CHAPTER 4

2009 Words
Chapter 4 BRAZE "Have you seen the new doctor?" Tanong saakin ng nurse habang maingat nitong sinusuklay ang mahaba at kulot kong buhok, This is part of my normal routine.Relaxing in the garden while talking to my Friend " Anastasia". Isang nurse si Anastasia dito sa mental, Siya ang nurse na nag bibigay ng gamot at nag aalaga saakin. Im very thankful that She's my personal nurse, She's kind and real unlike the others na palagi na lang ako ang laman ng usapan at chismiss nila. It was my 2nd week of staying in this paradise, Somehow I found my Peace. Hindi ko inaakala na dito pa sa lugar kung saan tinatapon ang may mga sakit at may mga pinagdadaanan, Dito ko pa maki kita yung Kapayapaan na hinahanap ko. "He's a good doctor and I heard that he graduated from an international school." Wika pa ng kaibigan ko na abala pa rin sa pag susuklay sa buhok ko. Kahapon pa nila pinag uusapan yung doktor na iyon, Sino kaya talaga iyon? Baka naman masama ang Ugali niya tula ni Dr.perez na lagi akong pinagtatangkaang gawan ng masama. Mahigpit kong nayakap ang teddy bear na bigay saakin ni anastasia ng maalala ko yung sinabi ng doktor saakin kanina. "I love you braze." Sinabi niya iyon habang nanlilisik ang mga mata nakatitig saakin, Natatakot ako sa mga tinign niya tuwing malapit ako. Tulad kasi iyon ng mga titig na tinatapon saakin ng mga lalaking gusto akong gawan ng masama, Ayoko na ulit maranasan iyon. Ayoko ng bumalik sa dating ako kung saan katawan at muka ang palaging pinangbabayad. "Braze I really love your hair, Sobrang ganda sana meroon din akong ganitong klase ng buhok!" Asik ni Anastasia ng matapos siyang suklayin ang buhok ko, Masaya pang pumunta sa haraoan ko ang babae at bahagyang pinisil ang pisngi ko. Anastasia is a petite cute girl, Masayahin ito at palaging positibo ang pananaw sa buhay. Maganda siya lalo na ang kulay Brown at mapupungay niyang mga mata, Tinambalan iyon ng hindi katangusan na ilong at medyo maputla at manipis na labi. Naiinggit ako sakanya kasi napaka positibo niya, Sana ako rin. "Sa-Salamat." Nahihiya kong sabi sakanya na ikinangiti pang niya, Lumuhod ito sa harapan ko at hinawakan ang mga kamay kong nakakapit sa maliit at madumi ng Teddy bear. "You deserve to be praised dahil mabait ka at totoong maganda," lumawak ang ngiti niya sa labi "hindi tulad nung ibang artista na retokada at mayabang." Napairap pa ang babae habang sinasabi iyon. Hindi ko mapigilan na mapatawa dahil sa Sinabi niya, Ayaw daw talaga niya sa mga artista pero dahil mabait daw ako.Kinaibigan niya ako. Muling umihip ang malamig na hangin---Tinangay ang mga tuyong dahon na nagkalat sa paligid. Maraming matataas na puno dito sa garden, Meroon din'g mga bulaklak at estatwa na sa tingin ko ay noon pa nakatayo dito. Maganda naman itong mental institute na ito pero...kahit na nahanap ko na ang katahimikan ko dito? May pilit pa rin akong hinahanap. Isang bagay na sa tingin ko au kokompleto saakin at sa katahimikan na inaasam ko. "Iiwan muna kita dito, Kailangan kong kunin yung gamot mo. " Paalam ni anastasia na sinagot ko ng tango at tipid na ngiti. Masaya pa itong lumakad paalis kaya naman ngayon Mag isa nanaman ako dito. May mga ibon na malapit saakin at may mga pusa na pagala gala sa paligid, Sobrang peaceful at talagang nakakagaan ng loob pero sa tuwing naalala ko yung ginawa ng mga lalaking iyon saakin noong unang pasok ko dito sa mental? Kumukulo ang dugo ko at tila ba unti unting dinudurog ang puso ko, Ginamitan nila ako ng droga bago paulit ulit na inabuso, Hindi ako tinigilan ng mga demonyong iyon kahit na Nagmamakaawa na ako. Ba-bakit ba kailangan maipit ako sa ganiting sitwasyon? Ayaw akong tigilan ni leon na kahit nandito na ako sa mental, Nagawa parin niyang mag padala ng tauhan para ipamuka kung anong klaseng tao ako. Mahigpit kong nayakap ang teddy bear, pangit na ako dahil sa peklat na nasa muka ko, Wala na akong pakinabang sakanya pero pilit pa rin niya akong binabalikan para pahirapan. Para akong isang alahas na sinangla at ayaw ng bitawan. "Crying isn't good for you." Napaawang ang labi ko at agad na napahawak sa pisngi ko ng marining ko ang baritono at malalim na boses na iyon. Umiiyak na pala ako? Hindi ko man lang napansin, s**t! Binitawan ko ang teddy bear ko at mabilis na pinunasan ang muka ko gamit ang likod ng palad ko. Hindi ko man lang napansin na tumutulo na pala itong mga luha ko. Ganito na ba talaga ako kamanhid?  