Chapter 114
Beatrice Celestine
OKAY. This is it. Pansit.
Bumaba na ako ng sasakyan, one leg out — deliberate. Slow but controlled. Hindi ito basta pagbaba. Ito ang entrance.
Nang tuluyan akong makaapak sa lupa, malamig ang hangin ng Tagaytay na sumalubong sa balat ko, pero mas malamig ang aura ko ngayon. Mas fierce. I stood tall, fixed the fall of my gown, and lifted my chin.
Sa bawat hakbang ko palapit sa entrance, ramdam ko ang bigat ng tingin. Isa–isa.
Sinigurado kong maririnig nila ang click ng heels ko sa pavement. That subtle rhythm of power. Hindi ako nagmamadali. Hindi rin ako ngumingiti. I wasn't here to please.
I was here to reign.
Pagbungad ko sa glass doors, isang attendant agad ang sumalubong. "Ma'am Beatrice, welcome po," magalang niyang bati habang hawak ang pinto.
