My Miss Sexytary

CHAPTER 4

Chapter Four

NAKANGUSONG MUKHA ni Sir ang nabungaran ko pagpasok na pagpasok ko palang sa kusina, umakyat ako sandali para ilipat sa guest room ang cellphone kong lowbat at para doon na rin mag-charge.

"What's wrong Sir?" I asked, confused.

Mas lalo pa siyang ngumuso at parang batang humawak sa tiyan niya. "I'm hungry, cook for me, please."

I raised one of my eyebrow before sitting on his side. "Wala akong alam sa pagluluto."

"Ganu'n ba? Pareho pala tayong magugutom ng mga anak natin kapag wala tayong katulong." He dreamily gazed at me while biting his lower lip.

Hindi ko pinansin ang sinabi niya, ibinababa ko ang tingin sa suot kong office dress, pareho kaming hindi pa nagpapalit.

"Hmm...Sir, pwedeng pahiram ng damit?" Baling ko sa kaniya.

He just looked at my eyes without even nodding. "Papahiramin mo po ako o tititigan lang?"

"Pwede bang kainin na rin?" Parang wala sa sarili niyang saad.

I creased my forehead before smacking his shoulder and turning my gaze to the two eco bags beside him.

"Pang-opisina lahat nang damit diyan, paano naman ako magiging komportable?"

He sighed. "I'll just cook, umakyat ka na at maghanap ng damit ko na pwede mong isuot. Just make sure that you will not go down here braless, or else I will eat you instead."

I groaned. "Marunong ka naman po palang magluto, tapos maghihintay tayo sa wala, maghihintay tayo kung kailan titila ang ulan."

He suddenly smirked. "Well, kung ikaw naman ang makakasama habang nagugutom, why not, just the sight of you makes me full."

Namula ang buo kong mukha at nag-iwas ng tingin. Wala bang preno ang bibig ng boss kong 'to? I mean, how could he say those words like it were just a normal words to say.

"Tsk. Akyat na nga po ako, Sir."

Dali-dali akong tumayo at hindi na sana lilingon nang bigla na lang niyang hinawakan ang kaliwa kong braso at hinila palapit sa kaniyang katawan dahilan para mapa-upo ako sa kandungan niya ng patalikod.

I instantly felt an electrifying sensations when his hands encircled on my waist.

"Stanley." He murmured into my ears.

Nakaramdam ako ng kiliti at bolta-boltaheng koryente na parang umiikot sa buo kong sistema.

"Huh?" I asked in confusion.

"Call me Stanley. We're not on the office, you will just call me with my name once we're alone and don't you dare forget it, one wrong call, one kiss."

I flinched when his right arms that were on my waist traveled down to my tummy. "Can't wait for this to carry our little Stanley and little Maria."

Suminghap ako bago pilit na nilalabanan ang sarili kung mananatili bang naka-upo sa lap niya o kakaripas ng takbo paakyat.

"Akyat na po ako." Mahinang-mahina kong saad na para bang ako lang ang nakakarinig.

"Po? Remove the po and opo or else...alam mo na."

Kunwaring hindi ako apektado sa mga sinasabi niya, inalis ko ang kamay niyang humahaplos sa ibabaw ng tiyan ko na natatakpan lang ng damit at tumayo na parang walang naririnig na pambobola.

"Ang bastos mo n-naman, S-Stanley." Hindi ko mapigilang sabihin.

I automatically closed my mouth and looked at him with my wide eyes.

"Bastos? Is it bastos to dream about having a baby with you, hmm?" His gazes dropped to my tummy and he licked his lips sensually.

"Hmp!" Kunwaring galit kong saad bago humakbang paatras.

Hindi ko alam na may naka-harang palang upuan sa likod ko dahilan ng pagsabit ng paa ko sa isang paa ng upuan at tuluyan nga akong bumagsak sa sahig na lumikha ng ingay.

Napangiwi at nasapo ko ang balakang ko habang pinipilit na indahin ang sakit ng pwet ko na direktang tumama sa matigas na semento.

"Damn! Are you okay in there?" Parang mas lalo pang sumakit ang balakang ko nang tangkain kong tumayo.

"Help m-me!"

"f**k! Hindi ka kasi nagdadahan-dahan!" He held my hands at yumuko upang magpantay kami. "Tell me, saan ang masakit, hmm?"

Parang biglang nawala ang sakit na nararamdaman ko nang dampian niya ng magaang halik ang tuktok ng ulo ko.

