My Miss Sexytary

CHAPTER 8

Chapter Eight

NAGISING AKO na parang may gumagalaw sa gilid ko, parang may humahaplos na kung ano mang mainit na bagay sa pisngi ko. Pinakiramdaman ko ang paligid, nanatili akong naka-pikit.

"Maria? Wake up now." The very familiar voice said.

Doon na ako natauhan, it's Stanley. Pinilit kong imulat ang aking mga mata. The white ceiling and walls welcomed me.

"S-Stanley?" Paos kong tawag sa pangalam niya.

Why am I here? Wala ako sa kwarto ko, nasa ospital ako.

"I found you lying on your bed unconcious. Pinilit kitang gisingin pero hindi ka nagising kaya isinugod na kita dito sa ospital." May takot nitong saad.

Inilibot ko ang aking mga mata at hinanap si Jessa. "Where's Jessa?"

He sighed. Ginagap niya ang kamay ko na may nakakabit ma dextrose. "Nasa kabilang kwarto. Ano bang nangyari, tell me Maria?" Mahinahon nitong tanong, pilit na sinisilip ang mukha ko.

Bigla na namang bumalik sa isip ko kung paank marahas na gumalaw anh doorknob ng kwarto ko. "The doorknob..." I trailed.

Inayos niya ang buhok ko na tumatabing sa aking mukha at iginilid ito. "Doorknob? I heard you say that last night when you called me."

Kinagat ko ang aking labi bago marahang tumango. "I tried not to create any noise when Jessa passed out, tapos 'nun, hindi ko na alam ang sumunod na nangyari."

He carressed my forehead before kissing it. "And I saw a gun beside you, is it yours?" Malumanay ang boses nito na parang nananantiya.

Hinawakan ko ang kamay niya at pilit na tumango, nakaramdam ako ng pangangasim ng sikmura nang masilayan ko ang kakaibang emosyon na bumalong sa kaniyang mga mata.

"You tried to fight using your gun? I mean...wala naman akong naabutang tao nang makarating ako sa apartment mo, but I saw something."

Nakaramdam ako ng kaba nang may dinukot siya sa bulsa at inilabas ang isang maliit na itim na kahon. "A-ano 'yan?"

He sighed. Binasa niya ang kaniyang labi. "I don't know what's inside, gusto kong ikaw ang magbubukas."

Nag-aalinlangan niya itong inabot sa akin. I breathed heavily when my fingers touched the small box.

Akma ko na sana itong bubuksan nang hawakan niya ang dalawa kong kamay at ikinulong ito sa kaniyang mainit at malambot na mga palad.

"Mamaya mo na buksan, I also talked to the guard, sabi nila, wala naman daw silang nakitang tao sa apartment mo." Pinisil-pisil nito ang mga kamay ko. "Don't worry, today is your off, magpahinga ka na muna."

"H-ha?" Taka kong tanong. He looked at me intently before kissing my knuckles.

"Bilang employer mo, ibibigay ko na muna ang off mo ngayong araw. And later, kapag medyo malakas ka na, pupuntahan natin ang kaibigan mo sa kabilang kwarto."

"T-talaga po?" Kumikislap ang mga mata kong tanong.

"Yes. And don't forget that tomorrow, maniningil na ako ng utang mo."

"Ha? U-utang?" Nangunot ang nuo ko.

"Kisses. Seven times, remember?"

Napa-ubo ako nang maalala ang simabi niya kagabi. "Tapos nadagdagan pa, kaya eight na."

I pouted. "Pupunta na ako kay Jessa, lagot." I murmured.

"No, maya-maya na. Magpahinga ka muna. Darating na rin ang pagkain, okay?"

Umiling ako. "No, kailangan kong malaman kung ayos lang ba siya."

Pinigil niya ang kamay ko. "She is fine. Gising na rin siya siguro. Maga-almusal ka muna bago lumabas."

"Sabay na kami." Pamimilit ko.

"Ayaw mo akong kasabay? I mean, hindi ako papasok ngayon dahil sasamahan kitang mamahinga."

Nagkaroon ng paro-paro ang mga tiyan ko at hindi ko mapigilang mapangiti.

"G-gusto." I whispered before biting my lower lip.

"Then, it's settled. Madi-discharge na rin naman kayo mamayang tanghali."

Mas lalong lumaki ang ngiti ko. "Off ko ngayon, ibig sabihin, makakapag-shopping ako?"

He smiled together with his ocean deep blue eyes. "Sasamahan pa kita."

I giggled. Akma sana akong magsasalita nang may kumatok sa pinto.

"I think that's our breakfast." He smiled before kissing the side of my head. Tumayo na siya at tinungo ang pinto at binuksan.

