Chapter 17

1924 Words

Ryan's POV: "Ai!" sigaw ko mula sa labas ng gate nila pero wala na ito. Napatingin ako sa kwarto niya at nakita kong naka sindi na ang ilaw rito. Kahit gusto kong umuwi ay hindi ko ginawa. Mananatili ako rito hanggang sa kausapin ako ni Ai. Hindi ko alam kung ano ba ang kinagalit niya, kung bakit niya ako biglang sinampal kanina, pero wala ako paki alam kung ano man iyon, ang gusto ko lang ngayon ay ang maka usap siya at ma ayos kung ano man ang problema. Kung kailangan kong humingi ng tawad sa gago niyang bestfriend gagawin ko. 'Wag lang mawala sa akin si Ai. Napatakbo ako sa ilalim ng puno sa may gilid ng biglang bumuhos ang malakas na ulan kasabay ang malakas na pag kulog. Damn! Pag minamalas ka nga naman, umulan pa. Akala ko ay hihinto ito agad pero habang tumatagal ay lumalakas i

Free reading for new users
Scan code to download app
Facebookexpand_more
  • author-avatar
    Writer
  • chap_listContents
  • likeADD