"Ssh...masakit ba masyado?" May pag-aalala niyang tanong. Sinapo niya ang dalawa kong pisngi at sinuri ang mukha ko. "There's tears in your eyes...masakit nga talaga."

Pinunasan niya ang namuong luha sa aking mata bago muling patakan ng magaang halik ang ulo ko.

"S-Stanley." I whispered.

"Hmm? You must stay still, okay?" May kinuha siya sa bulsa at seryosong tumitig sa akin. "I'm so sorry, it's my fault, kung hindi lang sana kita inasar, hindi ka matutumba at masasaktan." He said before putting his handkerchief on the side of my eyes and slowly wiping my tears.

"Stay still, okay? Kaya mo bang tumayo?" Seryoso ang mukha niya habang tinatanong ako.

I tried to push myself up and I succeeded. Inalalayan niya ako, napa-urong ako nang bigla kong natamaan ang upuan na dahilan ng pagkaka-salampak ko. His lips suddenly twitched when I accidentally moved my hand up to his chest to support myself too.

"Sorry, does your butt and hip hurt?" Tanong niya. "I will just cook for our brunch, ihahatid muna kita sa kwarto, you can take a nap and before you notice, hindi na gaanong masakit iyang balakang mo."

"K-kaya ko nang umakyat mag-isa." I murmured.

"No, ihahatid kita sa taas." He insisted before gripping my waist tightly but he made sure na hindi ako masasaktan.

It took us nearly twenty minutes to go up, he insisted to carry me but I decline, nakakahiya at kaya ko naman ang sarili ko.

Medyo kumikirot nga lang ang balakang ko but I can manage. Mga ilang minuto na rin siyang naka-alis matapos niya akong ihatid dito.

He said that he will be cooking some fatty foods dahil iyon lang daw ang stock niya at nagsinungaling lang naman ako sa kaniya kanina, I really know how to cook and do the household chores alone, ayaw ko lang ipaalam dahil baka imbes na maging sekretarya niya lang ako, baka gawin pa niya akong katulong dito sa condo niya.

Bumangon ako sa pagkakahiga sa kama bago dahan-dahang naglakad papunta sa closet niya, well, obviously kapag ginamit na niya ang isang damit ay hindi na niya ito inuulit dahil sa sobrang daming tambak dito. Perks of being rich.

I sighed heavily, I remembered Dad and Mom lalo na ang alaga kong pusa na si Mulak, it's been two months since I last saw them and I wonder if they are okay.

I forced myself to not cry and after a few minutes, I succeeded. Humanap na lang ako ng gusto kong damit, I picked his cotton white shirt and immidiately went to the bathroom to change my clothes into a comfortable one.

Mahaba ito para sa akin at ilang sukat na lang, aabot na ito sa tuhod ko, I chose not to wear his boxers, pero paano naman ako makakagalaw ng maayos sa harap niya kung naka-panty lang ako?

I sighed again. "What to do?"

When an imaginary light bulb flashes inside my brain, I smirked at the thought.

Lumabas akong shirt lang niya ang suot sa pang-itaas, well, I also wore my bra dahil natakot ako sa banta niya kanina. Wala nga lang akong shorts.

Medyo kumikirot pa ang balakang at masakit pa ang pwet ko nang bumaba ako sa kusina. Naabutan ko siyang kasalukuyang topless at tanging apron lang ang tumatabon sa kaniyang tiyan at dibdib.

Hindi niya siguro ako napansin dahil patuloy siya sa paghalo at parang ang sarap-sarap ng niluluto niya dahil sa aroma nito.

I watched how he gracefully moved and how his muscles flexes whenever he's mixing the fried rice and just the mere sight of that is really salivating.

Hindi ko mapigilang maglakad palapit at tingnan ang niluluto niya, it's fried chicken, he's making a home-made sauce too.

"S-Stanley?" I whispered at his back.

Gulat siyang lumingon sa akin bago inilapag ang sandok at hinapit ang bewang ko.

"You really want to surprise me, aren't you?" He whispered.

My breath almost hitched when he kissed the side of my head before releasing my waist from his grip.

"Mag-kape ka muna, para naman mainitan ang tiyan mo." Aniya.

Bumalik na siya sa pagluluto pero pasulyap-sulyap siya sa akin habang naghahalo.