"Sir, andito na po iyong pina-order ninyo." I saw an old woman with a paper bag on her right hand when Stanley opened the door.

"Salamat, Manang Sel. Mag-almusal na rin po kayo." Masiglang sagot ni Stanley.

"Sa mansion na po, nag-alala nga po sila Ma'am dahil nalamang nasa ospital ka, pero sinabi kong ang girlfriend niyo po ang na-ospital."

Napa-ubo ako sa narinig. Naramdaman ko ring pumula ang magkabila kong pisngi. Maging si Stanley ay napa-ubo din.

"Um...sige na po Manang, uwi na po kayo at pakisabing ayos lang kami ng girlfriend ko." May bahid na panunuksong boses ni Stanley bago tuluyang isara ang pinto.

I saw how he licked his lower lip before walking towards me, inilapag niya ang paper bag sa katabing lamesa at tumitig sa akin.

"Let's eat?" Paos nitong tanong.

Inalalayan ako nitong maupo sa kama at inabot ang unan, pinahiga niya ito sa headboard ng kama bago ako isinandal dito.

"Para hindi manakit ang likod mo." Bulong nito.

Nang makita niyang komportable na ako sa pagkaka-upo, inayos na niya ang mga pagkain sa lamesa. Nakaramdam agad ako ng gutom ng maamoy ko ang mabangong aroma ng pagkain.

"S-Stanley? Nasa'n nga pala ang cellphone ko?" I asked afterwards.

Napatigil siya sa pagsasalin ng spaghetti sa paper plate at tumingin sa akin. "It's in my bag, I think."

Napalingon ako sa isang itim na bag sa gilid ng inupuan niya kanina. "Pwede bang kunin ko?"

"Wait, ako na." Ipinatong nito ang lalagyan ng spaghetti bago inabot ang bag at kinalkal, he licked his lower lip before giving my cellphone back at me. I saw how his eyes became emotionless and cold.

I creased my forehead when he sighed heavily before looking at the plate on the table.

"Kumain ka na pala muna, may kakausapin lang ako." Malamig nitong saad bago tuloy-tuloy na lumabas at naiwan akong mag-isa.

Nawalan ako ng ganang kumain, tinitigan ko lang ang mga pagkain bago naalala ang maliit na itim na box sa gilid ko.

Nakaramdam ako ng kakaibang kaba ng inabot ko ito at nilapag muna ang cellphone sa gilid ng kama. It was a rough box with a red ribbon surrounding the top of it. Nanginginig kong sinubukan itong buksan, but I hesistated for a second.

Hindi ko alam kung ilang minuto ko na itong tinititigan, I want to throw it away, but something is urging me to open it.

I heaved a deep breath. Kinalas ko ang ribbon nang may panginginig at binuksan, kaagad na tumambad sa akin ang isang kulay itim na card na may bahid ng dugo, sandali akong natigilan.

May namuong luha sa aking mga mata nang ginagap ko ang naturang card ng aking nanginginig na kamay, may nakasulat dito.

Maria, how are you? I missed kissing and f*****g you.

     ---your future husband

Tuluyan nang nanginig ang mga kalamnan ko sa nabasa at nakita. Tuloy-tuloy sa paglabas ang mga maiinit kong luha at hindi ko napigilan ang mapahagulhol.

"Stanley." I called his name, pero walang siyang dumating, saan ba siya pumunta?

Ilang minuto rin akong nakatulala habang patuloy ang pagbagsak ng mga luha ko mula sa aking mga mata, nang biglang bumukas ang pinto, nagkagulatan kami ni Jessa.

"Maria! Why are you crying? And...what the hell is that?" Natataranta itong lumapit sa akin.

Hinawakan niya ang nanginginig kong kamay at inalis sa pagkakahawak ko ang card.

"What the hell is this? Saan mo ito n-nakuha?" Nanginginig din itong umupo sa tabi ko.

"Jessa, I d-don't know..." Hindi ko maituloy ang sasabihin ko. Dinala ko ang aking dalawang kamay sa aking mukha at doon umiyak.

"M-may naisip ka na bang maaaring gumawa nito?" She asked. Lumingon ako sa kaniya at tumango.

"It's obvious. It's the same man whom my parents wants me to marry." Mahina at may kaba kong bulong sa hangin.

"P-paanong? Di'ba...hindi naman ata niya alam kung nasaan ka nakatira...it's impossible!"

"He's crazy, Jessa. Hindi ko alam kung paano o kailan niya nalaman na andito ako pero isa lang ang alam ko...mapapahamak ako kapag hindi ako umalis dito." I uttered.

She pulled me in a hug before carressing my back. "Gusto mo bang sa akin na muna tumira? Delikado ka na sa apartment mo."

