INSANE
Maingat akong ibinaba ni Caleb sa backseat ng kanyang sasakyan. Nakayakap pa rin ako sa kanya. I don't him to see me this miserable and weak.
"I'm sorry..."
Bumitaw na ako sa pagkakayakap sa kanya. We were at the school parking lot, malayo-layo rin 'to sa library. Maliwanag ang lugar, maliban sa amin ay wala nang ibang sasakyan. Pinunasan ko ang mga luha ko.
"I'm sorry, Summer... If only-"
"Bakit ka ba nagso-sorry? Wala ka namang ginawang masama..." I cleared my nose and looked at him.
Guilty-ing guilty tignan ang mukha niya. Ngumiti ako kahit na nasasaktan.
"I failed again... Lagi na lang ako nawawala kung kailan may masamang nangyayari sa'yo..."
Umiling ako. "But the important thing is, nandiyan ka tuwing kailangan ko nang tulong. You always saves me in times of chaos.
