Chapter 24
Beatrice Celestine
TUMAYO mula sa upuan si DN, at bago siya tuluyang umalis sa kusina, lumingon siya sa akin.
"Hintayin mo ako. H'wag kang lumabas diyan. Magbibihis lang ako saglit," sabi niya, malamig pero may diin ang boses.
Tumango lang ako. Pagkaalis niya, tahimik akong lumabas patungo sa garden. Agad kong nakita si Brent, nasa ilalim ng puno, nakayuko habang may hawak na maliit na bouquet ng yellow wildflowers. Tumikhim ako para makuha ang atensiyon niya.
Agad siyang tumingala. At nang magtama ang mga mata namin, agad sumilay ang matamis na ngiti mula sa labi niya—yung tipo ng ngiti na hindi mo makikita kung hindi ka mahalaga.
"Trice!" halos sabay ngiti at tayo niya. Agad siyang lumapit at, gaya ng dati, binuhat niya ako—walang paalam.
"Brent! Ibaba mo nga ako!" tawa