Umiling-iling ako at nahihiyang nagkalas ng yakap. "Huwag na, Jessa. Maghahanap na lang siguro ako ng bagong matitirhan."

"Pero dapat malayo doon sa apartment mo!" She looked at my phone beside me and picked it up.

"Nasaan na ba si Mr. White?"

"U-umalis..."

She sighed before unlocking my cellphone. Nagulat pa ako nang bigla itong napasinghap na parang takot na takot.

Kunot na kunot ang nuo ko siyang tinitigan. "B-bakit?"

She looked at me with a wide eyes, nakaawang din ang labi nito. "Is t-this you?" Nanginginig nitong ipina-harap sa akin ang screen ng cellphone.

Sandaling nablangko ang isip ko sa nakita. Me, being naked with a man beside me.

Umiling-iling ako at inagaw ang cellphone ko sa kamay niya bago sinuri ang larawan. I zoomed it and examined every details of it, but...I know my body. Wala akong nunal sa may dibdib.

"It's n-not me." I whispered. Para akong pinanawan ng ulirat.

"Ssshhh. I know...hahanapin natin kung sino ang nagpadala nito...wait, kagabi pa ito pinadala."

I looked at the time when the picture was sent to me, it says 9:21 PM. Pagkatapos kong tawagan si Stanley.

Mariin kong kinagat ang pang-ibaba kong labi bago naiinis na itinapon sa lapag ang cellphone.

"P-paano kung...kung kumalat iyong picture?" Kabado kong tanong.

Ginagap niya ang kamay kong nakapatong sa kama bago ito pisilin na parang pinapakalma ako. "Tutulungan kita, okay? Huwag kang mag-alala. Andito lang ako." She whispered.

I swallowed the lump on my throat, I sobbed and nodded slowly. "Dito ka lang, ha?"

She smiled and nodded. "Kumain ka na, tatawag lang ako ng doktor at aayusin ang mga dapat ayusin para mai-discharge na tayo, okay?"

"Pero...sabi ni Stanley...siya na daw ang bahala."

"Siya na ang bahala? I saw him walking on the parking lot at sumakay ng kotse niya paalis."

Nakaramdam ako ng lungkot at disappointment. "Paano mo nakita?"

"I went outside para sana kumuha ng juice sa canteen dahil nga naiinom na ako at umalis si Doc, nakita ko siya pero sure ako na hindi niya ako nakita."

I sobbed even more. "S-sabi niya...sasamahan daw niya akong mag-shopping."

"Shopping? Ano ka ba naman, Maria? Huwag na muna, delikado. Maghahanap pa tayo ng pwedeng maaaring gawing panglaban diyan sa nagpapadala sa'yo ng mga kahina-hinalang bagay at picture."

Tumitig ako sa kaniya. "P-paano nga pala kung kumalat talaga iyong pictures? Hindi naman ako iyon!"

"Ako na ang bahala. Magpapatulong ako kay Doc, okay?"

"Sinong Doc?"

She smiled cheekily. "Sino pa ba?"

Hindi ko inintindi ang ngiti niya, ang mas pinagtuunan ko ng tingin ang leeg niyang namumula. "Napa'no iyan? Ngayon ko lang napansin." I uttered.

Sinundan niya ng tingin ang tinitingnan ko bago nagmamadaling tinakpan ng kamay niya ang leeg.

"W-wala 'to." Aligaga niyang saad.

"Ano nga?"

"Ano...n-nakagat lang ng insekto kanina." She avoided my gazes. "Ang isipin natin...paano natin ito masu-solusyunan?"

Malungkot akong tumitig sa nakasarang pinto, my mind became blank for a second when Jessa held my hand and checked it.

"A-ano 'to?" Taka niyang tanong bago itinaas ang kamay kong walang naka-kabit na dextrose.

Kunot-nuo kong sinuri ang kamay ko, it's red too, parang iyong nakita ko sa leeg ni Jessa, tumitig ako dito bago nag-angat ng tingin sa leeg ni Jessa, napalaki bigla ang mga mata ko sa na-realize.

"Is t-that a hickey? Pero...b-bakit may ganito d-din ang kamay ko?" I asked, confused. Pinaka-titigan ko ang leeg ni Jessa bago napa-buntunghininga.

"Sino naman ang gagawa nito sa akin?"

"Isn't it's obvious? Sino pa ba? Eh 'di si Mr. White!" Pinanlakihan ko ng mga mata si Jessa.

"So, iyong doktor mo namang nilalandi ang gumawa niyan?" Inginuso ko ang leeg niya, mabilis naman niya itong tinakpan.

"Tsk, ikaw nga meron din, pero bakit sa kamay pa, pwede namang sa leeg na rin?" She exclaimed cheekily.

bloodsucker_princess