligo ako kanina, Stanley is giving you stares that men will only give to his girl, I mean...iyong mga titig niya sa'yo, para bang inlove siya, para bang hulog na hulog siya sa'yo."

Bumilis ang pintig ng puso ko sa narinig. I bit my lower lip before placing my hands on the soft matress of the bed.

"So? Anong na-realize mo doon?"

"Na huwag muna basta-bastang magtitiwala, you've gone through a lot of pains, saksi ako sa lahat nang iyon, Maria." May kaunting kirot ang dumaan sa puso ko sa sinabi niya. "Alam kong naghahanap ka ng isang pag-ibig, iyong tunay na pag-ibig, but you can't say that it is true when all you feel is butterflies in your stomach, iyong kinikilig ka lang, pero hindi mo naman nararamdaman na safe ka sa taong iyon."

"What do you mean?"

"Do you feel safe in his arms?" May pangamba sa boses nito na parang natatakot na marinig ang sagot ko.

"Yes. I feel safe." Honest kong tugon.

Whenever I'm with him, ramdam kong kaya kong harapin ang mundo basta kasama ko siya, basta nasa tabi ko siya. I can't deny the fact that besides that, I feel something else, somethinh that makes my heart beat so fast, like I'm in a marathon.

"That's it. Alam mo namang hindi ako tututol sa lahat ng gusto mong gawin, at wala naman akong karapatan." She held my hand and looked straight at my eyes. "But I assure you, whatever happens, I'm always here in your side, dadamayan kita sa lahat ng problema mo, tayong dalawa na lang, Lara don't want us dahil gusto raw niyang mapag-isa, while Lorin? She's still nowhere to be found, kaya habang wala sila, ako muna ang maga-alaga sa'yo, I know how fragile your heart is, at alam kong hindi ka magdi-desisyon ng ganu'n-gano'n na lang."

Napangiti ako at hindi mapigilang mamula ang mga mata sa nagbabadyang luha. "Thank you Jessa, basta magtiwala ka sa akin, and besides, I think..."

Suminghot ako at sinilip ang mukha niyang nakatunghay sa akin.

She smiled. "You think? What?"

"I think I'm falling in love with...Stanley." Mahinang-mahina kong saad.

Nanlaki ang mga maya niya at nabitawan ang kamay ko bago umubo. "A-ano? Akala ko like muna? Hindi muna love?"

I just looked at her eyes, wala akong balak na magsinungaling, buong buhay ko, I will always lie to my parents about my true feelings, lahat ng mga iyon, sa mga kaibigan ko lang nasasabi, how cruel it is, pamiya ko sila, pero hindi ko naman masabi iyong mga hinaing ko dahl sa tuwing ita-try kong mag-open up sa kanila, they will always block my words at puputaktehin na nila ako ng mga maaanghang at masasakit na salita. Natutunan ko nang magtago ng nararamdaman ko, pero ng makilala ko ang mga kaibigan at itinuring ko ng pamilya at kapatid, sa kanila ko na lang iyon in-open lahat ng problema at sakit dito sa puso ko.

"Jessa, alam kong nakakagulat, pero hindi ko kayang magbiro sa mga bagay na 'to." May diin kong saad.

She sighed before removing the pillow on her lap and moved towards me, inabot niya ako at niyakap ng mahigpit.

Ang kaninang luha na mga patak lamang ay naging mas madami at tila ayaw magpa-awat sa pag-agos mula sa aking mga mata. I felt her caress my back while hushing me to stop crying.

"Don't hesitate to tell me everything, I'm your bestfriend, okay?"

Napa-ngiti ako kahit na may mga luhang pumapatak mula sa aking mga mata. We stayed for a couple of minutes hugging each other.

Nang makarinig kami ng kaluskos sa labas ng kwarto ay sabay pa kaming kumalas. Nagkatinginan kami bago tumitig sa nakasarang pinto ng kwarto ko.

"Nai-lock mo ba ang front door?" Bulong na tanong ni Jessa habang inaayos ang damit at may kaba akong naaninag sa mga mata nito.

"I forgot."

"s**t!"

We tried not to  create any sounds. Kinuha ko ang tsinelas sa tabi ng kama at dahan-dahang naglakad papunta sa pinto.

Nang lumakas ang mga kaluskos ay doon na bumilis ang t***k ng puso ko sa takot at kaba. Lumingon ako kay Jessa na naka-upo sa kama at may kung anong tinitipa sa cellphone niya.

It's already nine in the evening at paano naman kami makakatawag ng tulong kung pagnanakawan man kami, ako dahil ako ang may-ari nitong apartment.

Naglakad ako ng walang ginagawang tunog at lumapit sa pinto, I clicked the lock button and instantly looked at my phone on the side table na kasalukuyang umiilaw, bumalik ako sa kama ng wala pa ring ginagawang tunog, I picked my phone up, may tumatawag, but it's an unknown number, napalingon ako kay Jessa na may kung anong isinisenyas sa akin, I followed her fingers and I almost choke my own breath when I saw the doorknob harshly moving, meaning, may pumipilit na buksan ang pinto.

Nalaglag ni Jessa ang cellphone niya sa sahig na lumikha ng ingay, mas lalong tumindi ang kaba at takot ko. Jessa seems to cry dahil namumula na ang mga mata nito.

Umiling-iling ako sa kaniya at ngumiti na parang sinasabing magiging maayos din ang lahat, my gazes dropped down to my phone na tumigil na sa pag-ilaw at namatay na ang tawag ng unknown number.

Mabilis ang ginawa kong pagtipa ng security lock ng cellphone at mabilis na pinuntahan ang phone books ko, pinindot ko kaagad ang pangalan ni Stanley at tinawagan ito.

Habang hinihintay na sagutin, lumapit ako sa kama at sumenyas kay Jessa na lumapit sa akin, itinuro ko sa kaniya ang cabinet sa may gilid ng vanity mirror.

"Kunin mo ang baril ko. It's in the lower part of the cabinet, iyong may naka-ukit na bulaklak." Bulong ko.

Nanlaki ang mga mata niya bago umiling-iling. Nang muling gumalaw ang doorknob ng marahas, doon na siya tumayo at lumapit sa cabinet.

I looked at my cellphone, and thanks God, sinagot na pala ni Stanley. Hininaan ko ang volume nito.

"Hey, Maria? Everything's okay?" Pagod nitong bungad.

Napahugot ako ng mahabang buntung-hininga. "Stanley, please...help us. May nakapasok ata sa apartment ko, the doorknob, parang pilit na binubuksan." I whispered while staring at the doorknob being twitched.

Kumalabog sa kabilang linya. "What? Okay, I'm coming!"

Napahagulhol na ako nang tuluyang maputol ang tawag, Jessa handed me the gun and looked at me with so much fear in her eyes.

I looked at the gun on my hand, matagal na kong nagtatago ng baril simula noong ginulo ako ng lalaking gusto nila Dad na pakasalan ko, this gun is registered, hindi naman ako hahawak ng baril na ilegal.

Hinawakan ko ang nanginginig na kamay ni Jessa gamit ang malaya kong kamay. "Ako ang bahala." I mouthed.

May nakita akong mali sa kaniya, she looked so pale, bumaba ang tingin niya sa baril at tuluyan nang bumagsak ang katawan sa kama, she passed out.

Mas lalo pa akong nataranta nang nahimatay siya, napalingon ako sa doorknob, I prayed, if this will be the last night of my life, atleast, can I have a hug to mom and dad?

bloodsucker_princess