Napailing ako at hinanap kung saan galing ang boses na iyon. Nanindig ang balahibo ko ng makita ang Isang lalaki, Nakaupo siya sa gikid ng fountain na nasa tabi nitong wheelchair ko, May hawak siyang sigarilyo at lighter Sino ba siya? Nakalilis ang manggas ng polo nito dahilan para makita ko ang mga tattoo nito sa parteng iyon, Malaki ang katawan niya at masasabi ko na...muka siyang modelo dahil sa tindig at itsura niya. He actually look like a badass model, Meroon siyang tribal tattoo sa leeg pero imbes na mag mukang dugyot? Mas lalong nadagdagan ang s*x Appeal niya. "Stop starring at me." Prente niyang asuk bago inilagay ang dulo ng sigarilyo sa labi niya. He lighted it using his lighter. Bawal ang manigarilyo dito, Baguhan lang ba siya kaya hindi nila alam yon? Hinawakan ko ang gulong ng wheelchair upang ipagulong paharap sakanya, Dahil sa ginawa ko ay tumaas ang Kaliwang kilay ng lalaki. "Bawal ang manigarilyo dito." Puno ng awtoridad kong asik sa lalaki pero hindi niya ako pinansin dahil humithit pa siya doon bago binuga ang usok. "Alam mo bang nakakamatay yan? Kung gusto mong mamatay wag kang mandamay, Lunukin mo yang usok mo." Galit kong singhal sa lalaki, Napatigil ito sa pag buga ng usok at tinitigan ako. Rude na kung rude pero kasi sinisira niya ang magandang ambiance ng paligid, Isa ba ito sa mga bagong nurse? Staff or baka pasyente din tulad ko? Napahalukipkip ako ng nag patuloy ang lalaki sa pag titig saakin. Gusto kong tunawin ang galit sa mga mata ko pero ng matitigan ko ang kulay asul niyang mga mata. May naramdaman akong kakaiba, Isang emosyon na sa tagal tagal ay ngayon lang nagparamdam saakin. Para akong inaakit ng mapupungay niyang mga mata, May gustong sabihin iyon pero nanatiling tahimik ang Manipis ngunit mapula pula niyang labi. "Kung hindi lang siguro kasalanan ang mag pakamatay baka matagal ko ng ginawa yon." Nag tagis ang aristokratong bagang ng lalaki matapos niyang sabihin iyon. Ah baka nga Isa siya sa mga bagong pasyente dito? "Kung ano man yang problema mo mareresolba mo di-" Concern lang naman ako at gusto ko siyang tulungan pero pinutol lang niya ang sasabihin ko gamit ang Isang malutong na mura. "That's bullshit." Talagang napaawang ang labi ko dahil hindi ako makapaniwala sa sinabi ng lalaki. Gwapo pero arogante at bastos! "Excuse me?" Hindi ko makapaniwaoang saad na ikina kibit balikat niya, Tinapon niya sa simento ang sigarilyo niya at walang habas iyong tinapakan. Hindi lang bastos! Alam ba niya na kami ang Nag lilinis ng mga facility dito? "Hindi na mareresolba ang Isang bagay na nakatatak na sa puso mo Ms.Elliot." hindi na ako nagulat na kilala ako ng bastos at aroganteng lalaking ito! "Pulutin mo yang kinalat mo." Madiin kong singhal sakanya, Talagang naiinis na ako dahil kabastusan ng nilalang na ito. Ginulo niya ang tahimik kong buhay! Dapat ay ineenjoy ko ang paligid at hindi nag papastress sa lalaking walang modong kausap. Puno ng panunukat ang bawat titig namin sa Isa't isa, Walang gustong magpaawat maya mas lalong tumimbang ang Inis ko. But may kasalanan din naman ako diba? Nakialam ako sa Isang tao na hindi ko naman kilala. Napabuga ako ng hangin dahil talagang suko na ako, Hindi ko kayang makipag titigan ng ganito katagal sa pesteng nilalang na ito. "Bahala ka." Naiinis kong litanya at akmang pagugulungin na ang wheelchair ko ng bigla na lang tumawa ng mahina ang lalaki. "Thanks for the concern," Nakataas ang dulo ng labi niya dahilan para mas lalo pang kumuyom ang kamao ko. "But I believe that you are the one who needs it." Dagdag pa niya, Pumaling ang ulo ng lalaki. Ano bang gusto niyang sabihin? Bakit hindi na lang niya diresuhin kesa sa para siyang tanga na kung paligoy ligoy. "The cause of conversion disorder is primarily caused