"Malakas pa ba ang ulan?" Pag-iiba ko ng topic matapos umupo malapit sa pwesto niya. I saw two glasses of coffee beside me, may bawas na ang isa na alam kong sa kaniya. Inabot ko ang walang bawas at sumimsim. Muntik ko ng maibuga, mabuti na lang at napigilan ko ang sarili ko, it tastes super bitter, wala man lang cream o kahit sugar.

I saw him took a glance at me. "Yes, malakas pa ang ulan. Masakit pa ba ang balakang mo?"

Nagkunwari akong sumisimsim ng kape kahit na idinadampi ko lang naman ang laman ng baso sa labi ko at hindi ako umiinom. "Ah, ganu'n ba? Medyo na lang. Si-Stanley?" Muntik ko ng masabi ang Sir at mabuti na lang talaga, napigilan ko.

"Yes, Maria?"

"Pwede bang manghiram ng laptop? Naiwan ko kasi sa office ang akin." Kagat-labi kong tanong.

Kunot-nuo siya sa aking tumingin. "Laptop? It's in the side table inside my room. Galing ka na 'dun bakit hindi mo pa ginamit?"

"Nakakahiya naman atang hindi mag-paalam." I murmured.

Maya-maya pa ay naka-hain na ang fried chicken at fried rice at ang umuusok na kape na ako na ang gumawa dahil alam kong mapait na naman masyado ang gagawin niya.

"Sorry about that. Pang-almusal ang kakainin natin ngayong hapon."

I smiled. "Okay lang, kapag tumila na ang ulan mamaya, uuwi na rin ako eh."

Dinampot niya ang kutsara at tinidor bago tumiim ang titig sa akin. "Bukas ka na umuwi, delikado." He said firmly.

I just shrugged my shoulder and took a spoonful of fried rice, it tastes good, pero bakit kapag kape, hindi siya marunong mag-timpla?

"By the way, I have a business meeting next week, then, I want to treat all my employees to an exclusive gathering before Christmas, parang early gift ko na sa inyo." Maya-maya ay saad niya.

Napangiti ako. "Kasama ako?"

"Of course. But since you're my secretary, you'll be arranging the venue and the foods, 'kay?"

Napa-nguso ako. "Dalawang buwan palang ako dito sa Manila, wala pa akong gaanong alam sa mga magagagandang lugar para sa mga party."

"Tsk. Of course, I'll help you."

We talked about the coming Christmas and every little things that we like when this holiday season comes, about how we want to spend our free time, about where we want to spend it, at hindi namin namamalayang naubos pala namin ang inihanda niyang fried rice, madami iyon at talagang naubos namin!

"I feel so full." I murmured. Napalingon ako sa kaniya at nakitang naka-ngiti ito habang pinagmamasdan ang mukha ko.

"You looked so cute while eating, ikaw halos ang umubos."

"Hala. Bakit hindi ko namalayan?" Mangiyak-ngiyak kong hinaplos ang lumaki ko atang tiyan.

"It's fine. You're still sexy."

"But, I feel bloated." Ani ko habang hinihimas pa rin ang tiyan.

"Minsan lang naman, we can still burn some calories...you know...together." He said playfully.

Nang ma-realize kung anong sinasabi niya, napa-simangot ako.

"Naman eh. Kwenintuhan mo lang ata ako para ubusin ko iyong niluto mo eh."

"Opps. Not my fault, nasarapan ka lang sa luto ko."

Magsasalita pa sana ako nang bigla na lang namatay ang ilaw kasabay ng Aircon, nagpapalatak na tumayo si Stanley at inalis ang apron leaving him totally topless.

Mabilis kong inilihis ang tingin ko at nang maalala ang cellphone kong naka-charge, napatayo na rin ako.

"Akyat muna ako." Paalam ko at dinampot ang eco bags sa gilid ng mesa.

"Allright. Ako na ang magliligpit nito, you can take a nap first. Mainit nga lang, bakit ba kasi nawalan pa ng kuryente? Tatawag muna ako sa baba."

Tumango lang ako at walang lingong-likod na lumabas ng kusina, paano ba naman kasi, naka-topless ang boss ko at nakakainis lang dahil parang wala lang sa kaniya kung umasta sa harap ko.

"Wait, Maria! Huwag kang bababa nang hindi nagsusuot ng kahit na ano sa pang-ibaba dahil baka ako ang magsuot sa'yo. Undertand?"

I sighed and rolled my eyes before nodding as if he can see me.

This guy!

bloodsucker_princess