“Magpahinga ka na lang ha, wag ka munang magpagod masyado para gumaling agad yang mga sugat mo.” pabulong na sabi ko sa kausap ko sa cellphone.
Napakunot ang noo ko nang marinig ko ang mahinang pagtawa niya sa kabilang linya.
“Anong nakakatawa?” naasar na tanong ko.
“I'm just imagining how you look right now. I'm sure you're frowning and pouting while talking.” nagulat ako sa sinabi niya. Pa'no niya nalaman?!
“Hindi kaya.” nakangusong sabi ko.
Nandito ako ngayon sa kwarto ko at nag-iingat talaga ako maigi habang kausap si Ice, baka marinig ako nina nanay kaya mahina ang boses ko. Buti pa nga si Ice eh, kahit sumigaw siya do'n walang makakarinig sa kanya kasi sound proof yung kwarto niya.
“I love you.” nag-init ang pisngi ko dahil sa sinabi niya. Ang hilig talaga magpakilig neto