by traumatic experiences,Depression or trauma." Fuck! Paano niya nalaman na may Conversion disorder ako?! Ito ang dahilan kaya naka wheelchair ako, I can't move my legs adter what happend to me on that room. Hindi ko na magawang makalakad simula ng magising ako pagkatapos gawin saakin ng mga lalaking iyon ang bagay na yon. Ang sabi ng mga doktor dahil daw sa trauma at depression hindi ko na muna maigagalaw ang mga binti ko, At ito yung tinatawag nilang Conversion Disorder. Gusto kong singhalan sng lalaki at sapakin siya pero ng unti unting mag seryoso ang muka niya? Napipi ako at tila ba naging Isang paging na gustong mag tago sa loob ng bahay ko. Nakakatakot siya.. Pakiramdam ko ay sumikip ang paligid at huminto sa Pag ihip ang hangin ng makita ko kung paano mawala yung ngisi sa muka niya. Pa-para siyang papatay dahil sa titig na binabato niya saakin, Sino ba talaga ang lalaking ito? "Anong ginawa nila sayo Braze?" Madiin ang boses na asik nito, Nakagat ko ang dila ko ng humakbang siya palapit saakin. Bakit hindi ako makasigaw? Hindi ako makagalaw at bakit nanginginig ang mga kamay ko?! Kuyom na kuyom ang kamao ng lalaki at kung ikukumpara sa apoy ang mga mata niya? Sobra itong nag liliyab. "Bakit wala kang ginawa?" Muling singhal nito saakin, Ano ba ang sinasabi ng baliw na ito? Is he Insane or He's just really acting so weird? Aware ba siya kung gaano nakakatakot ang prisensya niya pag ganiyan siya? "Why did you let them hurt you?!" Kung kanina singhal lang ngayon naman ay sinigawan na niya ako. Who is he? Sino ang tinutukoy niya?! Sinong Si- damn...tinutukoy ba niya si leon? Ki-kilala ba niya ang lalaking yon? Sinod sunod akong napailing at muling nangilid ang luha ko ng muling maalala si leon. "Kilala m-mo si le-leon?"  Kabado at nanginginig ang boses kong tanong sakanya, Napahinto siya sa Pag lapit saakin. Napahinga ito ng malalim bago ako puno ng pag babantang tinitigan. "Mas kilala ko pa siya kesa sayo braze, Kilalang kilala ko ang demonyong yon." Yoon na lang ang sinabi niya bago ito mabibigat ang mga yabag na nag martsa paalis. Wha-what was that? Who is he? Napaangat ang tingin ko ng bumuga ang water fountain, Umandar itong muli matapos ang ilang linggong pag lilinis dito. Napaka ganda pero hindi nito maalis ang pala isipan sa Isip ko. Sino ang lalaking iyon? Anong koneksyon niya kay Leon at bakit nandito siya sa mental? Sunod sunod akong napalunok ng laway bago napayakap sa Teddy bear. "Kilala mo na pala yung bagong doktor?" Wika ni anastasia habang palapit ito saakin, Nakatitig siya sa direksyon kung saan pumunta yung lalaki. Bagong doktor? Nang matuon ang tingin saakin ni Anastasia ay ngumiti ito saakin sabay abot sa gamot na iinomin ko. "Siya yung bagong doktor na kinukwento ko sayo, Yung doktor na mag aalaga sayo." Napuno ng katahimikan ang buong sistema ko, Wala akong masabi at... "BAKIT SIYA?!" Inis kong sigaw sa kaibigan ko na nanlaki ang mga mata at hindi makapaniwala akong tinitigan. Minsan na lang kaya ako sumigaw at first time niya akong nakita na ganito ka galit. Sa dinami dami ng mga Doktor sa mundo bakit yung abnormal pa na iyon?! Baka konektado siya kay leon tapos siya ang bago kong doktor?! Anong klaseng biro ito?! Pagak akong napatawa ng pinanlakihan akk ng mata ni Anastasia. "Anong ayaw mo kay Dr.Hottie?" Hottie? Talagang binigyan na nila ng nickname yung gagong yon?! Hindi ko makapaniwalang tinitigan si anastasia ng makagat nito ang ibabang labi at tila ba kinikikig kilig na lumapit sa fountain at umupo sa gilid niyon. Kung alam niya lang kung gaano kabastos ang ugali ng lalaking yon, Kung alam niya lang kung gaano kaweird ang lalaking yon. Napaismid ako at tahimik na ininom ang gamot, Daig ko pa yata yung lalaking yon. Dahil ako matino isip ko eh siya? Parang konti na lang ay Mag wawala na. "Sana siya na ang the ine para saakin." Puno ng pag papantasyang usal ng kaibigan ko pero inirapan ko lang ito sabay tuon ng tingin sa sigarilyong nasa simento.
Free reading for new users
Scan code to download app
Facebookexpand_more
  • author-avatar
    Writer
  • chap_listContents
  • likeADD